Archief voor 13 september 2018

Andy Warhol-tentoonstellingen op komst in Rome en Vaticaanstad

Posted in Romenieuws on 13 september 2018 by Eric

In het Vittoriano opent op 3 oktober een tentoonstelling met werk van popart-icoon Andy Warhol (1928-1987), die dit jaar negentig jaar zou geworden zijn. De tentoonstelling is een voorproefje van een grote Andy Warhol-tentoonstelling die het Vaticaan in 2019 organiseert. Dat lijkt verrassend, maar de expo in de Braccio di Carlo Magno (met ingang via het Sint-Pietersplein) zal vooral de religieuze en spirituele aspecten van Warhol’s kunstwerken verkennen.

De laatste gesprekken met het Andy Warhol Museum in Pittsburgh (Pennsylvania), dat dit jaar zijn 25ste verjaardag viert, zijn achter de rug. De tentoonstelling in Vaticaanstad zal onder meer de kunstwerken bevatten uit de laatste avondmaalreeks van Warhol en memento mori-doeken zoals zeefdrukken van schedels, maar ook films en archiefmateriaal. In 1980 had Andy Warhol op het Sint-Pietersplein een ontmoeting met paus Johannes Paulus II.

De in Pittsburgh geboren beeldende kunstenaar, fotograaf en filmmaker Andy Warhol heette eigenlijk Andrew Warhola en was een zoon van Slowaakse immigranten. Hij kreeg een tekenopleiding aan het Carnegie Institute of Technology (1945-1949) en trok vervolgens naar New York, waar hij tekeningen maakte (onder meer voor het blad Glamour) en advertenties ontwierp. In het begin van de jaren zestig begon hij te schilderen en kreeg grote bekendheid als een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de popart.

Koel en zonder commentaar presenteerde hij brokstukken van de moderne westerse samenleving, waarbij door vergroting en herhaling van de voorstelling het effect wordt versterkt en vermenigvuldigd. Heel bekend zijn de door middel van zeefdruk in duizenden exemplaren verspreide series dollarbiljetten, series dozen van het zeepmerk Brillo, series soepblikjes van Campbell, enz. Het enige verschil met opeengestapelde artikelen in warenhuizen ligt in het feit dat Warhol ze elke functionaliteit heeft ontnomen.

Hij maakte ook tweedimensionale werken, in de objectiverende, mechanische zeefdruktechniek, met motieven die op zichzelf wel emotioneel geladen zijn, maar geneutraliseerd door veelvuldig gebruik in pers en televisie: de portretten van Marilyn Monroe, Jackie Kennedy, Elvis Presley, Mao, gezochte misdadigers, de elektrische stoel, auto-ongelukken en zelfmoord. Ook deze beelden worden reusachtig vergroot of herhaald en geïsoleerd weergegeven tegen een lege achtergrond in vaak schrille kleuren, waardoor zij een sterke intensiteit krijgen, die eveneens een ‘neutraliserend’ effect heeft.

In zijn films werkte Andy Warhol eveneens puur registrerend en gebruikmakend van de herhaling. Hij maakte of produceerde in zijn Factory in New York honderden (underground)films, waarin hij onder andere experimenteerde met het element tijd, om een minutieuzere observatie dan in de werkelijkheid mogelijk te maken. Zo is Sleep een zes uur durende opname van een slapende man. Sommige van de door hem geproduceerde films raakten in de bioscoop, zoals de deels door zijn medewerker Paul Morrissey gemaakte films Blue movie (1968), Flesh (1970), Trash (1972) en Heat (1972).

Warhol maakte ook films opgebouwd uit series gefilmde portretten van vrouwen, fotomodellen, vrienden, … zoals ’13 Most beautiful women’ (1964-1965) en ‘Chelsea girls’ (1966). In 1969 richtte hij het tijdschrift Interview op, waarin hij zijn foto’s publiceerde.

Het zijn altijd foto’s van mensen (ook zelfportretten) uit de – op publiciteit gerichte – kringen waarin hij verkeerde: de jetset, filmsterren, sportlieden, politici, travestieten, … Van de foto werd vaak een zeefdruk gemaakt; deze werd door Warhol beschilderd en ten slotte werd daarvan nogmaals een nieuwe zeefdruk gemaakt. Andy Warhol was tevens een begaafde tekenaar.

www.ilvittoriano.com