Ryanair mag misschien niet meer vliegen op Ciampino

Luchtvaartmaatschappij Ryanair heeft de Italiaanse luchtvaartautoriteiten gedagvaard omdat die het verkeersvolume op de luchthaven van Ciampino in Rome met 30 procent wil verminderen. Volgens de Ierse budgetvlieger dient deze maatregel louter om de positie van het noodlijdende Alitalia te beschermen. De Italianen ontkennen dat. De Italiaanse maatschappij vliegt op de veel grotere Romeinse hoofdluchthaven Fiumicino. Als de maatregel doorgaat, zal Ryanair 66 vluchten per week of zo’n 12 procent van zijn aanbod moeten schrappen of verhuizen naar het duurdere Fiumicino. De Italiaanse overheid neemt de maatregel na klachten van omwonenden en de oververzadiging van de kleinere luchthaven.

Eerder deze week verklaarde Ryanair geen enkele belangstelling te hebben om het Italiaanse Alitalia over te nemen. Zelfs al zou het bedrijf gratis worden weggegeven, dan nog wij het niet willen hebben, verklaarde bestuursvoorzitter Michael O’Leary van Ryanair, die Alitalia “een puinhoop” noemde. De baas van Ryanair zei dat hij zich niet kon voorstellen dat iemand een cent voor de maatschappij wil betalen zolang het politieke milieu in Italixc3xab zich nadrukkelijk met het bedrijf blijft bemoeien. Alleen na een grondige herstructurering kan Alitalia volgens de Ryanair-topman nog met succes worden geprivatiseerd. De Italiaanse regering is voor de helft eigenaar van de nationale luchtvaartmaatschappij Alitalia maar wil dat belang verkopen. Tot dusver is Rome er echter niet in geslaagd een koper te vinden. Dat komt vooral doordat de regering hoge eisen stelt wat betreft werkgelegenheid en de Italiaanse identiteit van het bedrijf.

Een deel van de Italiaanse regering sluit een vereffening van de nationale luchtvaartmaatschappij alvast niet meer uit. Gaat Alitalia dan met zes jaar vertraging ook de weg op van Swissair en Sabena? Of hebben de vakbonden, het personeel en politiek links eindelijk begrepen dat er een stevige bladzijde moet worden omgeslagen? Voor het doodzieke Alitalia lijkt alvast geen belangstelling meer te bestaan. Behalve een verkoop rest ons enkel de liquidatie. Alitalia aantrekkelijk maken voor investeerders is blijkbaar moeilijker dan we dachten, verklaarde Tommaso Padoa-Schioppa, de Italiaanse minister van Economie, in een gesprek met de krant Corriere della Sera. De uitspraak is opmerkelijk voor een lid van de Italiaanse regering, een regering die de jongste tien jaar haar nationale luchtvaartmaatschappij behoedde voor een fatale financixc3xable crash door twee kapitaalverhogingen en een overbruggingskrediet. Zonder die steun behoorde Alitalia nu al tot de luchtvaartgeschiedenis, net als Sabena en Swissair.

Met zijn verklaring wil de minister vooral de druk op de machtige vakbonden en op de linkervleugel van de regering opvoeren. Het biedproces voor het overheidsbelang van 49,5 procent in Alitalia werd woensdagavond officieel afgesloten, vijf dagen eerder dan gepland, nadat de laatste ernstige kandidaat, het Italiaanse Air One, had afgehaakt. Zowel Air One als het Russische Aeroflot en de Amerikaanse investeringsgroep Texas Pacific (TPG) lieten al uitschijnen opnieuw te willen onderhandelen met de overheid als de overnamevoorwaarden versoepeld worden. Vooral de eis niet aan de tewerkstelling te mogen raken, zit hen dwars. Een gerechtelijk akkoord of een vereffening zou de zaken alleszins vergemakkelijken. Een kandidaat-koper heeft dan de handen vrij om te herstructureren, de strategie aan te passen en het personeelsbeleid naar zijn hand te zetten. Maar wil de voltallige regering het zover laten komen? Europa heeft alleszins duidelijk laten verstaan geen nieuwe kapitaalsinjectie van de Italiaanse overheid meer te dulden. Concurrenten op de Italiaanse markt, zoals Air One, maar ook Easyjet en Ryanair, zouden allicht onmiddellijk naar de rechtbank stappen.

Het probleem is dat Alitalia in vele bedjes ziek is. Niet alleen is er een overschot aan personeel, er is nooit een ingrijpende inleveringsronde geweest. De maatschappij betaalt allicht ook te veel voor haar afhandeling (inchecken van reizigers, laden en lossen van bagage,…). Die wordt ofwel door haar eigen dochter of door de luchthaven uitgevoerd. Concurrentie komt er maar met mondjesmaat. Door het chronische geldgebrek – de jongste twaalf jaar werd slechts twee keer winst geboekt – is er evenmin een grondige vlootvernieuwing gekomen, zodat Alitalia met een van de oudste vloten in Europa zit. Dat kost handenvol geld aan onderhoud en brandstof. Behalve een grondige sanering, iets wat andere grote luchtvaartmaatschappijen in Europa reeds achter de rug hebben, heeft Alitalia ook de consolidatietrein gemist. Wel zit het sinds 2001 in Skyteam, een alliantie waarvan ook Air France-KLM, Delta Airlines, Northwest Airlines, Continental Airlines, Korean Air, Aeroflot, Aeromexico en CSA deel uitmaken. Maar in 1999 blies KLM op het nippertje een overname van Alitalia af en ondanks aandringen van de Italiaanse regering heeft Air France nooit toegehapt.

Sinds de val van Sabena en Swissair is het Europese luchtvaartlandschap grondig veranderd. Lufthansa kocht de opvolger van Swissair, Swiss Airlines. Air France lijfde KLM in. De budgetvliegers Ryanair en Easyjet groeiden zo snel dat ze de evenknie zijn geworden van de meeste traditionele Europese luchtvaartmaatschappijen. Bovendien haalden die twee een pak trafiek weg uit de Italiaanse markt met goedkope vluchten vanuit een dozijn Italiaanse steden.

www.ryanair.com
www.alitalia.it

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.