Het mausoleum van Lucilius Paetus

Een monument uit het prille begin van de keizertijd dat bij veel bezoekers van Rome volkomen onbekend is, is het Mausoleum van Lucilius Paetus (Lucillio Peto) Het bevindt zich aan de Via Salaria, op het kruispunt met de Via Basento, vlakbij Villa Albani. Je kan het perfect vanaf de straatzijde bekijken, maar momenteel zijn gewone individuele bezoeken niet mogelijk omwille van besparingen en een gebrek aan personeel. Wel kan je een aanvraag doen om met een kleine groep (max. 15 personen) het mausoleum onder begeleiding te bezoeken, al zijn ook daarvoor niet altijd mensen beschikbaar.

Het trommelvormige mausoleum heeft een diameter van ongeveer 34 m, waarvan de betonnen kern bedekt is met blokken travertijn. Het graf was bedekt met een kegelvormige heuvel van aarde met een hoogte van ongeveer 16 m. Een vijf meter lange inscriptie in het midden van de trommel herinnert aan de eigenaar van het graf, Marcus Lucilius Paetus, een krijgstribuun en prefect uit de tijd van keizer Augustus.

Hij liet het graf bouwen terwijl hij nog leefde, vermoedelijk omstreeks 20 v. Chr. Het mausoleum was bestemd voor hemzelf en zijn zus Lucilia Polla. De man was ongetwijfeld rijk, want zo’n onderneming was in de oudheid niet voor iedereen weggelegd. Op de inscriptie staat: V(ivit) M(arcus) Lucilius M(arci) f(ilius) Sca(ptia) Paetus trib(unus) milit(um) praef(ectus) fabr(um) praef(ectus) equit(um). Lucilia M(arci) f(ilia) Polla soror.

De eigenlijke grafkamer is te bereiken via een gang met een gewelfd dak. De doden kregen een plaatsje in één van de nissen. Het graf werd echter al snel buiten gebruik gesteld. In het begin van de tweede eeuw, in de tijd van keizer Trajanus, was het mausoleum al ontruimd. Christenen namen de plek echter opnieuw in gebruik in de vierde eeuw na Chr. In die periode werd ook het metselwerk verstevigd en waar nodig vernieuwd.

Het interieur werd omgevormd tot een kleine catacombe , die bereikbaar is via een trap. Er werden verschillende rijen met nissen gecreëerd, maar de meeste ervan zouden nooit worden gebruikt.

Na de val van Rome werd het graf geplunderd en verdwenen alle marmeren elementen, versieringen en andere kostbaarheden die mogelijk samen met de doden waren begraven. Ook in de zestiende eeuw kwamen grafrovers nog een kijkje nemen, al kunnen ze toen al niet veel meer gevonden hebben.

In de daaropvolgende eeuwen raakte het Mausoleum van Lucilius Peto volledig bedolven en werd het vergeten. Het werd pas opnieuw ontdekt tijdens werkzaamheden in de periode 1885-1887, op ongeveer 6 m diepte.

Praktische informatie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.