Archief voor januari, 2018

Grote tentoonstelling over keizer Trajanus in Rome

Posted in Romenieuws on 31 januari 2018 by Eric

Precies 1900 jaar geleden stierf de Romeinse keizer Trajanus en die gebeurtenis wordt herdacht met een grote overzichtstentoonstelling die zowat zijn hele leven omvat en toont hoe hij het Romeinse Rijk tot maximale expansie kon brengen. Beelden, architectonische verwezenlijkingen, gouden en zilveren munten, schaalmodellen, 3D-modellen, films,… het aantal archeologische vondsten en visuele middelen dat wordt ingezet om het uitzonderlijke leven van één der beste keizers ooit te vertellen is behoorlijk indrukwekkend. Het is een tentoonstelling die geen enkele Romeliefhebber mag missen en die kans wordt ook geboden, want de expo ‘Traiano. Costruire l’Impero, creare l’Europa’ loopt uitzonderlijk lang en is te bezoeken tot 16 september 2018. De locatie bevindt zich, hoe kan het eigenlijk anders, in de Mercati di Traiano, de Markthallen die naar de keizer werden genoemd.

Trajanus wordt in de tentoonstelling geportretteerd als een meesterlijke strateeg met een geniaal inzicht die er zowat alles voor over had om Rome te doen groeien, maar ook als een man die oog had voor de sociale behoeften van zijn volk. Die eigenschap was niet gegeven aan al zijn voorgangers. Trajanus begreep als geen ander dat onderdrukking en repressie niet de juiste middelen waren om de bevolking achter zich te krijgen. Volgens Plinius de Jongere maakte Trajanus de mensen ‘gelukkig’.

Waarschijnlijk niet toevallig was Trajanus ook de eerste keizer die werd gekozen vanwege zijn verdiensten en capaciteiten en niet omwille van de juiste familierelaties, zoals bij zijn voorgangers het geval was. Inderdaad, Trajanus was een felle veroveraar, zo lijfde hij onder meer Dacië (het huidige Roemenië) in bij het Romeinse Rijk. Maar de buit die daar werd gemaakt verdween niet in de zakken van de keizer maar vloeide terug naar de bevolking in de vorm van allerlei sociale initiatieven en gebouwen zoals de Thermen van Trajanus en het Forum van Trajanus.

De tentoonstelling is opgebouwd in zeven delen die zowat het hele leven van de keizer omvatten. De bloedige campagnes in Dacië horen daar bij, maar ook de enorme havenwerken in Ostia en Civitavecchia, de uitbouw van de Tiber tot een permanente handelsroute die goederen uit het hele Romeinse Rijk naar Rome bracht en eindigde in Testaccio, het sociale beleid van de keizer en de dood van Trajanus in Klein-Azië.

De tentoonstelling bevat ook verrassingen. Zo wordt voor het eerst een film getoond van wat vermoedelijk de privékamers van Trajanus waren. Deze zijn ontdekt in het Casa di Traiano, onder de Piazza del Tempio di Diana op de Aventijnse heuvel. De ruimtes die werden geïdentificeerd als de privékamers van keizer Trajanus bevinden zich een behoorlijk eind onder straatniveau. Ze zijn enkel bereikbaar via een mangat. Het gaat om vijf kamers die volledig versierd zijn met fresco’s. Een voorproefje krijg je in dit filmpje dat je desgewenst kan downloaden (MP4-formaat).

Dankzij nieuwe technologieën en multimediatechnieken werd het een meeslepende tentoonstelling. Bezoekers worden als het ware ondergedompeld in de wereld van Trajanus. De keizer, of liever zijn geest, gespeeld door een acteur, verwelkomt de bezoekers. Parfum, bloemblaadjes en het lawaai van de menigte moeten de bezoeker dezelfde gevoelens geven die de Romeinen destijds tijdens een triomftocht van Trajanus hebben ervaren. Via virtuele realiteit komen reliëfs en monumenten tot leven. Uiteraard is er ook een fraaie catalogus van deze tentoonstelling beschikbaar.

