Archive for april, 2021

Italië vaccineert vanaf nu aan een zeer hoog tempo van 500.000 dosissen per dag

30 april 2021

De vaccinatiecampagne in Italië verliep al aan een behoorlijk hoog tempo, maar sinds gisteren is nog eens een forse versnelling hoger geschakeld. De voorbije 24 uur werden een half miljoen Italianen ingeënt tegen het Covid-19-virus.

Nu zijn we pas echt op kruissnelheid, glunderde minister van Volksgezondheid Roberto Speranza. De minister haalde dankzij de versnelling nipt zijn beloofde doelstelling voor april.

Experts vrezen wel dat het hoge tempo waarbij volgens de planning vanaf nu dagelijks een half miljoen spuitjes worden gegeven, niet kan worden volgehouden als er problemen blijven opduiken bij de vaccinleveringen door de fabrikanten.

vaccin

De vaccinaties zelf verlopen bijzonder vlot, alleen de onzekere leveringen van de vaccins zorgen voor vertraging. Tegen de zomer verwacht Italië van de diverse fabrikanten samen 57,2 miljoen dosissen.

In de praktijk en berekend op basis van de actuele beschikbare gegevens, gaan dat er waarschijnlijk maar 36 miljoen zijn. Dat zou een serieuze streep door de planning van Speranza zetten.

Tot nu toe hebben al ongeveer 19,4 miljoen Italianen ten minste een eerste dosis gekregen. 5,8 miljoen mensen zijn al volledig gevaccineerd, dat is ongeveer 10 procent van de bevolking.

De meeste Italianen krijgen een vaccin van Pfizer/BioNTech, de fabrikant die zich tot nu toe ontpopte als de meest betrouwbare leverancier.

Marmeren hoofd van keizer Augustus ontdekt in Isernia

30 april 2021

Tijdens reparatiewerken aan een ingestorte muur aan de Via Occidentale in Isernia (regio Molise) is per toeval een marmeren hoofd van keizer Augustus ontdekt.

De ontdekking is belangrijk omdat ze een nieuwe dimensie aan de geschiedenis van Isernia zou kunnen toevoegen. Er worden nieuwe opgravingen gepland.

Augustus_Isernia (3)

De Romeinen stichtten hier in 263 v. Chr. een kolonie. Na de val van het Romeinse Rijk werd de stad in de vierde eeuw door de barbaren verwoest. In de middeleeuwen herleefde de stad onder het bewind van Alfons V van Aragón.

Augustus_Isernia (2)

Isernia kende geen gelukkig verleden. De stad werd de voorbije duizend jaar in totaal vier keer door aardbevingen verwoest.

In 1943 werd Isernia nog maar eens van de aardbodem geveegd, ditmaal door geallieerde bombardementen. Er vielen toen een zeer groot aantal slachtoffers te betreuren.

Augustus_Isernia (1)

Op 3 maart 1970 scheidde Isernia zich af van de provincie Campobasso en werd ze de hoofdstad van de gelijknamige provincie. (Foto’s: Soprintendenza Archeologia, Belle Arti e Paesaggio del Molise).

Belgisch Pauselijk College in Rome bestaat 175 jaar

30 april 2021

Het Pontificio Collegio Belga, beter bekend als het Belgisch Pauselijk College in Rome, viert dit jaar zijn 175ste verjaardag. De huidige rector van het Belgisch Pauselijk College en S.P.Q.R.-clublid Dirk Smet werd voor die gelegenheid recent samen met een kleine delegatie ontvangen door paus Franciscus.

colbelga(5)

Het Belgische college voor de opleiding van priesterstudenten werd in 1844 opgericht door de Belgische bisschoppen op initiatief van de Leuvense kanunnik Pierre-Joseph Aerts (1809-1905) die van 1843 tot 1853 rector was van de San Giuliano dei Fiamminghi (Sint-Juliaan-der-Vlamingen) in Rome.

Mgr. Aerts kreeg daarbij hulp van de toenmalige pauselijke nuntius in België, Mgr. Gioacchino Pecci, de latere paus Leo XIII (1878–1903).

Dankzij het nieuwe college kregen de bisschoppen de mogelijkheid om een aantal seminaristen naar Rome te sturen voor hun opleiding tot priester.

Sinds het tweede Vaticaans Concilie stuurden de bisschoppen hoofdzakelijk jonge priesters naar Rome, voor een voortgezette of gespecialiseerde opleiding.

colbelga(4)

De seminaristen wonen in het Belgisch College maar volgen elders hun lessen. De meeste studenten zijn ingeschreven aan de Pontificia Università Gregoriana, al is dat afhankelijk van hun specifieke studierichting en kan dat evengoed aan een van de andere pauselijke universiteiten zijn.

