Koffieprijzen in Rome blijven stabiel

Ondanks het feit dat de crisis flink toeslaat in Rome en elders in Italië, proberen de uitbaters van de talrijke koffiebars de gemiddelde prijs van een kopje koffie nog steeds te beperken tot 1 euro of minder. Tenminste wanneer je de koffie rechtstaand aan de bar drinkt. Wie ergens gaat neerzitten betaalt in principe meer, al komt daar door de crisis ook stilaan verandering in. Ook in Rome blijken uitbaters hun koffie niet te laten stijgen boven de magische grens van 1 euro. Doen ze dat wel, blijven de klanten meteen weg. Goede Romeinse graadmeters zijn beroemde koffiehuizen zoals Sant’Eustachio of Tazza d’Oro beiden in de buurt van het Pantheon (90 cent) en de immens populaire bar San Callisto op het gelijknamige pleintje in Trastevere (80 cent).

Geen enkele Italiaan kan functioneren zonder een regelmatige stop aan de koffiebar, voor een snelle espresso, een cappucino of een andere koffielekkernij. Vergeleken met de prijzen in onze gewesten is een kopje koffie in Italië helemaal niet duur. Ook in hartje Rome betaal je voor een koffietje zelden meer dan 1 euro, vooropgesteld natuurlijk dat je niet plaatsneemt op een terrasje of je even gaat neerzitten op een stoel in een deftige salon. We hebben het over de standaardprijzen, rechtstaand aan de bar voor een standaard kopje. Dus geen cappuccino of andere soorten koffie.

Een kopje koffie blijft levensnoodzakelijk en essentieel voor de Romeinen. De economische wetten zijn hard maar de uitbaters weten heel goed dat het overgrote deel van hun klanten een prijsverhoging van hun geliefkoosde tasje niet zullen slikken en gaan daarom niet boven de prijs van 1 euro. In heel wat gevallen betaal je zelfs nog nog een stuk minder. De goedkoopste koffie in Rome vind je in de studentenbuurt in San Lorenzo (70 tot 80 cent), de duurste proef je aan de Via Veneto (3,5 tot 4 euro). Gemiddeld betaal je in Rome 80 tot 90 cent voor je espresso. Ook in de hele wijk Pigneto en het gebied rond Termini betaal je zelden meer dan 80 cent per kopje. Een opmerkelijk gevolg van de crisis is dat in sommige bars het verschil tussen bar en tafel werd afgeschaft en je precies dezelfde prijs betaalt, eender of je nu aan de bar staat of een tafeltje neemt. Liever dat, dan klanten die helemaal wegblijven, redeneren de uitbaters.

Toch zijn niet alle Romeinen tevreden. De uitbater van San Callisto verhoogde een tijd geleden de prijs van een kopje van 70 tot 80 cent. Maar klanten klagen daarover, klinkt het. Eenzelfde geluid in de koffiebars rond Vaticaanstad. Daar werden de uitbaters gedwongen om hun koffieprijzen (die in de meeste gevallen een stuk boven de 1 euro noteerden) terug te schroeven. In de universiteitswijk San Lorenzo klagen studenten dat ze nu 70 cent voor een tasje betalen. Dat is nog altijd de goedkoopste koffie in Rome, maar in deze buurt wel 20 cent méér dan een jaar geleden. Uitbaters die hun koffieprijzen boven de magische grens van 1 euro laten stijgen zien hun klanten als bij toverslag wegblijven. “Als we dat doen, zijn we binnen een paar weken failliet. Maar onze kosten stijgen ook, net als de aankoopprijzen die jaarlijks omhoog gaan. Men kan zich afvragen hoelang deze situatie nog houdbaar blijft”, zeggen de uitbaters.

Maar laat ons ondertussen in Italië genieten van een lekkere koffie. De gouden regel is dat binnen 25 seconden 25 milliliter espresso in de klassieke kleine kopjes moeten stromen. Bedekt door een laagje notenkleurige schuim dat ‘zeer fijn’ moet zijn en dus geen grote bubbels mag bevatten, heeft de ideale espresso een intens aroma met smaakaccenten die onder meer doen denken aan chocola en geroosterd brood. In Italiaanse bars worden dagelijks zowat 70 miljoen kopjes espresso gedronken. De Italiaanse koffiesector draait een jaarlijkse omzet van ongeveer 600 miljoen euro.

Espresso kan je dus zeker bestempelen als (een van de) de nationale drank(jes) van de Italianen. In heel Italië wordt espresso eenvoudig caffè genoemd. Espresso wordt op elk moment van de dag gedronken. De Italianen beginnen er ’s morgens vroeg mee en zelfs laat op de avond wordt hij na een overvloedige maaltijd als digestief gebruikt, al dan niet gevolgd door een alcoholisch digestief. Een goede caffè wordt zeer heet uit een klein voorverwarmd kopje gedronken, al naargelang de smaak met (veel) suiker, hoewel ook heel wat mensen blijven zweren bij het pure zwarte spul, recht van de machine.

Koffiehuizen ontstonden in Rome pas vrij laat omdat de pausen lange tijd tegenstanders waren van genotsmiddelen zoals koffie en tabak. Toen Paus Clemente VIII het oriëntaalse drankje uiteindelijk als “politiek correct” aanmerkte, was het hek van de dam en verspreidde de populariteit zich snel over heel Europa. Italiaanse koffie is minder sterk dan we denken. De bonen voor de Italiaanse markt worden wel langer geroosterd dan de soorten die bijvoorbeeld in Noord-Europa worden verkocht.

Er worden in Italië zeven verschillende koffiesoorten gebruikt waarvan de Arabica de belangrijkste soort is. Veel kenners vinden dat voor een goede espresso alleen Arabica gebruikt mag worden. Deze is milder van smaak dan de bittere en zure Robusta die vaak wordt gebruikt voor filterkoffie. Door de speciale roostertechniek wordt de smaak van de Italiaanse Arabica maling weliswaar sterker, maar tegelijkertijd onttrekt het proces ook het grootste gedeelte van de cafeïne aan de bonen. Een Italiaanse koffie kan dus zeker ook ’s avonds worden gedronken zonder slaapproblemen te veroorzaken. Al helpt een goede grappa wellicht nog altijd beter om een wat betere nachtrust te garanderen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.