Trajanus zal voor altijd verbonden blijven met het Romeinse Rijk dat zich onder zijn bewind zowat op zijn hoogtepunt bevond. De technologische kennis en de vaardigheden van de Romeinen bereikten in die periode ongekende hoogtes. Ook wat architectuur en bouw betreft kende Trajanus geen grenzen, zonder daarbij de aandacht te verliezen voor kunst die tot uiting kwam in de vele sculpturen en reliëfs, vaak van hemzelf, die het imago van de keizer moesten overleveren zoals hij zelf wilde herinnerd worden. Zoals we nu weten is dat vandaag, 1900 jaar later, behoorlijk gelukt.

Marcus Ulpius Trajanus werd geboren op 18 september 53 in Itálica, vlakbij Sevilla in Spanje. Hij was van 98 tot 117 keizer van Rome. Trajanus diende onder zijn vader, Marcus Ulpius, vele jaren in Syrië als tribunus militum en doorliep daarna een succesvolle, militair getinte senatorencarrière. In 97 was hij stadhouder van Germania Superior, waar hij vernam dat keizer Nerva hem geadopteerd en daarmee tot opvolger bestemd had.

Trajanus stond bekend als een zeer bekwaam veldheer met een grote populariteit, wat de keuze van Nerva begrijpelijk maakt. Na Nerva’s dood inspecteerde en versterkte Trajanus eerst de Rijn- en de Donaugrens. Begin 99 keerde hij naar Rome terug. In de lijn van Nerva bond hij het volk aan zich door ruime graanuitdelingen, de uitbreiding van het systeem van de alimenta (uitkering ten behoeve van arme kinderen), een vermindering van successierechten en een vermindering van de lasten in de provincies.

In 101 trok Trajanus naar het onrustige gebied van de Daciërs in het huidige Roemenië. In 102 dwong hij Decebalus zichzelf en zijn hoofdstad Sarmizegetusa over te geven, waarna hij naar Rome terugkeerde. In 105 was Decebalus zo dom de Romeinse garnizoenen in Dacië aan te vallen. De keizer trok opnieuw op, ontzette de garnizoenen, heroverde de hoofdstad, die vanaf dan de Romeinse kolonie Ulpia Traiana werd, en dwong Decebalus zelfmoord te plegen (107). Dacië werd als provincie geannexeerd en grondig geromaniseerd.

Ook elders werd het Romeinse gezag versterkt (Numidië) of uitgebreid: Nabataea werd geannexeerd (105–106). De belangrijkste bedreiging van het Romeinse gezag in het oosten vormden nog steeds de Parthen, die omstreeks 110 een Romeinse vazal in Armenië afzetten. Trajanus trok in 113 tegen Armenië op (ter herinnering aan zijn vertrek werd in 114 in Beneventum de zogenaamde Boog van Trajanus opgericht), dat hem zonder veel moeite in handen viel.

Daarop begaf hij zich naar Mesopotamië, waar hij in 115 de Tigris overstak en Ctesiphon veroverde. In 116 rebelleerde het zuidelijke deel van Mesopotamië en de Parthen vielen zijn basissen verder naar het westen aan. Het lukte Trajanus de orde te herstellen, maar bij zijn werk in Mesopotamië werd hij afgeleid door een joodse opstand in de diaspora in Egypte, Cyrene en Cyprus. De opstand werd in bloed gesmoord (115–116).

Omdat Trajanus zich ziek voelde, keerde hij terug naar Rome. Maar onderweg, op 8 augustus 117, stierf hij in Selinus, een plaatsje in het zuidoosten van Turkije (het huidige Gazipasa). Het is gelegen aan de Golf van Antalya en bevindt zich op ongeveer 180 km rijden van Antalya. Zijn as werd bijgezet onder de in zijn opdracht gebouwde en vandaag nog altijd indrukwekkende Zuil van Trajanus in Rome. Hij werd opgevolgd door zijn geadopteerde zoon Hadrianus.

Trajanus zette een aantal zeer grote bouwwerken in gang. Vooral na 107, met het geld dat in de Tweede Dacische Oorlog was buitgemaakt, stond er geen maat meer op en werden onder meer het Forum van Trajanus en een gloednieuwe en voor die tijd ongezien efficiënte en moderne haven vlakbij Ostia gebouwd. Trajanus was ook de keizer die begon om intellectuelen, vorsten en prominenten uit de Griekstalige provincies op te nemen in het rijksbestuur. Er kwamen zelfs Grieken in de Romeinse Senaat.

