Het Palazzo di Monte Giordano

De Via del Governo Vecchio was zoals in ons vorig bericht verteld een zogenaamde Via Papalis, de belangrijkste processieweg maar vooral de weg die de pas gekozen paus volgde op zijn terugweg komende van de Sint Pietersbasiliek richting Lateranen. De oudst gedocumenteerde tocht dateert van 12 maart 1144, maar de traditie is veel ouder. Vooraleer de Via del Governo Vecchio te betreden passeerde de stoet in de renaissance altijd langs de burcht van de familie Orsini op de hier vlakbij gelegen Monte Giordano. En dat had een bepaalde reden.

De namen van de straten in de buurt (Via degli Orsini, Via di Monte Giordano,…) verwijzen naar deze destijds belangrijke vestiging waarvan de hoofdingang zich aan het einde van de huidige Via degli Orsini bevindt. Een breed portaal met hekken vormt de omlijsting voor een mooie fontein uit 1618. Dit is de hoofdingang en de binnenplaats van het Palazzo di Monte Giordano.

In de negentiende eeuw werd de Milanese familie Taverna eigenaar van de gebouwen, zodat het complex vandaag bekend staat als Palazzo Taverna. Ongeveer halfweg de Via dei Coronari wandel je eveneens voorbij de buitenmuur van deze palazzo. Je krijgt dan een idee hoever het gebouw zich uitstrekt.

Enkele jaren geleden werd het complex opgedeeld in appartementen. Maar eeuwenlang was dit dus een bolwerk van de machtige familie Orsini. Monte Giordano is eigenlijk een kleine vestingstad, compleet met torentjes en een kleine citadel, bestaande uit in totaal vijf gebouwen.

De kleine kunstmatige piek waarop dit ‘eilandje’ in de stad is gebouwd werd gevormd door de ruïnes en overblijfselen van een aantal gebouwen uit de oudheid en de vroege middeleeuwen. Men vertelt dat de ‘monte’ of het heuveltje werd gevormd door de puinhopen samen te brengen die ontstonden na de plundering van de Noormannen onder leiding van Robert Guiscard in 1084.

De naam van deze kunstmatige heuvel is afkomstig van Giordano Orsini, die in 1430 dit paleis bouwde als symbool van de macht en invloed van zijn familie. Zijn mooie leventje bleef niet duren, want na meerdere conflicten met Cesare Borgia en diens vader, paus Alexander VI, verloor Giordano zijn politieke macht.

Geconfronteerd met de economische crisis in de achttiende eeuw, was de familie uiteindelijk verplicht om de meeste van hun bezittingen te verkopen. Zo kwamen de gebouwen in handen van de familie Taverna uit Milaan.

Dante vermeldt de Monte Giardino in zijn La Divina Comedia (Inferno XXVIII,12) wanneer hij spreekt over de pelgrims op de ponte Sant’ Angelo. Hij schrijft “che da l’un lato tutti hanno la fronte verso ‘l castello e vanno a Santo Pietro, da l’altra sponda vanno verso ‘l monte”, of de enen gaan met hun gezicht richting het kasteel (hij bedoelt de Engelenburcht), de anderen richting de heuvel (ongetwijfeld de Monte Giordano. De Via di Panico, die in het verlengde ligt van de Via di Monte Giordano, leidt inderdaad rechtstreeks naar de Engelenburcht.

Nadat de Orsini-burcht in 1485 werd ingenomen en grotendeels platgebrand, werd hier een nieuw renaissancepaleis gebouwd. Belangrijke families volgden er mekaar op als bewoners. Hier woonde ondermeer ook Ippolito d’Este, de schepper van de befaamde villa en de beroemde tuinen in Tivoli. De dichter Torquato Tasso (1544-1595) kwam hier bij hem op bezoek. De laatste kardinaal die in deze palazzo de oude traditie hoog hield was Lucien Bonaparte, geen broer van Napoleon maar een achterneef die in 1868 stierf.

Dat de naam van deze heuvel verwijst naar Giordano Orsini waren de Romeinen na een paar eeuwen vergeten. De generaties erna dachten dat de naam afkomstig was van Jordaan. Daarom werd hier vanaf de renaissance een ritueel ingevoerd waarbij de Romeinse joden betrokken waren.

Wanneer de nieuw verkozen paus hier toekwam, boden de joodse ouderlingen hem een in goud ingebonden exemplaar aan van de Thora. De hoofdrabbijn sprak dan een formule uit waarbij hij de paus vroeg hen toestemming te geven de wetten van Mozes na te volgen.

De paus willigde dit verzoek dan in maar veroordeelde daarbij toch telkens het afvallige geloof van de joden. Tot slot gaf hij de rabbijn een geschenk in de vorm van een symbolische munt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s