De eerste twee jaren fungeerde het huis van Mgr. Aerts als hoofdkwartier van het nieuwe college, maar in 1846 kende het nieuwe instituut pas een echte start toen het zich kon vestigen in het kloostergebouw van de Santi Gioacchino e Anna alle Quattro Fontane aan de Via del Quirinale 26.

Daar zouden de Belgische priesters in opleiding verblijven tot 1972. Toen werd het college ondergebracht in het gebouw aan de Via Giambattista Pagano 35, waar tevens het Generalaat van de Broeders van Liefde (Fratelli della Carità) gevestigd is.

colbelga(3)

Het gebouw biedt ook onderdak aan de Belgische bisschoppen wanneer ze in Rome zijn.

De beroemdste gaststudent die ooit in het college verbleef is ongetwijfeld Karol Wojtyla. Hij verbleef van 1946 tot 1948 in het Belgisch Pauselijk College, samen met de Vlaming Gustaaf Joos (1923-2004).

Wojtyla zou later verkozen worden als paus en bekend raken als Johannes-Paulus II, Gustaaf Joos werd priester en docent in België.

Beiden werden dankzij hun gezamenlijke studietijd echter vrienden voor het leven. Joos werd een jaar voor zijn dood door de paus tot kardinaal gecreëerd.

colbelga(7)

De huidige rector van het Belgisch Pauselijk College is Dirk Smet. Zijn voorganger was Mgr. Johan Bonny, de huidige bisschop van Antwerpen, die van 1997 tot 2008 het college leidde.

Vóór Bonny was de Oostendenaar Werner Quintens (1937-2005) jarenlang rector van het Pontificio Collegio Belga, namelijk van 1972 tot 1997. Van 1989 tot 1997 was Quintens tevens rector van de Koninklijke Belgische kerk San Giuliano dei Fiamminghi. Vandaag is dat P. Hugo Vanermen, mSC.

colbelga(6)

ACHTERGROND

Voor de liefhebbers: hierna lees je de integrale toespraak die paus Franciscus bij de ontvangst van de Belgische delegatie gaf.

DISCORSO DEL SANTO PADRE FRANCESCO
ALLA COMUNITÀ DEL PONTIFICIO COLLEGIO BELGA

Cari fratelli,

sono lieto di accogliervi, al compimento dei 175 anni del vostro Collegio, il Pontificio Collegio Belga, che ha avuto tra i suoi alunni San Giovanni Paolo II. Ringrazio il Rettore, Mons. Smet, per le sue parole di introduzione.

Alla vigilia della Solennità di San Giuseppe, in questo Anno a lui dedicato, e sapendo che il Collegio Belga ha come celeste Patrono proprio il Custode del Redentore, possiamo guardare a lui, come ministri di Cristo, per trarre alcuni spunti relativi all’identità del pastore e al modo di esercitare la paternità verso coloro che ci sono affidati. Come sapete, quello della paternità è il tema conduttore della Lettera Apostolica Patris corde, che ho scritto per celebrare i 150 anni della proclamazione di San Giuseppe quale Patrono della Chiesa universale.

In primo luogo, San Giuseppe è un padre che accoglie. Egli infatti, vinta ogni ribellione e accantonati i pur legittimi progetti personali, ha amato e accolto Maria e Gesù, una sposa e un figlio ben differenti rispetto alla visione della vita famigliare che lui poteva desiderare, ma per questo da lui ancora più custoditi e amati. Giuseppe cioè non ha cercato spiegazioni alla sorprendente e misteriosa realtà che si è trovato di fronte, ma l’ha accolta con fede amandola così com’era.

In questo senso San Giuseppe ci è maestro di vita spirituale e di discernimento, e lo possiamo invocare per essere liberati dai lacci delle troppe riflessioni nelle quali ogni tanto, pur con le migliori intenzioni, finiamo per perderci. Esse manifestano la nostra tendenza ad “afferrare” e “possedere” quello che ci accade, piuttosto che accoglierlo prima di tutto così come ci si presenta.

Pensiamo – per fare un esempio concreto e vicino a noi – a un prete che arriva in una nuova parrocchia. Quella comunità gli preesiste, ha una propria storia, fatta di gioie e di ferite, di ricchezze e di piccole miserie, che non può essere ignorata in nome di idee e piani pastorali personali che non si vede l’ora di applicare. Questo è un rischio in cui possiamo cadere. Il nuovo parroco prima deve amare la comunità, gratis, solo perché è stato inviato a essa; e pian piano amandola la conoscerà in profondità e potrà contribuire ad avviarla su nuovi sentieri.