Trajanus gold als een tolerant en wijs heerser. Tegenover de christenen nam hij een ambivalente houding aan: zij mochten niet opgespoord worden en er mocht niet naar anonieme aanklachten tegen hen worden geluisterd, maar als zij aangeklaagd werden en weigerden te offeren op de altaren van de staatsgoden en die van de keizers, moesten ze streng gestraft worden. Trajanus onderhield tevens goede contacten met schrijvers en filosofen.

Trajanus. Bouwen aan het rijk, de creatie van Europa
Tot 16 september 2018
Markten van Trajanus
Via IV Novembre 94, Rome
Dagelijks van 9.30 tot 19.30 uur
(kassa sluit een uur eerder)

Praktische informatie en online tickets

www.mercatiditraiano.it

Een promotiefilmpje voor de tentoonstelling kan je hier downloaden (MP4-formaat)

Sint-Pietersbasiliek krijgt nu ook ledverlichting

Posted in Romenieuws on 30 januari 2018 by Eric

Rome maakt er in een versneld tempo werk van om de mooiste monumenten en sites in de stad uit te rusten met fraaie en energievriendelijke ledverlichting. Nadat recent ook al de Palatijn en de Piramide van Cestius zijn aangepakt en eerder ook al de gerenoveerde Trevifontein, de kerk Trinità dei Monti bovenaan de Spaanse Trappen, de portiek San Marco Evangelista aan de Piazza Venezia, zestien bruggen over de Tiber en het Forum Romanum aan de beurt kwamen, zijn nu ook enkele basilieken aan de beurt. Dat gebeurt in samenwerking met het Vaticaan. De nieuwe verlichting in de Santa Maria Maggiore werd vorige week ingehuldigd, maar ook de Sint-Pietersbasiliek wordt in de komende maanden volledig uitgerust met ledverlichting.

Dat enorme verlichtings- en installatieproject moet klaar zijn tegen Kerstmis. De nieuwe verlichting wordt geplaatst door de firma Osram en zorgt voor een energiebesparing van 85%. Hetzelfde bedrijf voorzag vorig jaar al het Sint-Pietersplein van aangepaste ledverlichting.  In 2014 werden ook de wereldberoemde Sixtijnse kapel en de kamers van Rafaël in de Vaticaanse Musea uitgerust met een nieuw ledverlichtingssysteem. Nu is de basiliek zelf dus aan de beurt.

Behalve de verlichtingsaspecten en de ecologische duurzaamheid was ditmaal ook het visuele onderdeel extra belangrijk. De nieuwe verlichting geeft de bestaande architectuur en materialen een visuele upgrade. De armaturen moeten discreet worden geïntegreerd in de beschermde architectonische omgeving en voorzien van een eenvoudige en onopvallende elektrische installatie. De verlichting kan ook worden aangepast bij bepaalde situaties of ceremonieën.

De Sint-Pietersbasiliek is ongeveer 190 m lang en telt drie dwarsbeuken van elk 58 m. Het kerkgebouw biedt plaats aan zowat 20.000 mensen. Het hoogste punt van de koepel met zijn grote mozaïekdecoraties bevindt zich op 136 m. Het nieuwe verlichtingssysteem zal de eigenschappen van de gebruikte materialen en het gebouw accentueren, waarbij vooral de structuur, het marmer en de architectuur zoveel mogelijk worden benadrukt. Osram heeft het project voorbereid in samenwerking met de Direzione dei Servizi Tecnici, de technische dienst van Vaticaanstad.

De verlichting op het Sint-Pietersplein die vorig jaar werd geplaatst, zorgt voor een energiebesparing van 70%. In totaal werden op het plein 132 led floodlights geïnstalleerd die een lichtopbrengst tot 120 lux hebben. Dat was de verlichtingssterkte die door het Vaticaan was opgelegd.

