Rome, een stad van torens

Niet iedereen weet dat Rome ooit een stad van torens was. Tijdens de elfde eeuw hadden de adellijke families de stad volgebouwd met een indrukwekkende verzameling forten en gevechtstorens. Torens van versterkte vestingen en forten staken dreigend en hoekig omhoog. Reeds in de tiende eeuw waren er in Rome 381 torens en 46 bolwerken gebouwd. Daar kwamen tijdens de dertiende eeuw nog meer dan 200 klokkentorens bij en nog eens 300 gevechtstorens van de grote Romeinse families die elkaar bevochten en waarbij het regelmatig gebeurde dat ’s nachts zo’n toren werd verwoest. Vandaag bevinden zich verspreid over de stad nog talrijke resten van deze torens. Ze zijn niet altijd even goed herkenbaar omdat ze werden hergebruikt, ingebouwd in een woning of zodanig gerestaureerd dat de oorspronkelijke functie nauwelijks zichtbaar is. In het straatbeeld vallen ze nauwelijks op als je er niet echt naar zoekt. Een bekend gebouw waar zowat iedere toerist passeert (maar daarom niet altijd deze toren opmerkt) is de Torre de’ Conti, te vinden aan het einde van de Via Tor de’ Conti aan Largo Corrado Ricci.

De Frangipani-familie bezat het Colosseum en een groot deel van de Aventijn, de Savelli vestigden zich op de Aventijn en in het theater van Marcellus, de Orsini hadden hun hoofdkwartier in het theater van Pompeius, de familie Colonna was baas op het Forum van Trajanus en in de tempel van Serapis op het Quirinaal. Iedere belangrijke familie had een eigen buurt waarvan het centrum als het ware een versterkt stadje was.

De imposante steenmassa aan het einde van de Via Tor de’ Conti zijn de resten van de gelijknamige toren. Aan de voet van de toren staat een wat eigenaardig middeleeuws huis dat hier enkele tientallen jaren geleden werd herontdekt. Het werd gerestaureerd en doet nu dienst als clubhuis voor senioren.

De Torre de’ Conti werd na 1198 gebouwd door paus Innocentius III (1198-1216) met bouwmateriaal van het Forum van Nerva dat er vlak naast ligt. Net als paus Gregorius IX die een kwart eeuw later de Torre delle Milizie bouwde, behoorde Innocentius tot de familie de’ Conti. De Torre de’ Conti was bedoeld om de familie van Innocentius te huisvesten.

Om zijn hoogmoed voor de Romeinen toch enigszins aanvaardbaar te maken, stichtte de paus het nog bestaande hospitaal van Santo Spirito, het oudste nog functionerende hospitaal ter wereld. De toren was destijds natuurlijk niet alleenstaand, maar moest het volledige gebouwencomplex van de familie de’ Conti beschermen.

De toren moet er destijds hebben uitgezien als de veel beter bewaarde Torre delle Milizie, maar hoger en machtiger. Hij werd bewoond tot hij gedeeltelijk instortte bij een aardbeving in 1348, dezelfde aardbeving die ook de Torre delle Milizie gevaarlijk deed overhellen.

Petrarca schreef dat de toren vóór de verwoesting ‘in de hele stad uniek was’ en zowel volgens Dante als volgens Petrarca was dit de hoogste versterkingstoren van de stad. Aan het einde van de zestiende eeuw stonden er van de Torre de’ Conti nog steeds twee segmenten en een deel van het derde overeind.

Tegen de basis van de sterk vervallen toren hangt (niet zichtbaar) een dertiende-eeuwse marmeren plaat waarbij de toenmalige commandant van de toren zichzelf moedig, loyaal en een goede soldaat noemt, en dat niemand de inwendige en uitwendige sterkte van de toren kan overschatten. Opgravingen na 1930 toonden aan dat de toren werd ingebouwd in een rechthoekige exedra van het Forum van de Vrede.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s