San Giuseppe poi, è un padre che custodisce. L’essere custode fa parte essenziale della sua vocazione e della sua missione. Si tratta di un compito che Giuseppe ha vissuto «con discrezione, con umiltà, nel silenzio, ma con una presenza costante e una fedeltà totale, anche quando non comprende»; l’ha vissuto «nella costante attenzione a Dio, aperto ai suoi segni, disponibile al suo progetto, non tanto al proprio» (Omelia, 19 marzo 2013). Dunque, ha assolto questo compito con la libertà interiore del servo buono e fedele che desidera solo il bene delle persone che gli sono affidate.

paus_franciscus

Custodire – per Giuseppe, come per ogni sacerdote che a lui ispira la propria paternità – significa amare teneramente coloro che ci sono affidati, pensare prima di tutto al loro bene e alla loro felicità, con discrezione e con perseverante generosità. Custodire è un atteggiamento interiore, che porta a non perdere mai di vista gli altri, valutando di volta in volta quando ritrarsi e quando farsi prossimi, ma sempre mantenendo un cuore vigilante, attento e orante.

È l’atteggiamento del pastore, che non abbandona mai il proprio gregge, ma si pone rispetto a esso in una posizione diversa in base alle necessità concrete del momento: davanti per aprire la strada, in mezzo per incoraggiare, indietro per raccogliere gli ultimi. A ciò è chiamato un prete nel rapporto con la comunità che gli è affidata, ad essere cioè un custode attento e pronto a cambiare, a seconda di ciò che la situazione richiede; non essere “monolitico”, rigido e come ingessato in un modo di esercitare il ministero magari buono in sé, ma non in grado di cogliere i cambiamenti e i bisogni della comunità.

Quando invece un pastore ama e conosce il suo gregge, sa farsi servo di tutti (cfr 1 Cor 9,19) e farsi tutto a tutti per salvare ad ogni costo qualcuno (cfr 1 Cor 9,22), come ha scritto San Paolo. Non pone al centro sé stesso e le proprie idee, ma il bene di coloro che è chiamato a custodire, evitando le opposte tentazioni del dominio e della noncuranza.

Infine, San Giuseppe è un padre che sogna. Non un “sognatore” nel senso di uno con la testa nelle nuvole, sganciato dalla realtà, no, ma un uomo che sa guardare oltre ciò che vede: con sguardo profetico, capace di riconoscere il disegno di Dio là dove altri non vedono nulla, e così avere chiara la meta verso cui tendere. San Giuseppe infatti ha saputo vedere in Maria e Gesù non solo una giovane sposa e un bambino: sempre vedeva in loro l’azione di Dio, la presenza di Dio.

Così, custodendo la fragilità del Bambino e di sua Madre, Giuseppe ha guardato al di là dei suoi doveri di padre di famiglia e, preferendo credere più a Dio che ai propri dubbi, si è offerto a Lui come strumento per la realizzazione di un piano più grande, in un servizio prestato nel nascondimento, generoso e instancabile, sino alla fine silenziosa della propria vita.

Per i preti, allo stesso modo, è necessario saper sognare la comunità che si ama, per non limitarsi a voler conservare ciò che esiste – conservare e custodire non sono sinonimi! –; essere pronti invece a partire dalla storia concreta delle persone per promuovere conversione e rinnovamento in senso missionario, e far crescere una comunità in cammino, fatta di discepoli guidati dallo Spirito e “spinti” dall’amore di Dio (cfr 2 Cor 5,14).

Cari sacerdoti, in questo anno a lui dedicato, vi invito a riscoprire in modo particolare nella preghiera la figura e la missione di San Giuseppe, docile alla volontà di Dio, umile autore di grandi imprese, servo obbediente e creativo. Vi farà bene porre voi stessi e la vostra vocazioni sotto il suo manto e imparare da lui l’arte della paternità, che sarete presto chiamati a esercitare nelle comunità e negli ambiti e servizi ministeriali che vi saranno affidati. Vi accompagno con la mia preghiera e la mia benedizione. E anche voi, per favore, pregate per me. Grazie.

colbelga(1)

Bulgari toont ’s avonds digitaal spektakel op gevel van toekomstig hotel

29 april 2021

Het juwelenhuis Bulgari, tegenwoordig een erg belangrijke sponsor van allerlei openbare projecten en restauraties in Rome, presenteerde op 21 april, de feestdag van Rome, net zoals grote baas Jean-Christophe Babin twee weken geleden beloofde, een verrassing voor de Romeinen.