“We hebben wereldwijde erkenning gekregen voor het geavanceerde ledverlichtingssysteem dat we vier jaar geleden in de Sixtijnse kapel hebben geïnstalleerd. Voor het lichtmanagement werd toen gekozen voor het Digital Addressable Lighting Interface-syteem (DALI) van Osram. De lichtkleur is 4.000 Kelvin. Nu komt de basiliek aan de beurt, waarvoor we eveneens een grootschalig lichtproject hebben uitgewerkt”, verklaarde Olaf Berlien, grote baas van Osram, tijdens de voorstelling van het project waarop paus Franciscus persoonlijk aanwezig was.

In de Sixtijnse Kapel installeerde Osram 7.000 led’s. Dankzij precieze lichtsturing worden de fresco’s van Michelangelo sinds toen discreet en uniform verlicht zonder de bezoekers te verblinden. De verlichting van 50 tot 100 lux zorgt ervoor dat de kunstwerken helder en beter zichtbaar zijn. De armaturen werden vrijwel onzichtbaar onder de ramen geïnstalleerd waardoor het kunstlicht uit dezelfde richting als het daglicht naar binnen schijnt. Het energieverbruik voor de verlichting van de Sixtijnse kapel daalde na de plaatsing van de nieuwe lampen met zowat 60%.

Enkele jaren geleden maakte het Vaticaan zijn voornemen bekend om de energie- en milieuvriendelijkste staat ter wereld te worden. Daardoor kiest de ministaat de jongste jaren systematisch voor duurzame en ecologische oplossingen. Zo werd al geïnvesteerd in de bouw van een grote zonne-energiecentrale. Negen jaar geleden werden 2.700 zonnepanelen geplaatst op het dak van de pauselijke audiëntiezaal Paulus VI in Vaticaanstad. Die zaal werd in 1971 gebouwd en biedt plaats aan 12.000 bezoekers. De zonnepanelen produceren voldoende energie om de hal te verlichten en indien nodig te verwarmen of af te koelen. Overtollige energie wordt elders in Vaticaanstad gebruikt.

De panelen nemen de plaats in van de betonnen platen die vroeger de golvende dakbedekking vormden van de zaal die door architect Pier Luigi Nervi werd ontworpen. De karakteristieke vorm van het dak bleef echter behouden. De installatie produceert jaarlijks ongeveer 315.000 kWh groene stroom. Daarmee wordt de uitstoot van ongeveer 315 ton koolstofdioxide voorkomen.

De Gendarmeria, de politie die instaat voor de algemene bewaking van de publiek toegankelijke zones in de stadsstaat, kreeg een aantal jaren geleden kleine elektrische wagentjes ter beschikking en ook paus Franciscus rijdt net als zijn voorganger Benedictus XVI met een elektrisch voertuig.

Joggen en tegelijk Rome verkennen

Posted in Romenieuws on 29 januari 2018 by Eric

Het is de eenvoud zelf: combineer sightseeing en jogging en je krijgt het concept sightjogging. Het is in Rome al enkele jaren mogelijk om de mooiste plekjes van de stad te bekijken, terwijl je ondertussen aan je sportieve conditie werkt. Er is geen competitie, het hoeft niet om ter snelst, het is de bedoeling dat je samen met een ervaren gids op een prettige en gezonde manier de beroemdste trekpleisters van Rome kan ontdekken.

Je kan kiezen uit verschillende routes maar als je Rome al goed kent en liever afwijkt van de platgelopen paden kan je ook een gepersonaliseerd joggingparcours aanvragen. Tijdens het joggen kom je meer te weten over de bezienswaardigheden die je passeert. Geen paniek voor wie zich niet in een schitterende conditie bevindt: de snelheid wordt volledig door jezelf bepaald.

Reserveren doe je best via de website en 24 uur vooraf, de vertrekplaats wordt gezamenlijk afgesproken. Dat kan aan je hotel zijn of elders. Aan deze sportiviteit hangt uiteraard wel een prijskaartje, want de gids loopt met je mee. Samen met hem of haar ontdek je al joggend de stad. Hoe groter het groepje, des te goedkoper het wordt. Een overzicht van de prijzen vind je hier.

