Het fraaie palazzo Capranica

Als je, komende van Piazza di Montecitorio (waar je het parlementsgebouw aantreft), de Via in Aquiro inslaat, kom je al gauw terecht op Piazza Capranica. De naam verwijst naar het Collegio Capranica, een religieuze instelling gesticht door kardinaal Domenico Capranica die halfweg de vijftiende eeuw het fraaie palazzo, rechts op het plein, heeft laten bouwen dat het college onderdak bood. De kardinaal werd begraven in de Santa Maria sopra Minerva in de kapel links van het koor. Eén van de meer recente leerlingen van dit collegio was Eugenio Pacelli, de latere Pius XII (1939-1958). In dit gebouw bevond zich tot voor enige tijd een bioscoop, maar sinds de restauratie heeft de zaal haar oorspronkelijke bestemming teruggevonden. En die is bij veel mensen volslagen onbekend.

Weinig mensen beseffen het, maar het bewuste gebouw hoort vandaag bij het bekende Albergo Nazionale, een uitstekend hotel dat zich aan Piazza di Montecitorio bevindt. De gebouwen zijn ook met elkaar verbonden. De vroegere cinemazaal wordt tegenwoordig regelmatig gebruikt als conferentieruimte. Voor het hotel is het een droom om zo centraal in de stad een dergelijke grote congresruimte ter beschikking te hebben.

In deze zaal werd ooit muziekgeschiedenis geschreven. Toen tijdens de vroege zeventiende eeuw de opera, dramma per musica, tot ontwikkeling kwam, waren de opvoeringen voorbehouden voor de genodigden in de adellijke paleizen. Een halve eeuw later, in 1679, werd hier ondanks heftig protest van de Kerk, het Teatro Capranica geopend, het tweede voor het publiek toegankelijke operagebouw van de stad, na het Teatro Tordinona in 1671.

Vergeleken met de andere Italiaanse steden was dit weliswaar rijkelijk laat. De gevel van palazzo Capranica is één van de in Rome buitengewoon schaarse, nog bewaard gebleven gehelen die een soort patchwork zijn van stijlen.

Halfweg de vijftiende eeuw zwalpte men immers nog tussen middeleeuwse gotiek en renaissance. De toren links en de vensters met kruisstijlen doen denken aan palazzo Venezia, maar de drie dubbele vensteropeningen rechts, zijn onmiskenbaar middeleeuws en behoren waarschijnlijk tot het oudste deel van het gebouw.

Let op het wapen van de kardinaal boven het centrale zuiltje. Hoewel dit paleis ouder is dan palazzo Venezia, had de toren geen mezekooi zoals bij een middeleeuwse vesting gebruikelijk was, maar een (nu gesloten) loggia.

Een zogenaamde mezekooi is een uitkragende galerij van steen met gaten in de vloer. De verdedigers van het gebouw konden zo aanvallers bekogelen of hete olie op hen gieten zonder dat ze het gevaar liepen dat hun eigen gebouw vlam vatte. De naam mezekooi is wellicht afkomstig van de vorm die dit verdedigingswerkje heeft.

De loggia die je hier vandaag ziet is een voorloper van de voor de Romeinse paleizen zo karakteristieke ‘belvederi’ uit latere tijd, waar men op hete zomeravonden een luchtje kon scheppen. Boven de toegang lezen we de datum 1451.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s