Tentoonstelling over Expo 42 in Ara Pacis

Nog tot 14 juni 2015 kan je in het Museo dell’ Ara Pacis een tentoonstelling bezoeken die volledig gewijd is aan het ontstaan en de opbouw van de Wereldtentoonstelling van 1942 die in Rome had moeten plaatsvinden maar er omwille van de Tweede Wereldoorlog nooit kwam. Op het ogenblik dat men besliste de Expo te annuleren waren de werkzaamheden (die al begonnen in 1938) nochtans al vergevorderd. Het zou ook één van de knapste expo’s ooit worden, want de fascisten hadden kosten noch moeite gespaard om hun visie aan de wereld te tonen. De tentoonstelling heeft nooit plaatsgevonden maar de hele zone werd na de oorlog gebruikt voor de ontwikkeling van een compleet nieuwe wijk. Dat is vandaag de EUR, wat zoals velen denken echt niet staat voor Europa maar voor Esposizione Universale di Roma.

Net zoals op andere grote wereldexpo’s hadden de meeste landen al een plaatsje gereserveerd op het enorme terrein waar Rome de nieuwe wereldtentoonstelling zou uitbouwen. Heel wat landen en bedrijven waren al vrij ver gevorderd met de bouw van hun paviljoenen toen het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog daar abrupt een einde aan maakte.

Na de oorlog werd het gebied dat toen nog gekend was onder de naam E42, langzaam getransformeerd in een zakenwijk al kwam er natuurlijk ook bewoning. Toch is het pas vrij recent dat het weer populair is om in de EUR-wijk te verblijven.

Het project van Expo 42 werd geleid door architect Marcello Piacentini, die ook al het toezicht had op de bouw van de Città Universitaria. De Italiaanse dictator Mussolini wilde Rome uitbreiden tot aan de zee. Met die visie voor ogen is de huidige EUR-wijk dan ook gebouwd langs de in 1928 aangelegde snelweg naar Ostia, de Via Cristoforo Colombo.

De EUR-zone kan je beschouwen als een moderne variant van de stedenbouw uit de Romeinse tijd en de renaissance maar dan in de strakke, vereenvoudigde neoclassicistische stijl die tijdens het fascisme gebruikelijk was.

Het ontwerptraject begon in 1935 met een controverse over de architectonische en stedenbouwkundige principes van de Italiaanse architectuur tussen Marcello Piacentini voor de ‘reactionairen’ en Giuseppe Pagano voor de ‘progressieven’. De monumentale ambities werden in 1938 geïntroduceerd en het gebied werd uitgebreid tot een oppervlakte van meer dan 400 ha.

Vanaf 1938 wordt er gebouwd. De markantste gebouwen die de hoofdassen bepalen, stonden nog in de steigers en de meeste gebouwen dateren dan ook van de jaren ’50 en ’60 van de vorige eeuw en doen dienst als kantoorruimte of ministerie.

Toch is van het oorspronkelijke idee vrij veel behouden. Wie een beetje thuis is op wereldtentoonstellingen herkent meteen de algemene opbouw en structuur, brede lanen, met her en der grote paviljoenen, kunstwerken, water en fonteinen.

Een kort filmpje (in het Italiaans) over E42 kan je hier bekijken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s