De gevel van het noordelijke INPS-gebouw aan Piazza Augusto Imperatore, dat Bulgari momenteel transformeert tot een vijfsterrenhotel, wordt de komende maanden elke avond het decor van een permanente en gratis digitale show, gecreëerd met videomapping.

Dat is nog iets anders dan de loutere projectie van wat mooie beelden op een muur. Bij de videomapping-techniek krijg je de indruk dat de onderliggende stenen of  bepaalde details in de beelden zelfstandig bewegen. Je kan het gebouw als het ware omzetten in een dynamisch scherm.

inps(9)
De mogelijkheden van een projectie met video-mapping zijn eindeloos: je kan gebruik maken van beelden (ook in 3D), video’s, lichteffecten, animaties, of zelfs allemaal tegelijk. Je kan bijvoorbeeld stromend water suggereren, dieren doen bewegen, bomen laten groeien, …

De installatie op de muur van het toekomstige hotel is volgens Bulgari geïnspireerd door taferelen op Romeinse fresco’s. Een fragment uit deze digitale show kan je hier bekijken.

Europees Covid-19-certificaat wordt geen reisdocument

29 april 2021

Het Europees Parlement kwam vandaag overeen dat het nieuwe Europese Covid-19-certificaat, in plaats van het digitale groene certificaat dat werd voorgesteld door de Europese Commissie, twaalf maanden van kracht zou moeten zijn en niet langer.

Het document, dat zowel een papieren of een digitaal formaat kan hebben, toont aan dat iemand is gevaccineerd tegen het coronavirus, in het bezit is van een recent negatief testresultaat, of recent is hersteld van een infectie met het virus.

De Covid-19-certificaten zijn echter niet bedoeld als reisdocument en mogen ook geen voorwaarde worden om het recht op vrij verkeer uit te oefenen, aldus de Europese parlementsleden.

vaccinatiepaspoort2

Houders van een Europees Covid-19 certificaat zouden volgens het Parlement niet moeten worden onderworpen aan aanvullende reisbeperkingen zoals quarantaine, zelfisolatie of testen. De parlementsleden benadrukken ook, om discriminatie van niet-gevaccineerden te voorkomen en wegens economische redenen, dat EU-landen moeten zorgen voor universele, toegankelijke, tijdige en gratis testen.

Het Europees Parlement wil er ook voor zorgen dat het EU-certificaat kan functioneren naast initiatieven die worden ontwikkeld door lidstaten; die zouden dan hetzelfde juridische kader moeten respecteren

Lidstaten moeten vaccinatiebewijzen die zijn uitgegeven in een andere lidstaat accepteren, zolang het gaat om een inenting met een vaccin dat is goedgekeurd voor gebruik in de EU door het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) (momenteel Pfizer-BioNTech, Moderna, AstraZeneca en Janssen-Johnson&Johnson), aldus de parlementsleden.

De lidstaten moeten zelf beslissen of zij ook vaccinatiebewijzen accepteren die zijn uitgegeven in andere lidstaten voor vaccins die door de Wereldgezondheidsorganisatie zijn aangeduid voor noodgebruik.

covid-europa

De certificaten zullen worden gecontroleerd om fraude en namaak te voorkomen. Dit geldt ook voor de echtheid van de elektronische zegels in het document. Persoonlijke gegevens die vermeld staan in het certificaat mogen niet worden opgeslagen in de landen van bestemming en er zal geen centrale database komen op Europees niveau.

De lijst van de instanties die de gegevens zullen verwerken en ontvangen zal openbaar zijn, zodat burgers hun rechten in de Algemene Verordening Gegevensbescherming kunnen gebruiken.

We moeten het Europese Covid-19 certificaat opzetten om het vertrouwen in Schengen te herstellen, terwijl we nog steeds strijden tegen de pandemie. Lidstaten moeten hun respons op een veilige manier coördineren en vrij verkeer van burgers binnen de EU verzekeren. Vaccins en testen moeten toegankelijk en gratis worden voor alle EU-burgers. Lidstaten moeten geen verdere beperkingen introduceren zodra het certificaat van kracht is, aldus Juan Fernando López Aguilar, de voorzitter van de commissie Burgerlijke Vrijheden.

Filmstudio Cinecittà in Rome wil uitgroeien tot Europese topspeler

29 april 2021

De befaamde filmstudio Cinecittà in Rome gaat uitbreiden. Er worden nieuwe studio’s gebouwd en de bestaande worden gemoderniseerd. Het is de bedoeling dat Cinecittà kan meedraaien in de hoogste regionen van de Europese audiovisuele sector en de filmindustrie.