Tijdens het lopen geeft de gids allerlei tips en culturele informatie over de monumenten, bezienswaardigheden en hoogtepunten op de route. De gidsen zijn meertalig en er kan gekozen worden uit Italiaans, Engels, Duits, Frans of Spaans.

www.sightjogging.it

Vaticaan voor het eerst naar Architectuurbiënnale in Venetië

Posted in Romenieuws on 29 januari 2018 by Eric

Het Vaticaan zal dit jaar voor het eerst aanwezig zijn op de Biënnale voor Architectuur in Venetië. De zestiende editie van deze internationale architectuurbiënnale vindt plaats van 26 mei tot 25 november 2018. De biënnale wordt afwisselend met de Kunstbiënnale om de twee jaar georganiseerd. Op initiatief van de Pauselijke Raad voor de Cultuur was het Vaticaan in 2013 en 2015 eerder wel al aanwezig op de Biënnale voor Hedendaagse Kunst in Venetië.

Dit najaar presenteren tien architecten van verschillende nationaliteiten op uitnodiging van het Vaticaan hun project in het paviljoen van het Vaticaan op het eiland San Giorgio Maggiore, tegenover het San Marcoplein in Venetië. De architecten krijgen er de kans om hun ontwerp van een hedendaagse kapel in duurzaam materiaal te presenteren. De nadruk ligt zowel op het ontwerp en het constructiemateriaal als op de mogelijkheid om de kapellen later opnieuw te gebruiken, met respect voor hun omliggende natuurlijke omgeving. De inspiratie werd gehaald bij de boskapel uit 1920 van de Zweedse architect Gunnar Asplund (1885-1940) die in de buurt van een begraafplaats in Stockholm werd gebouwd. Het paviljoen wordt begin april voorgesteld.

 

Sinaasappeltuin dreigt slachtoffer te worden van eigen succes

Posted in Romenieuws on 28 januari 2018 by Eric

Eén van de mooiste plekjes in Rome, het Parco Savello of de Giardino degli Aranci (de sinaasappeltuin) op de Aventijnse heuvel, dreigt het slachtoffer te worden van zijn eigen succes. Steeds meer toeristen vinden hun weg naar dit fascinerende plekje, waar je vanop een natuurlijk terras uitkijkt over een aanzienlijk deel van Rome. Ook Romeinen komen hier graag vertoeven en genieten van de rust. Maar de jongste tijd ligt het 7.800 m² grote park er een beetje verwaarloosd bij en dat is haast uitsluitend te wijten aan de bezoekers die zich weinig aantrekken van de geldende regels.

De Fondazione Sorgente Group besliste enkele jaren geleden om de hele parksite opnieuw aan te leggen volgens het oorspronkelijke ontwerp. Er kwamen nieuwe aanplantingen, de bestaande bomen en planten, waarvan vele beschadigd of ziek waren, kregen een behandeling en de drinkwaterfonteintjes werden hersteld.

De Stichting zorgde niet alleen voor de heraanleg van het park maar stelde zich daarnaast ook verantwoordelijk voor de schoonmaak en het onderhoud.Maar nu wordt aan de alarmbel getrokken. Een aantal wanpraktijken dreigen de fraaie tuin naar de verdoemenis te helpen. De mooie en rustgevende plek lokte de voorbije paar jaren alsmaar meer bezoekers, maar het probleem is dat niet iedereen de geldende regels respecteert.

Hoewel het niet mag, aarzelen vele Romeinen niet om hun honden in het park te laten lopen, zelfs zonder leiband. De grasperken worden regelmatig ingenomen door daklozen die er uren blijven zitten en nadien flink wat rommel achterlaten. Groepen toeristen komen graag picknicken op de gazons maar laten eveneens vaak, en zonder enige schaamte, een hoop afval achter. Sommigen vinden het ook nodig om keiharde muziek af te spelen in het park. De romantiek in de charmante tuin is dan ver weg.

De Fondazione Sorgente Group ziet zich dan ook gedwongen om de wanpraktijken aan te klagen. Als er niets gebeurt zullen de zorgvuldig uitgevoerde restauratiewerken en de verfraaiingen van de voorbije jaren tevergeefs geweest zijn en wordt de toekomst van één van de meest tot de verbeelding sprekende plekjes in Rome in gevaar gebracht. Als de Stichting morgen beslist om zich terug te trekken uit het project omdat de herstelpogingen toch zinloos zijn, is het over en uit voor het Parco degli Aranci en zal het wellicht definitief worden gesloten.

