Befaamde rozentuin van Rome tot 12 juni open voor publiek

De Roseto Comunale, de fraaie stedelijke rozentuin aan de oostelijke zijde van de Aventijnse heuvel, is weer geopend. De rozentuin herbergt ongeveer 1.100 soorten botanische, oude en moderne rozen, afkomstig uit de hele wereld.

De rozentuin, een heerlijke rustplek in het soms drukke Rome, is dagelijks te bezoeken van 8.30 uur tot 19.30 uur. De toegang is gratis. Het hoger gelegen deel van de tuinen is vanaf nu tot en met 12 juni open voor het publiek en vanaf 21 mei tot en met 12 juni is de volledige tuin toegankelijk voor bezoekers.

De tuin is verdeeld in twee delen en dat heeft een goede reden. In het hoogst gelegen deel bevinden zich de klassieke variëteiten. In de lager gelegen tuin staan de rozen die na twee jaar mogen deelnemen aan de Premio Roma. Dat is een prestigieuze internationale wedstrijd waarbij jaarlijks de mooiste roos wordt gekozen. Dit jaar vindt die wedstrijd plaats op 21 mei.

De Premio Roma wordt al sinds 1933 georganiseerd. Het jaarlijkse evenement werd enkel onderbroken door de Tweede Wereldoorlog en de gebeurtenissen in de nasleep daarvan, in de periode tussen 1940 en 1951. Ook in de voorbije covid-jaren was er geen wedstrijd.

Bloementelers uit de hele wereld nemen deel aan de wedstrijd. Het is het op één na oudste rozenconcours ter wereld. Alleen in Parijs wordt al sinds 1907 een soortgelijke wedstrijd georganiseerd.

rozentuin_rome (10)
De geschiedenis van deze plek gaat terug tot het Romeinse keizerrijk. Tacitus beschrijft de Ludi Florales, een festival dat vermoedelijk omstreeks 240 voor Christus werd ingesteld ter ere van de godin Flora, ter bescherming van de bloesem.

De viering, die aanvankelijk een andere naam droeg, werd grondig hervormd en in ere hersteld toen Rome – toevallig nadat het bloemenfeest eens een keer niet werd gevierd – getroffen werd door een reeks forse hagel- en onweersbuien, waardoor een groot deel van de bloesems vernietigd werd.

De viering ter ere van Flora leefde nadien helemaal op. Het werd een echt volksfeest, compleet met naaktdanseressen, theatervoorstellingen, en nogal wat losbandigheden waar ook prostituees zich konden uitleven.

Om die reden werd ‘Flora’ in het oude Rome een gemeenschappelijke naam om een prostituee te omschrijven, een gewoonte die werd aangehouden tot in de middeleeuwen.

Het feest werd meestal voortgezet in het Circus Maximus, waar dieren werden vrijgelaten en bonen verstrooid om de vruchtbaarheid te verzekeren.

In 1645, toen de Romeinse tempel van Flora al lang verdwenen was en zich op deze plaats nog enkel boomgaarden en enkele wijngaarden uitstrekten, werd op de plek van de huidige rozentuin de Joodse Begraafplaats uitgebouwd.

In 1934 vaardigde de stad Rome echter een decreet uit dat de Joodse gemeenschap verbood op deze plek nog langer te begraven. Het gebied werd omgevormd tot een openbare groene ruimte.

De oude Joodse begraafplaats werd overgebracht naar een afzonderlijk gedeelte van het grote Romeinse kerkhof op Campo Verano.

rozentuin_rome (9)

De vroegere ruimte lag er daarna een beetje verlaten bij tot de Joodse gemeenschap in 1950 een akkoord bereikte met de initiatiefnemers van de Roseto Comunale, om op hun voormalige begraafplaats een rozentuin in te richten.

Vóór de ingang van de tuin werd een ster geplaatst om de bezoekers ook vandaag nog te herinneren aan de sacrale historiek van het gebied. Als dank voor het gebruik van de grond werden de diverse wandelpaden in de rozentuin bovendien aangelegd in de vorm van een menora (foto hieronder).

Dat is de typische zevenarmige joodse kandelaar, het oude symbool voor het Hebreeuwse volk en een van de oudste symbolen voor het jodendom in het algemeen.

De menora symboliseert het brandende braambos dat Mozes zag op de berg Sinaï. Als je in de tuin wandelt, kan je de typische vorm perfect waarnemen vanaf de hoogste top van de centrale trap.

rozentuin_rome (1)

De geschiedenis van de Roseto Comunale zelf begon in 1932, toen een rozentuin opende op de Colle Oppio, een initiatief van Mary Gailey Senni, een Amerikaanse die was gehuwd met een Italiaanse graaf en als natuurliefhebster een bijzondere passie voor rozen had.

Ze slaagde erin haar droom waar te maken met de creatie van een naar verluidt prachtige rozentuin, de Colle Oppio Roseto, die tijdens de Tweede Wereldoorlog echter helemaal werd vernietigd.

Daarna zou het duren tot 1950 vooraleer de Romeinse rozentuin weer helemaal in ere werd hersteld, ditmaal dus op de nieuwe locatie op de Aventijnse heuvel. Het huidige gebied wordt in twee gedeeld door de Via di Valle Murcia.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.