De Santa Caterina dei Funari

We hadden het in onze vorige bijdrage over de vijf palazzi Mattei die deze familie tijdens de zestiende en zeventiende eeuw liet bouwen en die nu staatseigendom zijn. De gebouwen omvatten de hele ruimte tussen Piazza Mattei (het pleintje waar de fraaie Schildpaddenfontein staat) en de meer noordelijk gelegen Via delle Botteghe Oscure, de straat waar je onder meer het Crypta Balbi-museum aantreft. Op de hoek met de Via dei Funari en de Via dei Delfini, vlak om de hoek van de Via Michelangelo Caetani, vind je de Chiessa di Santa Caterina dei Funari.

De naam van de kerk gaat terug naar de hier gelegen werkplaatsen van de ‘funari’ of touwslagers, touw zijnde ‘funis’ in het Latijn en ‘fune’ in het Italiaans. De kerk werd gesticht tijdens de twaalfde eeuw en werd vier eeuwen later herbouwd. Interessant is de sierlijke gevel met vlakke renaissancepilasters; volgens de literatuur is het één van de beste voorbeelden van wat men de ‘renaissance-aediculegevel’ noemt, met twee boven elkaar geplaatste verdiepingen.

De Florentijnse architect Guidetto Guidetti tekende hem enkele maanden voor zijn dood in 1564, hij was een leerling en medewerker van Michelangelo die in hetzelfde jaar stierf. De talrijke festoenen zijn kenmerkend voor de decoratieve stijl van de contrareformatie. De Santa Caterina was de huiskerk van de ‘Compagnia delle Vergini Miserabili Pericolanti’, de broederschap gesticht door Ignatius van Loyola die zich inzette voor ‘arme in gevaar verkerende maagden’, of anders gezegd: om vrouwen te redden van de prostitutie.

Vandaag is deze kerk de wekelijkse ontmoetingsplaats voor de Indische christengemeenschap in Rome. Het interieur met rechthoekige apsis en mooie halfronde kapellen heeft zestiende-eeuwse schilderingen van Federico Zuccari (de jongere broer van Taddeo), de grootmeester Annibale Carracci en Girolamo Muziano (1532-1592).

Deze laatste kunstenaar doet misschien niet meteen een belletje rinkelen, maar was in zijn tijd een vooraanstaande, beroemde en veel gevraagde kunstenaar van wie in Rome heel wat fantastische werken te zien zijn. Hij werd in Rome bekend als ‘Il Giovane dei paesi’ (de jongeman van de landschappen). Het zou geen kwaad kunnen aan deze kunstenaar eens een overzichtstentoonstelling te wijden.

Als je de kerk bezoekt, kijk dan vooral even naar de kapellen aan de rechterzijde. Hier bevindt zich tevens een mooie kapel van Vignola (Giacomo Barocci – 1507-1573), één van de belangrijkste architecten van de late renaissance, hij realiseerde ondermeer het interieur van de Gesùkerk in Rome. Na de dood van Michelangelo in 1564 was hij een tijdje werkzaam als architect bij de bouw van de Sint-Pietersbasiliek, samen met Pirro Ligorio.

Vignola was onder meer verantwoordelijk voor de bouw van twee kleinere koepels in de Sint-Pietersbasiliek naar het ontwerp van Michelangelo. Giacomo Barozzi werd geboren in Vignola nabij Modena en stierf in Rome in 1573. In 1973 werd zijn stoffelijk overschot herbegraven in het Pantheon in Rome.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s