Het Parco Savello ligt een beetje verstopt op de Aventijnse heuvel. Vertrekkende van de Santa Maria in Cosmedin aan de Piazza Bocca della Verità, wandel je via de steil oplopende Clivo di Rocca Savella de Via di Santa Sabina in. Je arriveert dan al gauw aan het Parco Savello. Dit park omsluit zowat de apsis van de Santa Sabina-kerk. Tijdens de tiende eeuw werd de Santa Sabina opgenomen in de fortificaties van Alberik, waarvan de resten zich bevinden in het park.

De Savelli-familie bouwde hier tussen 1285 en 1287 een eerste versterkte vesting, die de daaropvolgende paar eeuwen nog meer zou worden uitgebouwd. Dat gebeurde op de resten van een oud kasteel dat in de late tiende eeuw was opgetrokken door de familie Crescenzi. Het park werd in 1932 ontworpen door architect Raffaele De Vico. De tuin is zeer symmetrisch aangelegd, met een wandelboulevard vernoemd naar de acteur Nino Manfredi. Het centrale plein kreeg de naam van een andere Italiaanse acteur, Fiorenzo Fiorentini.

De tuin staat bekend als de ‘Giardino degli aranci’ of de Sinaasappeltuin. De sinaasappelbomen die er nu staan werden bij de aanleg van het park in 1932 geplant ter herinnering aan de eerste sinaasappelboom die hier door de heilige Dominicus in het begin van de dertiende eeuw in de Romeinse grond zou gestoken zijn. Volgens de overlevering zou het de eerste sinaasappelboom in Italië geweest zijn.

In de muur tegenover de toegangsdeur van de hier vlakbij gelegen Santa Sabinakerk is door een klein raampje deze allereerste sinaasappelboom van Dominicus te zien. Dat is tenminste altijd de bedoeling geweest, maar het huidige boompje vervangt sinds enkele jaren een aan ouderdom gestorven soortgenoot. Ook die eerdere boom was hoogstwaarschijnlijk geen origineel.

De heilige Dominicus zou, net als in het verhaal dat over Sinterklaas wordt verteld, de sinaasappel hebben meegebracht uit Spanje. Het is een mooi verhaal voor wie het wil geloven, in hoeverre het waar is valt moeilijk te achterhalen. Sinds de negende eeuw was in Europa al een zure, bittere en nauwelijks eetbare variant van de sinaasappel bekend die oorspronkelijk afkomstig was uit India.

In het algemeen wordt aangenomen dat Portugese missionarissen pas omstreeks 1548 voor het eerst zaden van de zoete Chinese sinaasappel naar Europa hebben gebracht. De vrucht werd populair in Portugal en veroverde ook al snel Italië en vervolgens de rest van Europa. Omdat er vanaf dan twee verschillende sinaasappels op de markt waren, een zoete en een zure, moest een onderscheid gemaakt worden.

De Europeanen deden dit door de vrucht te vernoemen naar het land van herkomst: China. De vrucht werd in onze contreien in de loop der tijd onder meer chinaasappel, appelsien en appel Chinaas genoemd. De zoete populaire sinaasappel die we vandaag eten werd dus vernoemd naar China. De sinaasappels in het Parco Savello – Giardino degli Aranci zijn niet eetbaar. Het gaat om de bittere variëteit die weliswaar niet giftig is maar wel afschuwelijk smaakt. Bittere sinaasappelen worden vooral gebruikt in de farmaceutische industrie en in de productie van etherische olie voor de creatie van aroma’s en parfums. De schil wordt gebruikt bij de productie van likeuren zoals amaro en curaçao en voor de bereiding van digestieven.

Het Parco Savello is ongeveer 7.800 m² groot en is naast de sinaasappelbomen vooral bekend omwille van het prachtige uitzicht dat je hier over Rome hebt. Vanaf de lage ommuring achteraan het park, aan de noord-westkant, kijk je zonder moeite naar de Gianicolo-heuvel (Janiculum), de koepel van de Sint-Pietersbasiliek, de Monte Mario-heuvel, het monument van Vittorio Emanuele II, de Torre delle Milizie, de Joodse synagoge, de kronkelende Tiber en nog veel meer. Deze locatie is ook bijzonder geliefd bij huwelijksfotografen. In het parkje klatert een fonteintje en er staan marmeren banken. Alles bij elkaar is dit een zeer rustgevende plek en een mooie locatie om even te ontsnappen aan de Romeinse drukte.

