Een bezoek aan Campo Verano

De naam van het grootste kerkhof van Rome is terug te voeren op Lucius Aelius Verus, de medekeizer van Marcus Aurelius (161-180). L ucius Ceionius Commodus (130-169) zoals zijn oorspronkelijke naam luidde, was Romeins keizer van 161 tot 169 en werd door keizer Antoninus Pius in 138 geadopteerd en opgevoed met diens oudere adoptiefzoon Marcus Aurelius, die hem bij Pius’ dood (in 161) als medekeizer aanstelde.

Het uitgestrekte gebied dat buiten de stadsmuren lag, werd pas in 1831 tijdens de dan heersende cholera-epidemie ingenomen als het officiële Romeinse kerkhof. Vóór die tijd lag de San Lorenzo fuori le mura hier in een vredige, landelijke afzondering. Het begraven in kerken en op kleine ruimten binnen de stad werd in 1870 verboden. Sindsdien worden de Romeinen begraven op het reusachtige kerkhof Campo Verano, dat zich rond de San Lorenzo heeft gevormd. Een uitzondering geldt voor de paus, sommige kardinalen, bepaalde prelaten en prinsen en vorsten van koninklijken bloede.

De Italianen hebben doorgaans een afkeer van lijkverbranding en begraven hun doden ook niet graag onder de grond. Liever laten ze een grafkapel bouwen of sparen ze minstens zo lang tot een plekje in een muurnis kan woren gekocht. De dode wordt gebalsemd, in een zinken sarcofaag geplaatst en dan in de muur geschoven die soms vijf verdiepingen hoog is. Voor elke nis brandt een lampje.

Slechts de armsten worden, dicht bijeen, in de grond begraven, na tien jaar weer uitgegraven, waarna hun resten voorts worden bewaard in het Ossario. Een bezoek aan deze begraafplaats kan behoorlijk imponerend overkomen en valt niet in enkele woorden te beschrijven, je moet het zelf meemaken.

Het oudste deel van het kerkhof, nabij de ingang, werd ontworpen door Giuseppe Valadier. Indien je bij de ingang van het kerkhof de eerste weg naar rechts neemt, loop je pal op het grauwe graf van Garibaldi, een naar Italiaanse normen uiterst eenvoudig monument. Je treft op de hele begraafplaats schitterende tombes aan, maar ook heel eenvoudig uitgevoerde monumenten. Alle rangen en standen liggen hier vredig naast elkaar.

Op het Campo Verano werden talrijke beroemdheden uit de filmwereld begraven, zoals Vittorio de Sica, Roberto Rosselini, Marcello Mastroianni, maar ook vele andere bekende Italianen, zoals de dichter en Nobelprijswinnaar Giuseppe Ungaretti en de schrijver Alberto Moravia, om er maar een paar te vermelden. Merkwaardig is de kapel met glazen front opgericht voor Clara Petacci, de maîtresse van Mussolini.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s