De Via del Governo Vecchio in Rome

Het moet al tegenvallen wanneer je, als toerist op bezoek in Rome, niet een keertje zou belanden in de Via del Governo Vecchio. Destijds was het één van de hoofdstraten van Rome en behoorde ze tot de zogenaamde ‘via Papalis’ maar daarover maandag meer. We belichten de komende dagen deze fascinerende buurt, die veel meer te bieden heeft dan de verwende toerist beseft. Sinds enkele jaren is de vroegere authentieke charme van de Via del Governo Vecchio helaas enigszins verdwenen uit het straatbeeld. Maar er kwam een trendy straatje in de plaats, dat populair is bij zowel Romeinen als toeristen.

Op de benedenverdiepingen van de renaissance-paleizen in deze straat zijn nu talrijke winkeltjes, bars, handelaars in curiosa en restaurantjes gevestigd. Op bepaalde momenten van de dag is deze straat vrijwel verlaten, op andere momenten is het er erg druk. Gelukkig nemen voetgangers het meeste van die drukte in, al zoekt zich – onvermijdelijk in Rome – regelmatig een auto een weg doorheen de bewegende voetgangers.

Op nr. 47-48 zie je in de vijftiende eeuwse inganghal een inscriptie hangen die meldt dat hier ‘la Fornarina’, heeft gebleven. De bakkersdochter zou Margherita Luti zijn, de grote liefde van de beroemde schilder Rafaël. De kunstenaar signeerde zijn naam op de armband van het meisje. Een restauratie van enkele jaren geleden bracht echter aan het licht dat La Fornarina een trouwring draagt. Omdat Rafaël nooit huwde, werd daardoor ook de identiteit van de bakkersdochter het onderwerp van discussie.

Sommigen geloven dat de vrouw Francesca Ardeasca is, de echtgenote van de schatrijke bankier Agostino Chigi. Het is echter onwaarschijnlijk dat zo’n voorname dame met ontbloot bovenlijf voor de schilder zou poseren. Nog een andere theorie die circuleert is dat één van Rafaël’s leerlingen, welicht Giulio Romano, het doek na het overlijden van Rafaël in de kamer van de kunstenaar vond en de ring er nadien bijschilderde om te verhullen dat de vrouw de geheime liefde van Rafaël was.

In ieder geval werd La Fornarina onsterfelijk nadat Rafaël haar op doek vereeuwigde. Het wereldberoemde schilderij behoort tot de topstukken van Rafaël. Het schilderij is te bewonderen in Palazzo Barberini. In de Galleria Borghese bevindt zich een uitstekende kopie.

Wat verderop in de Via del Governo Vecchio zie je op nr. 39 een nogal vervallen gebouw uit 1478. Dit is het al lang leegstaande Palazzo Nardini, dat door de Romeinen sinds de zeventiende eeuw Palazzo del Governo Vecchio wordt genoemd en ook verantwoordelijk is voor de naam van deze straat. De reden daarvoor is dat Palazzo Nardini vanaf 1624 in gebruik werd genomen als hoofdkantoor voor de burgemeester van Rome.

Nadat paus Benedictus XIV (1740-1758) in 1741 het stadsbestuur overbracht naar Palazzo Madama (het huidge senaatsgebouw) werd de naam Palazzo del Governo aangevuld met ‘vecchio’. Het gebouw heeft een mooie deur met bewerkte friezen en diamantkoppen.

De zeldzame keren dat de deur eens open staat zie je op de binnenplaats aparte, achthoekige pijlers uit de vijftiende eeuw en sierlijke arcaden. Het gebouw staat al meer dan dertig jaar leeg en buurtbewoners en actiecomités laten hierover regelmatig hun ongenoegen blijken.

Tegenover Palazzo Nardini bevindt zich op nr. 123 het gerestaureerde Palazzzetto Turci ook wel de Piccola Cancelleria geheten. Het gebouw dateert uit het begin van de zestiende eeuw. De Dorische pilasters, afgewisseld met rondboogvensters verlenen de gevel een statig voorkomen. Kijk ook even naar de speciale schouw. Sommige gidsen vertellen of schrijven nog steeds verkeerdelijk dat Bramante hier zou gewoond hebben.

Net vóór Piazza dell’Orologio zie je op nr. 3 een palazzo uit de late zestiende eeuw, gebouwd door de joodse familie Corcos. Zij bekeerden zich tot het christendom om te ontsnappen aan het getto en de antisemitische wetten van paus Paulus IV.

In de sacristie van de hier vlak om de hoek gelegen Santa Maria in Vallicella, beter bekend als de Chiesa Nuova, bevindt zich op het altaar een reusachtig maar fraai beeld uit 1640 van Alessandro Algardi. Het toont de de heilige Filippo Neri met een engel.

Het beeld is een geschenk van deze bekeerde jood, Pietro Corcos genaamd. De ingang van deze sacristie, met een fraai plafondfresco van Pietro da Cortona, bevindt zich naast het linkertransept. Het is één van de mooiste in Rome en je kan ze bezoeken mits toelating van een priester of kerkverantwoordelijke.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s