Het Istituto Luce Cinecittà werd recent ook getransformeerd tot een naamloze vennootschap die het hoofd moet bieden aan de toekomstige veeleisende uitdagingen.

Om van Cinecittà opnieuw een sterke speler op topniveau te maken en de internationale uitbreiding van de filmstudio te begeleiden, heeft de raad van bestuur zopas ook twee nieuwe topmanagers aangesteld.

cinecitta1

Chiara Sbarigia wordt de nieuwe voorzitter, Nicola Maccanico is aangetrokken als CEO. Chiara Sbarigia is de voormalige organisator en directeur van het RomaFictionFest, een internationaal festival voor televisiefictie dat opereert onder de vleugels van het Filmfestival van Rome.

Sbarigia was ook operationeel directeur van de Mercato Internazionale Audiovisivo (MIA). Zij is tevens algemeen directeur van de Associazione Produttori Esecutivi (APE).

Ook Nicola Maccanico heeft veel ervaring in de filmindustrie en bekleedde er talrijke functies, waaronder uitvoerend vice president van Sky Italia, CEO van Vision Distribution, en manager bij Warner Bros Entertainment Italia in Rome.

cinecitta2

Digitale voorstelling van het boek Op de weg van Appia

28 april 2021

Eind maart kon je hier een bijdrage lezen over de poëziebundel Op de weg van Appia van Michaël Vandebril en Bart Pluym. Dit boek wordt morgen 29 april om 20 uur officieel voorgesteld via een livestreaming vanuit de Arenbergschouwburg.

opdewegvanappia1

De inleiding wordt verzorgd door dichter en classicus Patrick Lateur. Acteur Gert Jochems speelt het volledige reisgedicht van 455 regels als monoloog en wordt op de vleugel begeleid door Koen Broucke.

Jelle Van Riet gaat met Michaël Vandebril en Bart Pluym in gesprek over het boek en hun reis over de Via Appia.

Je kan die voorstelling gratis meevolgen via deze link. Vooraf aanmelden is niet nodig.

De tekeningen die Bart Pluym maakte voor dit boek worden van 29 april tot en met 22 mei tentoongesteld in het antiquariaat Demian aan het Hendrik Conscienceplein 16-18 in 2000 Antwerpen.

opdewegvanappia2

Palazzo Sachetti (La Grande Bellezza) aan Via Giulia is te koop

28 april 2021

Het Palazzo Sachetti, één van de meest imposante gebouwen aan de prestigieuze Via Giulia staat te koop. Het is uitzonderlijk dat in Rome een dergelijk pand wordt verkocht.

Het palazzo wordt samen met een paar aanpalende gebouwen en met het huidige interieur op de markt gebracht door Sotheby’s International Realty. Als je die vastgoedmakelaar kan overtuigen van je kredietwaardigheid mag je er misschien wel een kijkje gaan nemen.

palazzo_sachetti (2)

Maar de prijs van het gebouw wordt alleen op aanvraag bekendgemaakt en dat betekent dat de meeste stervelingen hun droom om een koopje te doen mogen opbergen.

Wie de vastgoedprijzen in Rome kent weet dat het om een fenomenaal bedrag moet gaan. Daarbij komen ook nog de geschiedenis en de schitterende ligging van het pand.

Maar goed, een kijkje in de catalogus of op de website van de vastgoedmakelaar (waar je nog een paar andere Romeinse stulpjes kan vinden) is toch ook al iets.

palazzo_sachetti (1)

Palazzo Sacchetti wordt algemeen beschouwd als het belangrijkste paleis in de Via Giulia. Het palazzo werd in de periode 1542-1543 ontworpen en gebouwd door Antonio da Sangallo de Jonge (1483-1546), van wie het ook een tijdlang de woning was.

Antonio da Sangallo de Jonge bouwde het palazzo op grond die hem in 1542 door het Vaticaan was verkocht.

Op de voorgevel van het gebouw bevindt zich nog steeds het wapen van paus Paulus III (Alesandro Farnese, 1534-1549), met de inscriptie: TV MIHI QVODCVMQVE HOC RERVM EST (Jij (bent) voor mij alles wat hier is).

De architect was verplicht de fundamenten van het palazzo steviger dan normaal te bouwen om zichzelf en zijn woning te beschermen tegen de regelmatig overstromende Tiber.

