Romeinen en Bataven strijden tegen elkaar in Arnhem

11 oktober 2019

Op zondag 13 oktober 2019 vindt in Arnhem-Zuid een bijzonder theaterspektakel plaats. Tientallen Romeinse en Bataafse soldaten gaan de strijd aan op de plek waar 1950 jaar geleden in het jaar 69 de Bataafse Opstand plaatsvond. Tijdens die opstand gingen vele Romeinse forten aan de noordgrens van het Romeinse rijk in vlammen op, zo ook het castellum van Meinerswijk.

Tegen de achtergrond van de mythes en feiten rond de deze opstand wordt een unieke openluchttheatervoorstelling opgevoerd bij de Romeinse tuin in Meinerswijk, vlakbij het castellum en de limes. De theatervoorstelling Vitalis wordt gespeeld door Stichting Foeks – Spectaculair Historisch Verteltheater in samenwerking met een zeventigtal Romeinse en Bataafse re-enactors en figuranten. De voorstelling is gratis te bezoeken maar je moet wel een toegangskaartje reserveren.

Via Belgica presenteert twintigtal activiteiten tijdens Nationale Archeologiedagen

10 oktober 2019

Tijdens de Nationale Archeologiedagen op 11, 12 en 13 oktober 2019 in Nederland pakt Via Belgica uit met een uitgebreid programma met ruim twintig verschillende activiteiten. 

Via Belgica is de naam die in de twintigste eeuw is gegeven aan een 400 km lange oude Romeinse heirbaan. De Via Belgica liep van Boulogne-sur-Mer via onder andere Arras, Bavay, Tongeren, Heerlen en Maastricht naar Jülich en Keulen.

Binnen de huidige landsgrenzen kwam de Via Belgica in Nederlands-Limburg bij Maastricht de grens over om haar weg te vervolgen langs Meerssen, Valkenburg en Voerendaal. Om daarna via Heerlen en Landgraaf bij Rimburg de grens met Duitsland over te steken. De weg was een belangrijk onderdeel van een groot en complex netwerk van (water)wegen, dat zich uitstrekte tot de verste uithoeken van het Romeinse imperium.

Ze speelde in Noordwest-Europa een hoofdrol bij de lokale en interregionale economische ontwikkeling, de strategische militaire verdediging en het bestuur van de nieuwe provincies. Op de knooppunten van de voornaamste wegen en rivieren vestigden de Romeinen wachtposten of ontstonden kleine dorpjes die uitgroeiden tot grotere nederzettingen zoals Heerlen en Maastricht.

Via Belgica laat je kennismaken met een Zuid-Limburg dat je nog niet kent. Volg de weg en ontdek het uitgebreide Romeinse erfgoed. Trek je wandelschoenen aan om in de voetsporen van de Romeinen te treden. Geniet onderweg van de indrukwekkende vergezichten over het landschap zoals de Romeinen het voor ons achterlieten. Laat Romeinse villa’s vanuit een kale akker opdoemen op je telefoon en luister naar verhalen die het verleden tot leven wekken.

De verborgen kantoren van de Raad van State in Palazzo Spada

10 oktober 2019

De Galleria Spada is bij vele Romebezoekers en inwoners welbekend, maar op de verdieping waar zich de kantoren van de Consiglio di Stato (de Raad van State) bevinden, ligt een schat aan kunstwerken en interessante verhalen verborgen. Een bezoek (individueel of in groep) is mogelijk maar moet vooraf schriftelijk worden aangevraagd. Deelnemers dienen vooraf hun namen te bezorgen. Er worden maximum 25 bezoekers tegelijk toegelaten.

Vanuit de cortile storico, de rijk gedecoreerde binnenplaats, nemen we de staatsietrap naar de piano nobile, ‘het schoon verdiep’, de belangrijkste verdieping van Palazzo Spada. Die trap leidt ons naar een gang verlicht door een groot raam met zicht op de tuin. Langs de wanden zien we borstbeelden, foto’s en de namenlijst van de voorzitters van de Consiglio di Stato. Op het einde van de gang onder het grote raam tussen twee borstbeelden staat de stoel van de eerste voorzitter van de Consiglio di Stato, koning Carlo Alberto di Savoia.

Vanuit deze gang komen we in de Corridoio dei Bassorilievi, zo geheten omwille van de schitterende Griekse bas-reliëfs uit de tweede eeuw na Christus aan de muren, acht in marmer en twee in stucwerk. De vindplaats van deze bas-reliëfs is op zijn minst opmerkelijk: ze werden in de zestiende eeuw teruggevonden net vóór de Sant’Agnese fuori le Mura, waar ze dienst deden, met de gebeeldhouwde zijde naar beneden, als toegangstrap tot de kerk!

Aan één van de korte zijden van de gang zien we in een nis boven de deur die uitgeeft op de salon het beeld van Madonna met Kind van Pietro Bernini, de vader van Gian Lorenzo. Onder de bas-reliëfs tussen de ramen staan de borstbeelden van verschillende leden van de familie Spada. In het midden van de reeks valt het beeld op dat Gian Lorenzo Bernini maakte van Paus Urbanus VIII.

Even indrukwekkend als de wanden is het tongewelf van deze gang, geheel beschilderd in 1644 met een catoptrische meridiaan door Giovanni Battista Magni op aanwijzing van de Franse wiskundige Padre Emmanuel Maignan. In tegenstelling tot de ons welbekende meridianen is de catoptrische meridiaan gebaseerd op de reflectie van het licht door een reeks spiegeltjes, die overdag het zonlicht en ’s nachts het maanlicht weerkaatsen. Hier zit het raampje met spiegel, dat uitgeeft op de binnenplaats van het Palazzo, in het midden van de wand aan de basis van het gewelf.

