Geen schoolreis naar Rome en Italië, en wat nu?

Wij vinden het als Romevereniging bijzonder jammer dat de vele zorgvuldig geplande schoolreizen richting Rome en Italië niet kunnen doorgaan, temeer omdat die zo belangrijk zijn voor de algemene vorming van de jongeren.

De traditionele Romereis is voor vrijwel alle deelnemers immers een uitstap waarvan de herinnering en de ervaring hen een leven lang zal bijblijven.  Voor velen is het trouwens ook hun eerste onvergetelijke kennismaking met Rome of Italië.

Voor de leerkrachten en hun leerlingen die deze trip een heel schooljaar hebben voorbereid en ernaar hebben uitgekeken, moet het enorm frustrerend zijn om nu, op de valreep van de afreisdatum, geconfronteerd te worden met een negatief reisadvies.

Daarom lanceerden we deze oproep. We hopen de komende dagen hier enkele verhalen uit schoolkringen te kunnen bundelen, zodat anderen kunnen zien dat ze echt niet alleen staan met hun problemen.

schoolreis

Salomo in tijden van corona

In normale omstandigheden zouden vele Vlaamse leerlingen over een paar weken een bezoek kunnen brengen aan de Vaticaanse musea. Ze zouden halt kunnen houden in de Stanza della Segnatura, waarschijnlijk opeengepakt als sardienen. Deze kamer van de handtekening ontleent haar naam aan het feit dat ze eeuwenlang de hoofdzetel was van de Kerkelijke rechtbank (Segnatura Gratiae et Iustitiae).

De kamer is echter vooral bekend omwille van haar prachtige fresco’s op haar muren en plafond van de hand van Rafaël, wellicht de grootste schilder uit de renaissance. Deze fresco’s moesten de paus inspireren tot het vellen van wijze en rechtvaardige oordelen. Op één ervan kijken we op de ontblote, mooi gespierde rug van een man die een baby’tje omhooghoudt in één hand en het zwaard in de aanslag neemt in de ander. Een geknielde vrouw lijkt vrede te nemen met de situatie. Een andere, in het wit geklede vrouw, stormt echter in paniek tussen beiden en lijkt een man, gezeten op een troon, iets toe te schreeuwen: Halt! Doe het niet!

Hoewel leerlingen het steeds moeilijker hebben verhalen uit de Bijbel te herkennen, zouden de meesten toch wel doorhebben dat het hier een afbeelding van het Salomonsoordeel betreft. De wijze koning van Israël, zoon van David (die de leerlingen reeds in Firenze tegengekomen zouden kunnen zijn), had zich uitgesproken in een dispuut tussen twee vrouwen: beiden beweerden dat ze de moeder waren van het kind, maar geen van beiden kon het eigen gelijk bewijzen. Het vervolg is bekend: Salomo beval het kind in twee te snijden waarop de echte moeder, uit liefde en bezorgdheid voor haar eigen kind, plooide en bereid was het kind, gezond en veilig, af te staan. Nu wist Salomo genoeg: de vrouw die oprecht bezorgd was over het kind was de echte moeder. Hij wees het kind dan ook aan haar toe.

Zouden. Ook dit verhaal is gekend: het corona-virus strooit roet in het eten. Na lang weifelen besliste de federale regering Italiëreizen tot 3 april af te raden. Omdat wij op 2 april zouden afreizen, kreeg ik na deze beslissing gelukkig het verlossende telefoontje van het reisbureau om te melden dat de reis integraal terugbetaald zou worden.

De dagen ervoor was het echter in spanning afwachten. De reisorganisatie was enkele dagen voordien, toen het advies slechts luidde “om Belgische schoolreizen naar Italië uit te stellen tot nader order” (hoewel op dat ogenblik duidelijk was dat een schoolreis totaal onverantwoord was en door het stilvallen van het publieke leven in Italië verworden was tot een lege doos) nog formeel: het betrof ‘een vrijblijvend advies’. Hierop volgde nog een niet mis te verstane waarschuwing: ‘Het gevolg is dat elke school het recht heeft om de reis te annuleren, maar dat de kosten die hieraan verbonden zijn door de annulerende partij dienen gedragen te worden’.

Wij hebben toen het risico genomen om onze beslissing zo lang mogelijk uit te stellen, ondanks waarschuwingen van het reisbureau dat hoe langer er werd gewacht met een eventuele annulatie, hoe kleiner de kans was om nog gemaakte kosten te recupereren (ik moest ‘de kleine lettertjes in het contract nog maar eens nalezen’).

Achteraf bekeken is dit voor ons goed uitgedraaid. Ik kan me echter inbeelden dat er andere scholen zijn die hun beslissing om leerlingen en leerkrachten niet bloot te stellen aan onnodige gezondheidsrisico’s en de praktische organisatie van de reis niet in gevaar wilden brengen, ter goeder trouw sneller de knoop hebben doorgehakt en hun reis hebben geannuleerd. Het staat in de sterren geschreven dat dit zal uitdraaien op een juridisch steekspel (de Franstalige katholieke koepel was er immers toen al als de kippen bij om hun scholen te melden dat zelfs in het geval van een annulatie bij een advies tot voorlopige opschorting de kosten voor de reisorganisaties waren).

Ik wens de rechters in dat geval de wijsheid van Salomo toe.

(JS, leerkracht geschiedenis)

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.