Filmproducent koopt huis van Pasolini en schenkt het aan de stad Rome

Het huis aan de Via Giovanni Tagliere 5 in de wijk Rebibbia in Rome, waar de vermoorde filmregisseur, dichter, schrijver en intellectueel Pier Paolo Pasolini (1922-1975) in het begin van de jaren ’50 woonde, werd op een veiling gekocht door filmproducent Pietro Valsecchi.

Die liet meteen daarna weten dat hij het Casa Pasolini aan de stad Rome zou schenken. Rome heeft plannen om van het huis een gedenkplek, een poëziehuis of een klein museum voor Pasolini te maken.

Pasolini woonde hier in een klein appartement op de eerste verdieping. Italië viert dit jaar de honderdste geboortedag van Pasolini met een hele reeks speciale evenementen. In Rome wordt dit jaar hulde gebracht aan de filmmaker met tentoonstellingen in Palazzo Barberini, het MAXXI en het Palazzo delle Esposizioni

casa_pasolini

De verkoper van het huis is onbekend. De nieuwe eigenaar, Pietro Valsecchi (69), is een Italiaanse film- en televisieproducent. In 1991 richtte hij samen met Camilla Nesbitt het Italiaanse productiehuis Taodue op. Hij won in het verleden verschillende prijzen voor zijn producties.

Het stadsbestuur van Rome noemt de schenking van Pietro Valsecchi een gebaar van liefde voor de stad en de grote intellectueel Pasolini. De stad bekijkt hoeveel geld nodig is om de plek een publieke bezienswaardigheid te maken.

Pasolinifans hopen dat het huis op termijn kan uitgroeien tot een klein museum, misschien zoals in navolging van bijvoorbeeld het Casa Museo Alberto Moravia aan de Lungotevere della Vittoria in Rome, dat ook is ingericht als ‘huismuseum’ van de schrijver.

pasolini (6)
In het huis aan de Via Giovanni Tagliere ontstonden de karakters en personages die Pasolini beschrijft in ‘Ragazzi di vita’ (1955) en ‘Una vita violenta’ (1959). Hij beschrijft in een passage ook een situatie die op dat moment overduidelijk op zichzelf van toepassing is.

Abitammo in una casa senza tetto e senza intonaco, una casa di poveri, all’estrema periferia, vicino a un carcere. C’era un palmo di polvere d’estate, e la palude d’inverno. Ma era l’Italia, l’Italia nuda e formicolante, coi suoi ragazzi, le sue donne, i suoi “odori di gelsomini e povere minestre”, i tramonti sui campi dell’Aniene, i mucchi di spazzature. E, quanto a me, i miei sogni integri di poesia”.

Vrij vertaald: We woonden in een huis zonder dak en zonder pleisterwerk, een huis van arme mensen, aan de uiterste rand, in de buurt van een gevangenis. Er was een handvol stof in de zomer en een moeras in de winter. Maar het was Italië, het naakte en tintelende Italië, met zijn jongens, zijn vrouwen, zijn “geuren van jasmijn en eenvoudige soepen”, de zonsondergangen over de velden van de Aniene, de stapels afval en mijn eigen intacte dromen vol poëzie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.