Da Sangallo bracht de laatste jaren van zijn leven door in deze palazzo. We weten oo dat hij hier woonde door de inscriptie aan de linkerkant van het balkon met de vermelding DOMVS / ANTONII / SANGALLI / ARCHITECTI / MDXLIII (Huis van Antonio da Sangallo Architect 1543).

palazzo_sachetti (10)

Na zijn overlijden verkocht zijn zoon Orazio het palazzo op 23 juli 1552 aan kardinaal Giovanni Ricci da Montepulciano voor een bedrag van 3.145 Romeinse scudi.

Ricci liet het gebouw restaureren en vergroten door de Florentijnse architect Giovanni Lippi (1507-1568), beter bekend onder zijn pseudoniem Nanni di Baccio Bigio.

Dat project kostte hem meer dan hij voor het hele gebouw had betaald. Restaureren was blijkbaar ook toen al een dure aangelegenheid.

Toen de kardinaal in 1574 overleed verkocht zijn neef Giulio het aan de bankier Tiberio Ceuli. Die investeerde veel in het gebouw en breidde het nogmaals uit.

palazzo_sachetti (7)

Later verkocht de familie Ceuli het palazzo aan kardinaal Ottavio Acquaviva d’Aragona (1609–1674), de aartsbisschop van Napels, wiens wapenschilden nog steeds de kapel van het paleis versieren, die door hem is gebouwd. De kapel liet hij versieren met fresco’s van Agostino Ciampelli.

De familie Acquaviva verkocht het gebouw op haar beurt in 1649 aan kardinaal Giulio Cesare Sacchetti, een lid van de adellijke Florentijnse familie.

De kardinaal liet architect Carlo Rainaldi eveneens nog enkele belangrijke werken in het gebouw uitvoeren, waarbij hij de achterzijde aanpaste en de trappen liet bouwen die naar de Tiber voerden.

palazzo_sachetti (4)

Sinds die tijd is het palazzo in het bezit gebleven van de familie Sachetti. In 2015 werd het belangrijkste deel van het gebouw, de gehele piano nobile, geërfd door Giovanna Zanuso, de weduwe van Giulio Sacchetti.

Zij verkocht het meteen voor een niet nader genoemd maar ongetwijfeld fabelachtig bedrag aan de bankier Robert Zelliner de Balkany die in Rome en elders nog andere eigendommen had.

Die heeft niet lang plezier gehad van zijn nieuwe aanwinst, want hij stierf in datzelfde jaar. Zijn erfgenamen verkopen het palazzo Sachetti nu via Sotheby’s International Realty.

In dit soort prachtige gebouwen heb je het voortdurend het gevoel in een museum rond te lopen. Wie er woont leeft eigenlijk in een soort permanente tentoonstellingsruimte.

palazzo_sachetti (9)

Vanaf de binnenplaats kom je bij de trap naar de bovenste appartementen waaronder de Salone dei Mappamondi met twee grote schitterende oude wereldbollen uit het einde van de zeventiende eeuw. Ze zijn vervaardigd door de kosmograaf Vincenzo Coronelli.

De gevel aan de Via del Cefalo, met op de hoek een fontein met een putto tussen dolfijnen (uit de zestiende eeuw), is van een statige somberheid en verwijst op geen enkel moment naar de pracht die zich in het palazzo bevindt.

Op de binnenplaats met arcaden bevindt zich links een vijftiende-eeuws paneel met de afbeelding van de Madonna met het kind.

palazzo_sachetti (3)

Het gelijkvloers van het gebouw heeft een oppervlakte van 2.025 m², met een prachtig terras van 275 m² plus vier balkons. Opmerkelijk is de prachtige Italiaanse tuin 688 m²) met heggen, een fontein, standbeelden, banken en een mooi nymphaeum van 70 m².

Eén van de grootste charmes van dit prachtige palazzo zijn de twaalf fraaie zalen, bevolkt met marmeren beelden, versierde plafonds, glas-in-loodramen, allemaal beschilderd volgens enkele van de belangrijkste cycli van het maniërisme.

palazzo_sachetti (6)

Onder meer het werk van Francesco Salviati valt op, die ook de fresco’s maakte in de voormelde hal van de Salone di Mappamondi, net als de creaties van Pietro da Cortona en Jacopino del Conte.

Er is ook een kamer zonder fresco’s, namelijk een kleine servicekamer die uitgeeft op de keuken en bijkeuken, op vier andere kamers en op een badkamer. Bijna elk van die kamers zijn zo groot als een gemiddeld appartementje in Rome.

Een andere vleugel op het gelijkvloers is ingericht als een modern appartement met vier slaapkamers, een badkamer en een keuken.

