Het MIAC, een nieuw filmmuseum in Rome

Op het terrein van de bekende filmstudio Cinecittà en de aangrenzende gebouwen van het Istituto Luce in Rome opent volgende maand het lang aangekondigde Museo Italiano dell’Audiovisivo e del Cinema (MIAC). In dit nieuwe Italiaanse film- en audiovisuele museum van Cinecittà wordt een permanente tentoonstelling opgezet over de verbeeldingskracht van Italianen in de 20ste en de 21ste eeuw.

Er zal echter ook ruimte zijn voor tijdelijke tentoonstellingen, een bibliotheek, een videotheek, lokalen voor educatieve workshops over ambachten in de cinema, seminarie- en congresruimte en een laboratorium voor conservatie en restauratie van oude films.

Het MIAC wordt het eerste multimediale en interactieve museum in Rome dat volledig gewijd is aan de wereld van de film. Het project werd gefinancierd door het ministerie van Cultuur en Toerisme en kreeg medewerking van zowat alle instanties, organisaties en musea die in Italië actief zijn in de filmwereld. Dat leverde een schat aan visuele archieven van wereldklasse op, gaande van de beginjaren van de cinema, tot de opkomst van de televisie en de ontwikkeling van de digitale technologie.

Bezoekers kunnen vanaf volgende maand een sprong maken in 120 jaar Italiaanse filmgeschiedenis. De toeristische instanties in Rome verwachten veel van het nieuwe museum. De bouw van het cinemacomplex heeft 2,5 miljoen euro gekost. Het is gevestigd op een site van 1.650 m², op de plek waar zich destijds het ontwikkelingslaboratorium van Cinecittà bevond.

Tijdens de persvoorstelling van het nieuwe museum kon terloops worden vernomen dat 2020 het jaar van Federico Fellini zal worden. Het is dan precies honderd jaar geleden dat de bekende filmregisseur werd geboren. Cinecittà zal uitgebreid aandacht besteden aan die verjaardag en vermoedelijk niet alleen in het nieuwe museum.

Cinecittà werd op 27 april 1937 opgericht door de toenmalige Italiaanse sterke man Benito Mussolini. De filmstudio moest ingaan tegen de groeiende opkomst van de Hollywoodfilms. Een sterk distributienetwerk voor Italiaanse films en de zogenaamde Wet Alfieri, een maatregel die aan de Italiaanse film een aanzienlijke staatssubsidie gaf, moesten helpen om dat plan te verwezenlijken. Daarnaast werden de Italiaanse filmsterren met behulp van tientallen (foto)tijdschriften, fors gepromoot.

Door deze maatregelen steeg de productie van Italiaanse films naar ongeveer 80 titels per jaar. Vreemd genoeg gebruikte het fascistische bewind de cinema nauwelijks voor de productie van propagandafilms. De filmindustrie werd door Mussolini vooral ingezet voor economische doeleinden. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de filmstudio gebombardeerd, maar de filmactiviteiten overleefden de oorlog en kenden al snel opnieuw een grote bloei.

In Cinecittà kwamen na Wereldoorlog II en vooral in de jaren ’50 en ’60 van de vorige eeuw heel wat beroemde films tot stand. Federico Fellini maakte er onder andere La Dolce Vita, Otto e Mezzo en Amarcord. De decors van die films zijn nog altijd aanwezig in Cinecittà. De filmstudio zelf vormde ook meermaals het onderwerp en het decor voor een film, zoals voor Bellissima van Luchino Visconti en de ongelooflijke prent Intervista van Federico Fellini, één van zijn minder bekende films, maar zonder twijfel de prent die de meeste filmmagie uitstraalt. Intervista is als het ware een hommage aan Cinecittà.

In de jaren ’50 en ’60 kreeg Cinecittà een tijdlang de bijnaam ‘Hollywood aan de Tiber’, omdat de studio’s gretig werden gebruikt door Amerikaanse filmmaatschappijen, vooral voor de zogenaamde peplumdrama’s, films over het klassieke Rome en de oudheid. Mervyn LeRoy maakte in Cinecittà zijn Quo Vadis (1951) en Wiliam Wyler regisseerde hier Ben Hur (1959). Joseph L. Mankiewicz nam hier de film Cleopatra op, met Elisabeth Taylor en Richard Burton.

Maar ook vele andere bekende films, zoals de superklassieker Once Upon a Time in the West en The Godfather III, werden in Cinecittà opgenomen. Na een periode dat het faillissement zeer dichtbij was, werd Cinecittà uiteindelijk geprivatiseerd.

De Cinecittà-studio bevindt zich op een tiental kilometers van het historische stadshart van Rome. Metrolijn A heeft een halte die bijna letterlijk voor de deur stopt. Opgelet voor argeloze bezoekers: de filmstudio is niet te verwarren met het gelijknamige pretpark Cinecittà World dat zich op een heel andere plaats in Rome bevindt. Een beetje uitkijken met de online zoekmachine dus.

Cinecittà is een indrukwekkend complex met onder andere pleinen en tuinen, drie restaurants, verscheidene woongebouwen voor leidinggevenden en werknemers, zestien opnamestudio’s en kleedkamers voorzien van alle comfort. Er worden nog altijd reclamespotjes, televisieseries en nu en dan (delen van) films opgenomen. Je komt dus niet terecht in een toeristische attractie maar in een onderneming waar dagelijks wordt gewerkt.

Enkele jaren geleden stelde het tot dan voor buitenstaanders hermetisch gesloten en behoorlijk geheimzinnige Cinecittà een gedeelte van het bedrijfsterrein open voor toeristen en filmliefhebbers. Er is onder meer een permanente tentoonstelling te bezoeken en meestal is er ook een tijdelijke thema-expo.

Mits een kleine extra betaling krijg je ook de kans om onder begeleiding een tijdje rond te kuieren op een gedeelte van het bedrijfsterrein, waarbij je onder meer langs de overgebleven decors van The Temple of Jerusalem, Gangs of New Yoek, de televisieserie The Borgia’s en de bekende HBO-serie Rome kan wandelen. Die ervaring lijkt op een tijdreis.

www.cinecittastudios.it

cinecittasimostra.it

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.