Toren van de Sant’Andrea delle Fratte verliest stenen

De barokke klokkentoren van de basiliek Sant’Andrea delle Fratte aan de gelijknamige straat in Rome verliest stenen. Er komen fragmenten los van de toren. Onder meer het tamboer aan de koepel en de campanile met vier zuilen werden ontworpen door Francesco Borromini (1599-1667). De aanpalende Via di Capo le Case blijft voorlopig gesloten voor verkeer, wat niet naar de zin is van de handelaars iin de straat.

Over de omvang van de schade zijn de meningen verdeeld: volgens de monumentenwachters van de stad gaat om om stukken gips, volgens de brandweer komen effectief stenen los van het ornament van de klokkentoren en zijn risico’s op verdere afbrokkeling niet uitgesloten.

Ze zijn er het wel over eens dat er iets mis is met de toren van de Sant’Andrea delle Fratte, een juweeltje van Francesco Borromini en één van de Romeinse meesterwerken van de barokke architectuur.

Om veiligheidsredenen werd de Via di Capo le Case voorlopig afgesloten. De handelaars kijken met lede ogen toe, want volgens hen heeft niemand ook maar één steentje of stukje gips zien vallen. Ondertussen blijven hun klanten weg.

Roberto Dei van Gran Caffe’ Fruit & Coffee-bar die zich vlakbij de kerk bevindt, stelt dat dit de spreekwoordelijke druppel is. De zaak is vier jaar open en moet het vrijwel uitsluitend van voorbijgangers en passerende toeristen hebben. De zaken gaan niet overdreven goed, maar de bar kan zich net staande houden.

Maar sinds het afsluiten van de straat is zijn omzet met de helft gedaald. Zijn personeel is al naar huis gestuurd. Als de eigenaar geen tijdelijke tegemoetkoming in de huurkosten doet, zal de zaak noodgedwongen moeten sluiten.

Roberta Cinque, de uitbaatster van de winkel Poignee ziet de situatie evenmin zitten. De straat is nu al drie weken afgesloten, maar we hebben nog geen mens gezien om de toestand te komen bekijken. Het vuilnisbedrijf AMA komt hier zelfs het afval niet meer ophalen, klinkt het.

We worden hier gewoon aan ons lot overgelaten, zegt ook de eigenaar van kledingwinkel Carosi, die graag wat commentaar geeft op de situatie. Het is hier altijd wel iets. Ook de straat zelf is er al lang slecht aan toe. Regelmatig vallen hier toeristen. Soms help ik ze de winkel in en geef ze een glaasje water om even te bekomen. Wat nu gebeurt is heel bizar, want niemand van ons heeft stenen zien vallen of brokstukjes gevonden op straat.

Toch blijkt dat wel zo te zijn. Don Giacomo, de parochiepriester van de kerk, zegt dat vanaf het bovenste deel van de klokkentoren belangrijke en relatief grote delen van de kroonlijst naar beneden kwamen. Lang niet alle brokstukken kwamen terecht op straat. Maar als dat gebeurt is dit vanaf een hoogte van 45 meter ronduit gevaarlijk, vandaar de interventie om de straat tijdelijk af te sluiten.

Volgens de bevoegde diensten zal het gedeelte waar de brokstukken loskwamen zo snel mogelijk hersteld worden. Er zal tevens van de gelegenheid gebruik gemaakt worden om de toestand van de kerk te controleren en om na te gaan of er ook elders aan het gebouw risico’s bestaan.

Toen in deze omgeving tijdens de twaalfde eeuw de eerste Sant’Andrea delle Fratte werd gebouwd, behoorde dit gebied tot de uiterste noordrand van Rome. De naam van de kerk verwijst daarom naar de wildgroei van struikgewas en kreupelhout (le fratte).

De kerk, die we in een Amerikaanse reisgids vermeld zien als ‘Sant’Andrea in Thickets’ (in het struikgewas) bevindt zich aan één zijde aan de Via di Capo le Case, wat betekent ‘einde der huizen’, de grens van de stad.

Tussen 1663 en 1680 verbleef in deze straat de in Antwerpen geboren schilder Jacob-Ferdinand Voet (1639-1700) van wie we werk terugvinden in de Galleria Spada, de Galleria Pallavicini en in de Biblioteca Apostolica Vaticana, de bibliotheek van het Vaticaan.

Hij stond bekend als portretschilder voor de adel en kreeg van koningin Christina van Zweden (1626-1689) ooit 180 scudi voor het portret dat hij van haar maakte. Dat doek bevindt zich vandaag in de Scottish National Gallery in Edinburgh.

Jacob-Ferdinand Voet werd echter door paus Innocentius XI (1676-1689) uit Rome verbannen vanwege zijn ‘zedeloze damesportretten met weinig verhullende halsuitsnijdingen’. De nochtans zeer verdienstelijke schilder trok noodgedwongen achtereenvolgens naar Milaan, Firenze en Turijn en kwam uiteindelijk in Parijs terecht waar hij tot zijn dood verbleef.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.