De Santi Silvestro e Martino ai Monti

De San Martino ai Monti, officieel bekend als de Santi Silvestro e Martino ai Monti, bevindt zich aan de Viale di Monte Oppio 28. De zeventiende-eeuwse gevel van de San Martino verraadt niets van het feit dat de geschiedenis van deze kerk teruggaat tot een vroegchristelijke titulus uit de derde eeuw. In theorie is de kerk open van 9 tot 11 u. en van 16 tot 19 u. Het komt echter regelmatig voor dat ze ook tijdens deze openingsuren gewoon dicht is. Een bezoek is echter de moeite waard, al was het alleen al maar omwille van de rijke geschiedenis die aan dit gebouw verbonden is.

Hier werd, volgens de overlevering, in 325 het Eerste Concilie van Nicea officieel bezegeld. In 500 werd de kerk herbouwd door paus Symmachus en gewijd aan Martinus van Tours en de oorspronkelijke bouwheer, paus Sylvester I. In 772 werd ze heropgebouwd door paus Adrianus I en in 845 door paus Sergius II. Nog meer renovaties en wijzigingen werden aangebracht in de zeventiende eeuw. De huidige titularis van de kerk is de Poolse kardinaal Kazimierz Nycz.

We bevinden ons hier in de wijk Monti, op de Oppius die één der hogere punten vormt van de Esquilinus. Op de plaats waar veel later deze kerk zou verrijzen, lagen in de alleroudste tijden de massagraven van de armen en de misdadigers. Hier liep ook de Muur van Servius Tullius, de zesde koning van Rome. Tufsteenblokken van deze muur uit de zesde eeuw vóór Christus werden destijds gebruikt als fundering voor de oostelijke muur van de San Martino.

Keizer Augustus liet het kerkhof opruimen en het terrein ophogen zodat een groot plateau ontstond. Hierop en in de omgeving bouwden Maecenas en andere rijken hun villa’s. Keizer Nero onteigende later een groot deel ervan voor de bouw van de Domus Aurea, het enorme paleis dat later op zijn beurt plaats moest ruimen voor de thermen van Titus en Trajanus.

Zoals verteld laat de zeventiende-eeuwse gevel van de San Martino niet vermoeden dat de geschiedenis van deze kerk teruggaat tot een vroegchristelijke derde-eeuwse titulus of ecclesia domestica die zich bevond in het huis van de priester Equitius. De naam van de hier vlakbij gelegen Via Equizia verwijst naar de oorspronkelijke eigenaar van deze titulus waarop de San Martino later werd gebouwd.

Paus Silvester I (314-335) liet de ecclesia uitbouwen en versieren, zowat het enige blijvende dat hij tijdens zijn pontificaat deed. De betekenis van deze paus, nochtans gedurende eeuwen geroemd als de succesvolle tijdgenoot van keizer Constantijn, was zo gering, dat men reeds in de vijfde eeuw rond zijn figuur een fictief leven bouwde. Daarbij hoorden de bekering en de genezing van Constantijn en het sluiten van alle heidense tempels.

Het fictieve leven van Silvester werd tijdens de achtste eeuw zelfs nog aangedikt door het opstellen van een document waarin Constantijn aan de paus de keizerlijke kroon zou hebben aangeboden. In die optie wordt in de hagiografie vermeld dat paus Silvester hier in de toenmalige titulus van Equitius, in aanwezigheid van keizer Constantijn, de besluiten van het concilie van Nicea (325) zou hebben voorgelezen.

Eveneens in deze kerk zou Silvester I voor de eerste maal de ‘Twaalf artikelen van het geloof’ geformuleerd hebben en de ketterse boeken van Arius, Sabellius en Victorinus vernietigd hebben. Zoveel grootse daden moesten uiteraard geroemd worden. Onder druk van het volk werd Silvester, wellicht de eerste paus die niet de marteldood stierf, gecanoniseerd.

Het gevolg hiervan was dat de titulus tijdens de zesde eeuw van naam veranderde, voortaan sprak men van titulus sancti Silvestri. De heilige paus werd echter begraven in de San Silvestro in Capite, gelegen aan Piazza di San Silvestro. Naast de derde eeuwse titulus van Equitius, waarvan je via de crypte nog steeds de ondergrondse overblijfselen kan bezoeken (daarover binnenkort meer), liet paus Symmachus (498-514) in 509 een basilica bouwen ter ere van de heilige Martinus (316-397), bisschop van Tours.

Die is vandaag veel beter gekend als Sint-Maarten, de man die zijn mantel deelde met de armen en de patroon werd van de kleermakers, een patronaat dat hij moet delen met de heilige Catharina van Alexandrië. Martinus was de eerste kloosterstichter van het westen, zijn feest wordt gevierd op 11 november.

Na enige tijd ging ook de naam Silvester van de titulus over naar de basilica die vanaf dan als officiële naam ‘basilica Santi Silvestri et Martini’ zou krijgen. Paus Leo IV (847-855) besloot de kerk te herbouwen op de plaats van de oude titulus Equitius en voegde er een klooster aan toe. Tijdens de zeventiende eeuw werd ze nogmaals ingrijpend verbouwd tot de huidige kerk en voorzien van een rijke decoratie.

Sinds 1299 is de San Martino een karmelietenkerk. Deze contemplatieve orde werd gesticht in 1156 en werd genoemd naar de berg Karmel in het oude Palestina. Wegens de dreiging van de islamitische veroveraars moesten ze de woestijn verlaten en verspreidden ze zich over Europa waar velen de regel van Augustinus aannamen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s