Sala degli Orazi e dei Curiazi weer open voor publiek

In de Capitolijnse Musea in Rome is de befaamde Sala degli Orazi e dei Curiazi na een restauratie die negen maanden duurde opnieuw open voor bezoekers. De werkzaamheden begonnen op 9 mei 2016 en werden uitgevoerd in een ‘open site’, met een passage door de zaal, zodat bezoekers het restauratieproject op enige afstand konden volgen. Onder meer het houten plafond uit 1884 werd vervangen. De renovatie van de beroemde zaal werd net op tijd voltooid voor de komende viering van de zestigste verjaardag van het Verdrag van Rome. De restauratie kostte 300.000 euro en werd gesponsord door Alisher Usmanov, de rijkste man van Rusland, die overigens in de ranglijst van meest gefortuneerden ook op wereldschaal zeer hoog scoort.

Het Verdrag van Rome is de populaire naam voor het verdrag waarmee de Europese Economische Gemeenschap (EEG) op 25 maart 1957 in het leven werd geroepen. Dat was de belangrijkste voorloper van de Europese Unie. De zes landen die het verdrag sloten (het zogenaamde Europa van de Zes) waren België, Nederland, Luxemburg, de Bondsrepubliek Duitsland, Frankrijk en Italië. De intussen iconische foto die toen in Rome werd genomen zie je hieronder en wordt uiteraard opnieuw gebruikt als uitnodiging voor het komende herdenkingsfeestje.

De ondertekenaars van het Verdrag van Rome waren voor België Paul-Henri Spaak en Jean-Charles Snoy et d’Oppuers. Namens Nederland tekenden Joseph Luns en Hans Linthorst Homan. De zes landen hadden in 1951 al het verdrag van Parijs ondertekend waarbij de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS) werd opgericht. Voor de viering van de zestigste verjaardag van het Verdrag van Rome komen de regeringsleiders van de Europese Unie op zaterdag 25 maart allemaal samen in Rome en zullen ze ook nu opnieuw plaatsnemen in de Sala degli Orazi e Curiazi.

In deze beroemde zaal bevinden zich tegenover elkaar de beelden van de rivaliserende pausen Urbanus VIII Barberini (1623-1644) en Innocentius X Pamphili (1644-1655). Ze werden respectievelijk in marmer gemaakt door Gian Lorenzo Bernini (in de periode tussen 1635 en 1640) en in brons door Alessandro Algardi (in de periode tussen 1645 en 1650).

Het Romeinse volk verzette zich destijds verontwaardigd tegen het plan om het beeld van Urbanus in het Conservatorenpaleis op te stellen op een ogenblik dat de paus nog in leven was. Het werd daarom op 24 juni 1640 in het holst van de nacht en in het diepste geheim uit het atelier van Bernini hier naartoe gebracht en door de ramen naar binnen gehesen. Daarmee was een belangrijk precedent ontstaan dat de opvolger van Urbanus VIII niet aan zich liet voorbijgaan, want hetzelfde gebeurde in 1650 met Algardi’s schitterende beeld van de toen eveneens nog levende paus Innocentius X.

De fresco’s in de zaal tonen taferelen uit de tijd van de eerste koningen van Rome. Op de wand tegenover de vensters wordt bijvoorbeeld de strijd tussen de Horatiërs en de Curiatiërs afgebeeld. De zaal ontleent zijn naam aan dit tafereel. De fresco’s zijn het werk van Cavalier d’Arpino (1568-1640), in zijn tijd een absolute autoriteit in Rome die vooral bekend en populair werd met grote decoratieve projecten. Zijn echte naam was Giuseppe Cesari. Hij werd ook wel Il Giuseppino genoemd.

Vandaag beschouwt men d’Arpino als een verdienstelijke maar kleine meester. Het is moeilijk te geloven dat de jonge Caravaggio een tijdje zijn assistent is geweest, een samenwerking die duidelijk zonder wederzijdse invloed is gebleven. Cavalier d’Arpino had in 1595 de opdracht gekregen de Sala degli Orazi e dei Curiazi te decoreren op voorwaarde dat het werk vóór het begin van het heilig jaar 1600 klaar zou zijn. Daar is hij absoluut niet in geslaagd. Pas in 1613 waren de eerste drie scènes gerealiseerd. Vervolgens werden de werkzaamheden twee decennia onderbroken en raakte het tafereel pas voltooid in 1640, toevallig het jaar waarin d’Arpino zou sterven.

Wat je zeker moet onthouden wanneer je doorheen deze beroemde zaal wandelt is dat de recente en iets minder recente geschiedenis hier wel heel dichtbij is en met enige fantasie zelfs bijna tastbaar wordt. Dit soort plekken zorgt ervoor dat Rome zo’n bijzondere stad is.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s