Het gebouw beschikt ook over enkele grote magazijnen. Op de binnenplaats kunnen drie auto’s parkeren, een luxe in het drukke Rome.

palazzo_sachetti (8)

Grenzend aan het palazzo is er nog een gebouw van drie verdiepingen met een afzonderlijke ingang langs de Vicolo Orbitelli, bestaande uit vijf appartementen, een zolderruimte, twee kelders en garage, samen goed voor 650 m².

Een ander appartement (130 m²) heeft een afzonderlijke ingang langs de Via Giulia. Ten slotte is er nog een kantoorgebouw van drie verdiepingen, dat eveneens bij het palazzo hoort.

Als het palazzo je bekend voorkomt, is dat zeker mogelijk. Het werd in 2013 voor verschillende scènes als decor gebruikt in de Oscarwinnende film La Grande Bellezza van Paolo Sorrentino.

palazzo_sachetti (5)

Een ander leuk weetje: uit dit paleis komt de verzameling van bijna zevenhonderd schilderijen die later de basis van de collectie in de Pinacoteca Capitolina zouden vormen.

Het was kardinaal Sachetti die de fraaie verzameling uitbouwde. Zijn erfgenamen verkochten in 1748 een deel van zijn enorme collectie aan paus Benedictus XIV (1740-1758), die er de oorspronkelijke kern van de Pinacoteca Capitolina van maakte.

Palazzo Sachetti
Via Giulia 66, Rome

Meer foto’s van Palazzo Sachetti vind je op de website van Sotheby’s

Boek onthult link tussen Pantheon en Mausoleum van Augustus

27 april 2021

Nu het Mausoleum van Augustus na vele jaren opnieuw geopend is (al is de plek door de actuele antivirusmaatregelen voorlopig alweer dicht) kon een nieuw boek over het monument niet uitblijven. Vermoedelijk volgen er in de nabije toekomst nog wel enkele nieuwe uitgaven, maar het eerste (dunne) boekje in de reeks is alvast opmerkelijk.

Il mausoleo di Augusto. La ricostruzione (Italiaans / Engels) van archeoloog Alberto Mancini en architect Paola Virgili die gespecialiseerd is in 3D-reconstructies, presenteert een nieuwe studie over het Mausoleum van Augustus en probeert duidelijk te maken hoe het complex precies werd gebouwd.

mausoleum_augustus_boek

De auteurs hebben tien jaar aan het boek gewerkt, een periode waarin lezen, studeren, onderzoeken, opgraven, meten en tekenen tot de dagelijkse bezigheden behoorden.

Mancini en Virgili hebben een werk uitgebracht dat kan beschouwd worden als een eerbetoon aan het meest schitterende architecturale monument uit de keizertijd dat we vandaag nog gedeeltelijk mogen aanschouwen.

Samen met het Pantheon natuurlijk. En daar draait het in dit boek eigenlijk ook om. Beide monumenten blijken immers deel te hebben uitgemaakt van een destijds speciaal ontworpen stedelijk project vol symboliek.

De auteurs brengen in hun boek het verslag van de ontdekkingen die gebeurden tijdens de laatste opgravingen die plaatsvonden van 2007 tot 2010 en de daaropvolgende restauratie van de laatste rustplaats van keizer Augustus.

Zoals bekend heeft het monument de voorbije eeuwen een en ander meegemaakt. Het werd ontdaan van zijn marmer en standbeelden die vervolgens werden vernietigd om de kalk te leveren waarmee in de middeleeuwen Rome werd heropgebouwd, er werden stierengevechten gehouden en het deed dienst als concertzaal en theater.

Beide auteurs geven in 23 hoofdstukken een zeer nauwgezette beschrijving van het monument, waarbij werkelijk alles aan bod komt, van de soorten metselwerk tot de grote hangende tuin en de echte begraafplaats in het midden, de tholos, waarbij het gewelf van de stenen grafkamer gevormd werd door horizontale geleidelijk uitgekraagde concentrische steenlagen.

Daarboven keek een standbeeld uit over de wijde omgeving, waardoor het geheel een totale hoogte van ongeveer 45 m bereikte.

Soms lijkt het een boek een archeologische detectiveroman. Zo kon de originele toegangsportiek van het mausoleum gesitueerd worden door de sporen van de voegen van het marmer op de omringende muur te bestuderen.

En wat te denken van de mysterieuze getallenreeksen die de ruimtes markeren? Zo blijken de verhoudingen tussen de concentrische muren en de steunberen telkens gebaseerd te zijn op de nummers 12, 24 en 48.

Virgili en Mancini ontdekten ook dat de drie ringgangen van het monument, de grote trap met in het midden een enorme pilaar, de toegang tot de tombe en ten slotte de portiek op dezelfde manier werden gebouwd als het (eerste) Pantheon. Er blijkt inderdaad een link te bestaan tussen deze twee architecturale wonderen uit de oudheid.