Palatijn na dertien jaar weer prachtig verlicht

Posted in Romenieuws on 27 januari 2018 by Eric

De keizerlijke ruïnes op de Palatijnse heuvel in Rome zijn voor het eerst in dertien jaar ook ’s avonds weer in volle glorie te bewonderen. De archeologische monumenten worden na een jarenlang verblijf in de duisternis verlicht dankzij een nieuw permanent verlichtingssysteem. Ook intern kreeg de site nieuwe verlichting, wat in de nabije toekomst vermoedelijk ook meer avondlijke bezoeken mogelijk zal maken. De verlichting is het meest indrukwekkend gezien vanaf het Circus Maximus.

Het nieuwe verlichtingssysteem is het resultaat van een initiatief van de stad en ACEA, de autoriteit die verantwoordelijk is voor het leveren van elektriciteit en water aan Rome. Het verlichtingsproject omvat verschillende monumenten en sites, waaronder het archeologische gebied van het Circus Maximus en de Piramide van Cestius (ook dit verlichtingsproject is zopas voltooid), samen met de aangrenzende Porta San Paolo.

Eerder kwamen al de recent gerenoveerde Trevifontein, de kerk Trinità dei Monti bovenaan de Spaanse Trappen, de portiek San Marco Evangelista aan de Piazza Venezia, zestien bruggen over de Tiber en het Forum Romanum aan de beurt. Ook de nieuwe verlichting van de Sint-Pietersbasiliek waarover je binnenkort iets meer zal vernemen, het Sint-Pietersplein, de loggia della benedizione aan de San Giovanni in Laterano en de de Santa Maria Maggiore horen bij dit project, maar in deze dossiers levert ook het Vaticaan een financiële bijdrage. De nieuwe verlichting van de Santa Maria Maggiore-basiliek werd vorige week officieel  in gebruik genomen.

De nieuwe verlichting op de Palatijn zal ongetwijfeld heel wat fotografen inspireren. Zij kunnen de ruïnes op de heuvel vanaf nu op een heel andere manier vereeuwigen. De permanente artistieke verlichting werd officieel en heel toepasselijk voorgesteld op oudejaarsavond. Een beter lichtspektakel om het nieuwe jaar in te zetten kon archeologisch Rome zich niet wensen. ACEA maakt gebruik van de nieuwste generatie led-apparatuur en installeerde projectoren met een zeer hoge kleurweergave, goed voor een vermogen van 4.660 Watt. Dergelijke lichtkracht zorgt probleemloos voor spectaculaire en sfeervolle beelden.

Op de Palatijn werden de voorbije maanden tevens moderniserings- en restauratiewerken uitgevoerd aan de Domus Severiana, de Domus Augustana, de Domus Flavia met het stadium/hippodroom van Domitianus en het pedagogium. Ook deze kregen allemaal nieuwe ledverlichting.

Rome in de ban van Pink Floyd

Posted in Romenieuws on 26 januari 2018 by Eric

Ook wanneer het niet om de oudheid gaat, kunnen Romeinen weleens uit de bol gaan. Rome is momenteel in de ban van de Britse psychedelische rockband Pink Floyd. Vorige vrijdag opende in het Museo d’Arte Contemporanea Roma (MACRO) aan de Via Nizza 138 de grote tentoonstelling The Pink Floyd Exhibition: Their Mortal Remains. Bovendien geeft Roger Waters, één van de oprichters, basgitarist en zanger van Pink Floyd, op 14 juli een groot concert in Rome. Dat gebeurt op een unieke locatie: het Circus Maximus, aan de voet van de Palatijn. Zelfs de straatartiesten in Rome spelen deze dagen muziek van Pink Floyd. De groep was actief van 1964 tot 1995. Daarna begonnen de respectievelijke leden aan een solocarrière, al volgde in 2005 nog wel een eenmalige reünie.

