Archief voor 10 februari 2017

De taal van de liefde, van Ovidius tot Madonna en Shakira

Posted in Romenieuws on 10 februari 2017 by romenieuws

In 2017 is het precies 2000 jaar geleden dat de Romeinse dichter Publius Ovidius Naso stierf. Ovidius is dé dichter van de liefde in het oude Rome. Hij debuteerde met een bundel liefdesgedichten en in zijn beroemde Metamorfosen speelt eros een centrale rol. Ovidius tartte Augustus en diens strenge gezinspolitiek door een frivool, zogenaamd leerdicht over de (vrije) liefde te schrijven: de Kunst van de liefde. Misschien had zijn latere verbanning daarmee te maken.

We zijn 2000 jaar verder en Patrick De Rynck probeert een gewaagde oefening uit. Hij kijkt naar de taal van de liefde zoals we die van Romeinse dichters kennen en maakt een grote sprong voorwaarts: hoe zit het vandaag met de concepten, woorden en beelden die we voor ‘de liefde’ gebruiken in onze love songs? Herkennen we in dat populaire genre de taal van Romeinen als Ovidius, Catullus en anderen? Of zijn de talen van de liefde onherkenbaar veranderd? Zou Ovidius begrijpen hoe Dylan, Madonna en Beyoncé over liefde zingen? Dankzij de liefde komen we dus uit op de vraag: hoe anders of hoe herkenbaar zijn de Romeinen, hun cultuur en hun emoties voor ons? Net als bijvoorbeeld humor is liefde een gedroomde ingang om dat te gaan ontdekken.

Patrick De Rynck is de auteur, vertaler en samensteller van een groot aantal boeken waarin de oudheid en beeldende kunst de hoofdrol spelen. Momenteel werkt hij aan een ambitieus werk waarin hij nagaat hoe het in onze tijd en in heel diverse facetten van ons leven staat met de dialoog die we sinds 2000 jaar met de oudheid voeren.

  • De taal van de liefde, van Ovidius tot Madonna en Shakira
  • Donderdag 16 februari om 20 uur
  • Auditorium Gallo-Romeins Museum,
    Kielenstraat 15, 3700 Tongeren (België)
  • Toegang: 5 euro

De verdwenen nasoni in Rome zijn niet echt weg

Posted in Romenieuws on 10 februari 2017 by romenieuws

Romebezoekers kennen ze allemaal: de befaamde nasoni of neuzen, de cilindervormige waterverschaffers die je op haast elke straathoek en op elk plein aantreft. We schreven er al verschillende keren over. Nasoni worden zo genoemd omwille van de typische gebogen ijzeren tuit, die een beetje lijkt op een grote neus.

Dankzij deze fonteintjes is er in de hele stad steeds een overvloed aan heerlijk, fris en drinkbaar water beschikbaar en hoef je eigenlijk nooit water te kopen. De jongste maanden blijkt dat op heel wat plaatsen, ook drukbezochte, zoals de Campo de’ Fiori, verschillende nasoni uit het straatbeeld verdwenen zijn. Er werd daarover in de gemeenteraad van Rome een vraag gesteld.

Moeten we ons zorgen maken? Neen, er is niets aan de hand. De gietijzeren drinkwaterfonteintjes krijgen gewoon een flinke onderhoudsbeurt en die kan een hele tijd aanslepen. Het kan dus inderdaad gebeuren dat zo’n fonteintje enkele maanden uit het straatbeeld verdwijnt. De dienst Openbare Werken van de stad Rome verzekert ongeruste inwoners en toeristen dat alle nasoni na reiniging en eventueel herstel zullen worden teruggeplaatst.

De nasoni zijn zodanig populair dat er verschillende stadsplannetjes (waaronder een officieel van de watermaatschappij Acea), boekjes en zelfs diverse apps bestaan om de dichtstbijzijnde fonteintjes te lokaliseren. Niet dat je lang moet zoeken. Zeker in het historisch centrum vind je op vrijwel elk plein en in elke straat wel een drinkwaterfonteintje.

Die leveren elk ongeveer 5 m³ drinkwater per dag, dat is 1.825 m³ per jaar. Het water wordt gerecupereerd en nadien gebruikt in de tuinbouw, door wasserijen en voor andere doeleinden waarvoor het – niet langer drinkbare – water nuttig kan zijn. De fonteintjes zijn ondergronds verbonden door een waterleidingnetwerk van zowat 130 kilometer.

Eén van de oudste fonteintjes, zoniet hét oudste, dateert uit 1872 en bevindt zich op Piazza della Rotonda, vlak voor het Pantheon. De meeste zijn gemaakt van gietijzer, al bestaan er ook nog modellen uit travertijn. Zeldzame exemplaren uit de beginjaren zijn de fonteintjes met drie tuiten, zoals er bijvoorbeeld in de Via della Cordonata en de Via delle Tre Canelle nog staan. Dergelijke nasoni zijn er dus vrijwel niet meer. Je mag het ons altijd signaleren indien je ergens in Rome nog zo’n exemplaar weet staan. Ook foto’s zijn zeker welkom.