Tijdens de opgravingen die in 1996 en 1997 aan het Pantheon gebeurden, werden onder het huidige Pantheon de resten ontdekt van de eerdere, door brand verwoeste tempel die Agrippa in 27 v. Chr. in opdracht van Augustus had gebouwd. Het huidige Pantheon werd tussen 119 en 125 in opdracht van keizer Hadrianus heropgebouwd.

mausoleopantheon

Virgili en Mancini (de laatste was destijds bij de opgravingen aan het Pantheon betrokken) ontdekten dat het oorspronkelijke Pantheon op precies dezelfde manier was georiënteerd als het huidige, met de ingang naar het noorden. Zoals we die vandaag dus nog altijd kennen.

Het meest ongelooflijke is echter dat we uiteindelijk begrepen dat beide monumenten deel uitmaakten van een symbolisch plan, waarbij het Pantheon van de Goden als het ware naar het Mausoleum van Augustus keek.

Zelfs de manier waarop bepaalde travertijnen platen werden gelegd speelde een rol. Het gedeelte van de stad zoals die er toen uitzag lijkt deel te hebben uitgemaakt van een symbolisch project, georiënteerd in functie van de perfecte lijn die vanuit het Pantheon recht naar het graf van Augustus voert, aldus beide auteurs.

De wetenschappelijke uitleg en alle details kan je lezen in deze nieuwe studie.

Il mausoleo di Augusto. La ricostruzione.
Ediz. italiana e inglese

Auteurs: Alberto Mancini en Paola Virgili
Aantal pagina’s: 48
Eerste druk: maart 2021
Uitgever: Megabite
EAN: 9788894604207
ISBN: 8894604209
Prijs: 10 euro

De eenvoudigste manier om het boek aan te schaffen is het gewoon kopen in een boekhandel. Omdat het op korte tijd al uitgroeide tot een ware bestseller, geeft bijvoorbeeld Feltrinelli sinds deze week al een kleine korting op de prijs.

Door de reisbeperkingen is een bezoek aan een fysieke boekhandel in Rome voor vele mensen echter geen optie.

Daarom geven we hierna vrijblijvend enkele links waar je het boekje kan bestellen. Hou er echter rekening mee dat aan de verzending van Italië naar andere landen (voor zover dat al kan) een flink prijskaartje kan hangen. In dit geval wellicht zelfs duurder dan het boek. Al kan je natuurlijk ook aan een Italiaanse vriend(in) vragen om er eentje op te sturen als je het snel wil hebben.

www.libreriauniversitaria.it

www.ibs.it

www.sanpaolostore.it

Regering akkoord over besteding van de Europese miljarden uit het herstelfonds

26 april 2021

Het kostte een nachtelijke vergadering, maar de regering heeft een akkoord bereikt over hoe het vele geld van het Europese herstelfonds zal worden aangewend. Ook het precieze bedrag is nu bekend. Italië kan rekenen op 191,5 miljard euro uit het relancefonds. Dat moet het land helpen om er na de viruscrisis weer bovenop te geraken. Zelf gooit Italië er ook nog eens 30 miljard euro tegenaan.

De goedkeuring door het regeringskabinet komt niets te vroeg. Europa wil uiterlijk op 30 april een uitgewerkt voorstel in haar bezit hebben.

Door de recente regeringswissel, waarbij de regering-Conte II werd vervangen door een nieuw team geleid door Mario Draghi, liep het dossier flink wat vertraging op. Het was overigens door ‘onoverbrugbare meningsverschillen’ over precies dit dossier dat de regering van Giusepppe Conte ten val kwam.

europa_cash (1)

Toch zal Italië zich nog moeten haasten. Het voorstel van de regering moet ook nog de goedkeuring krijgen van de Kamer en Senaat. Vandaag presenteert de premier het Italiaanse dossier in het parlement, morgen komt de Senaat aan de beurt.

In principe mag dat geen probleem vormen, want Draghi heeft de steun van een meerderheid van de parlementsleden. De oppositie stelt echter dat er onvoldoende tijd is geweest voor een degelijk debat over de plannen van de regering-Draghi en zou de debatten kunnen rekken.

Italië wil de miljarden aan Europese steun onder meer gebruiken voor investeringen in ecologische projecten, digitalisering, onderwijs, de modernisering van het openbaar bestuur, de uitbouw van infrastructuur en voor steunprojecten die specifiek bestemd zijn voor de zuidelijke regio’s.