De tentoonstelling in het MACRO is volledig gewijd aan één van de meest invloedrijke bands in de muziekgeschiedenis en is te bezoeken tot 1 juli. Het gaat om een rondreizende expo en Rome is de eerste stad buiten de Britse grenzen die deze tentoonstelling wist binnen te halen. Ze was eerder te zien in het Victoria and Albert Museum in Londen. Na Rome vertrekt het Pink Floyd-event letterlijk op wereldreis.

Pink Floyd was een Engelse rockband die internationale erkenning kreeg voor zijn progressieve psychedelische rockmuziek. De groep evolueerde tot pioniers van de progressieve rock en symfonische muziek. Pink Floyd raakte vooral bekend door zijn filosofische songteksten, klassieke rockcomposities, experimenten met geluid, grafisch en artistiek vernieuwende hoesontwerpen en niet in de laatste plaats door vele spectaculaire live-concerten. Als één van de meest succesvolle en invloedrijke bands in de rockmuziek verkocht Pink Floyd wereldwijd meer dan 300 miljoen albums.

De hele expo is een audiovisuele en soms spectaculaire reis vol emoties doorheen de vreemde wereld van Pink Floyd. In dit bizarre universum wordt de bezoeker uiteraard begeleid door de gitaren van David Gilmour, de bas van Roger Waters, de drums van Nick Mason en de keyboards van Richard Wright. Maar de tentoonstelling omvat veel meer dan alleen maar muziek. Er zijn ook decors en decorontwerpen, tientallen muziekinstrumenten die de bandleden ooit hebben gebruikt, kleding, hoesontwerpen, songteksten en nog veel meer objecten. In totaal worden ruim 350 voorwerpen tentoongesteld.

Evenzeer kan je plezier beleven aan de multimedia- en interactieve ruimtes. Kippenvelmomenten zoals het laatste optreden van de band in 2005 voor Live Aid en het destijds veel besproken concert tussen de ruïnes van Pompeii (1972) ontbreken niet. Dat laatste concert werd door Adrian Maben gebruikt om de film Live at Pompeii te maken. Pink Floyd speelt in de film zes nummers in het amfitheater van Pompeii zonder publiek. Maben vulde de beelden aan met shots van opgravingen en van de Vesuvius. In september 1972 was de film te zien in de bioscopen. In augustus 1974 verscheen een tweede herwerkte versie van de film, met daarin ook opnamen uit de Abbey Road Studio’s. Hij verscheen in 2003 als ‘director’s cut’ ook op dvd.

In de beroemde Londense Abbey Road muziekstudio werd in juni 1972 ook The Dark Side of the Moon opgenomen. Het album verscheen op 24 maart 1973 en betekende de grote doorbraak van Pink Floyd bij het publiek. The Dark Side of the Moon is tot op heden met zoat 70 miljoen exemplaren het op twee na best verkochte studioalbum aller tijden.

Zanger en basgitarist Roger Waters componeerde de meeste nummers van het album en nam vanaf dat moment de leidende rol binnen de groep op zich. Geleidelijk aan ontpopte hij zich ok als de belangrijkste songwriter. Dit leidde tot enkele wereldwijd bekende albums zoals Wish You Were Here (1975), Animals (1977) en The Wall (1979).

Het mag duidelijk zijn: geen enkele Floydiaan (zoals de fans van Pink Floyd weleens worden genoemd) kan deze tentoonstelling missen, maar je hoeft echt niet van de band of de muziek te houden om te genieten van de kunstzinnige aanpak van de expo. De band heeft een grote invloed gehad op de evolutie van de muziekgeschiedenis en heel veel mensen herkennen meteen de sound van Pink Floyd als ze die horen.

Their Mortal Remains is een interessante tentoonstelling, die zowel liefhebbers van de band als degenen die de groep alleen maar vaag of zelfs helemaal niet kennen, in staat stelt het Pink Floyd-universum te ontdekken en er zich met alle zintuigen in onder te dompelen.

De tijdreis begint in een replica van de bus waarmee de groep naar zijn eerste kleine concerten reed en eindigt in de recente tijd. Tussendoor wordt de bezoeker geconfronteerd met de meest bizarre zaken, gaande van de grote marionetten uit The Wall tot het vreemde dubbele gezicht van The Division Bell.

Tentoonstelling Pink Floyd MACRO Rome

Tickets concert Roger Waters Circus Maximus Rome op 14 juli 2018

www.pinkfloyd.com