Europese architectuurprijs voor Città del Sole in Rome

Recent werden in Brussel de eerste European Architecture Awards uitgereikt, onderscheidingen die op termijn moeten uitgroeien tot zeg maar de Oscars voor architecten in heel Europa. De bekroning van de beste architecturale nieuwbouwprojecten van Europa is een initiatief van Archi-Europe en Realty, een Belgische vastgoedevent voor professionelen. Een speciale prijs voor het meest duurzame en innovatieve project ging naar het Romeinse architectenbureau Labics dat deze prijs wegkaapte met het fraaie project Città del Sole.

Città del Sole is een stadsvernieuwingscomplex rond de Via della Lega Lombarda in Rome waar wonen, werken en winkelen elkaar kruisen. Een oud pakhuis van vervoersmaatschappij ATAC uit 1939 werd in de periode 2007-2016 getransformeerd in een modern geheel bestaande uit woningen, kantoren, detailhandel en een openbare bibliotheek.

Vervoersmaatschappij ATAC beschikt op vele locaties in de stad nog over oude en vaak leegstaande depots, opslagplaatsen, voormalige terminals, magazijnen en werkplaatsen. Sommige hebben architecturale erfgoedwaarde. Het oorspronkelijke pakhuis in de jaren ’30 van de vorige eeuw werd ontworpen door Guido Guidi en Innocenzo Sabatini en werd gebouwd door IACP.

Het stadsbestuur van Rome heeft een overeenkomst met ATAC om waar mogelijk dergelijke gebouwen geleidelijk in te vullen en te transformeren in nuttige ruimte maar tegelijk ook de huidige openbare vervoersinfrastructuur in de omgeving aan te passen, te vernieuwen of te verbeteren.

Vele panden bevinden zich immers in de zone tussen de historische stad en de verder gelegen randgebieden, precies omdat ook het openbaar vervoer destijds op deze plaatsen een knooppunt voor trams had gevestigd. Vandaag is dat vaak nog zo, maar is de infrastructuur verouderd of sluit ze moeilijker aan op meer moderne vervoersystemen zoals de metro.

Het ATAC-gebouw waar het Città del Sole-complex werd opgetrokken, stond in de nabijheid van de toenmalige wijk Tiburtino II, en omvatte 5.200 m² kantoorgebouwen en magazijnen. Aanpalend bevond zich een groot plein van 4.600 m² dat werd gebruikt bij het maneuvreren en keren van de voertuigen.

Het Romeinse architectenkantoor Labics won in 2007 een architectuurwedstrijd met een ontwerp om deze oude site om te vormen tot een modern stedelijk geheel. De hele wijk had omwille van de uitstekende ligging aan de rand van het stadscentrum een stevig groeipotentieel maar een zwakke identiteit.

Niet alleen het stedelijke gebied in de omgeving moest worden herontwikkeld, er moest ook een mix van nieuwe functies komen in de vorm van kantoor- en winkelruimte en wooneenheden. Het bestaande busdepot moest worden geïntegreerd. Labics moest dus niet alleen een nieuw centrum voor de lokale gemeenschap creëren, maar ook het profiel van de hele wijk als overgangspunt verbeteren met een bevoorrechte toegang tot het stadscentrum.

Het opvallende staaltje van moderne architectuur is ontworpen als een verbinding tussen de Via della Lega Lombarda en de Via Arduino. Ook de openbare ruimte in de omgeving werd heringericht en vormt nu een overgangszone tussen het plangebied en de rest van de stad maar fungeert tevens als een ontmoetingsplaats voor de bewoners van het complex en de andere buurtbewoners.

De filosofie van Labics is dat steden eerder als een reeks objecten moeten worden gebouwd. De openbare ruimte mag niet worden beschouwd als ‘overtollige grond of ruimte’ maar moet volledig worden geïntegreerd met de ingebouwde elementen. Zo kan de kelderruimte bv. de draagstructuur vormen voor hoge loopbruggen die dan weer nieuwe toegangswegen vormen. Dit creëert een complexe openbare ruimte, die ook bezoekers en voorbijgangers als waardevol en rijk ervaren.

Op het gelijkvloers omvat het project handelsruimtes en een openbare bibliotheek. Op de eerste verdieping bevinden zich kantoren en openbare ruimte. Boven dit gebied zijn drie gebouwen als het ware ‘opgehangen’: eentje waarin eveneens kantoren werden ondergebracht en twee voor residentieel gebruik.

De eerste woontoren beschikt over kleine en middelgrote flats, het tweede gebouw bevat luxe duplex appartementen en is bekleed met aluminiumpanelen die fungeren als een flexibele en verstelbare zonwering, waardoor het uitzicht van de gevel door het spelen met schaduwen en diepte regelmatig wijzigt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s