Het gereflecteerde licht valt op het lijnenspel van de meridiaan op het plafond. Op het einde van de gang in de twee hoeken van de ruimte hangen 4 grote panelen met instructies en tabellen om de meridiaan juist te interpreteren. De catoptrische meridiaan van Palazzo Spada is niet de enige van dit type in Rome. Van de hand van dezelfde Padre Emmanuel Maignan bevindt zich een tweede exemplaar in het klooster van de kerk Trinità dei Monti.

Vanuit de Corridoio dei Bassorilievi komen we links in twee ruimtes, de grootste van de twee is de Sala di Alessandro Magno, de zaal van Alexander de Grote, genoemd naar het fresco waarin men aanvankelijk Alexander de Grote meende te herkennen, die gouden kronen in ontvangst neemt. Nu neemt men eerder aan dat het gaat om een voorstelling uit het leven van Scipio.

De vele frescofragmenten die de muren sieren zijn van de hand van Girolamo Siciolante da Sermoneta (1521-1580) en assistenten. Il Sermoneta had eerder in 1543-1544 en 1547 al het appartement gedecoreerd van paus Paulus III in de Engelenburcht. De bovenste reeks fresco’s verbeelden de veldslagen tussen de Romeinen en de Carthagers in Cartagena en Zama.

Toen markies Clemente Spada in 1721 opdracht gaf om te ruimte opnieuw te schilderen, was de frescocyclus nog compleet, maar in 1835 kleefde men behangpapier en stoffen over de beschildering heen. Fragmenten van de fresco’s kwamen bij restauraties in 1974, 1979 en 2000 weer aan het licht. Vergeet ook niet een blik te werpen op het houten cassettenplafond met vergulde rosetten en friesen.

De volgende ruimte, de Sala di Amore e Psiche, is in gebruik als Raadkamer. De bovenste helft van de muren onder het schitterende gewelf zijn gedecoreerd met fresco’s met de verhalen van Amor en Psyche, naakten die doen denken aan die van Michelangelo in de Sixtijnse Kapel. De ene ruimte is nog rijker gedecoreerd dan de andere. Eén van de hoogtepunten van het bezoek is de Galleria degli Stucchi. Voor de decoratie liet Kardinaal Capodiferro zich inspireren door de Galerij van François I in Fontainebleau. Wat opvalt, zijn de vele geschilderde en gebeeldhouwde naakten.

De voorlaatste zaal die we bezoeken is de Sala delle Quattro Stagioni, waar, zoals de naam aangeeft, de seizoenen worden verpersoonlijkt, ook de Sala degli Elementi genoemd, naar de vier elementen water, lucht, aarde en vuur. Let op het gewelf met de vergulde lelies van de familie Farnese en de drie in elkaar gehaakte maansikkels.

De halve manen zijn het symbool van Diane van Frankrijk. De twee symbolen samen staan voor het huwelijk van Orazio (Horatio) Farnese en Diane in 1552, dat tot stand kwam na de lange bemiddeling door pauselijk legaat Kardinaal Girolamo Capodiferro. Orazio was toen 15 jaar oud, Diana slechts 9 jaar! Het huwelijk was geen lang leven beschoren. Op 19 juli 1553 stierf Orazio in een militair treffen tegen de troepen van Keizer Karel.

De laatste zaal van ons bezoek is de spectaculaire Salone di Pompeo met prachtige trompe-l’oeilschilderingen uit 1635, 1760 en 1775. De ruimte is vernoemd naar het vermeende standbeeld van Gnaeus Pompeius Magnus, een 3 m groot beeld dat in 1552 opgegraven werd onder de kelders van twee gebouwen dicht bij het Palazzo della Cancelleria, waar in de Oudheid de woning van Pompeius lag.

Als dit standbeeld inderdaad Pompeius voorstelde, dan was het wellicht aan de voet van dit beeld waar de zieltogende Julius Caesar na de laffe moordaanslag in 44 v. Chr. de geest gaf. Het zou dan een kunstwerk van onschatbare waarde geweest zijn. Maar, helaas… Onderzoek heeft uitgewezen dat het reusachtige beeld dateert uit een latere periode en waarschijnlijk keizer Domitianus voorstelt.

Aan de ontdekking van het beeld is wel een mooi verhaal verbonden. De eigenaars van de twee woningen waar het beeld is gevonden eisten elk het recht op het standbeeld te kopen, de ene voerde aan dat onder zijn huis het hoofd van het beeld werd gevonden, de andere dat onder zijn eigendom de rest van het lichaam lag. Er kwam een rechter aan te pas en die besloot het beeld in twee stukken te zagen. Daarop verwittigde kardinaal Girolamo Capodiferro paus Julius II, die het beeld prompt voor zichzelf opeiste. Als twee honden vechten om een been…

De paus gaf evenwel 500 scudi als schadeloosstelling aan de beide ‘eigenaars’ en schonk vervolgens het beeld aan de kardinaal. Toen het beeld werd opgegraven, ontbraken een arm en twee vingers en had het keizerlijke hoofd enige ‘plastische chirurgie’ ondergaan…

Een bezoek in de verborgen kamers en de piano nobibe van Palazzo Spada kan gratis en zonder gids gebeuren op de tweede en de derde zaterdag van de maand van 9 tot 13 uur (laatste toegang om 12 uur) mits voorafgaande reservatie op visitepalazzospada@giuam.it.

Bezoekers moeten vooraf dit formulier downloaden en invullen. Het moet na de bevestiging van de reservatie uiterlijk op de dinsdag vóór het bezoek worden verzonden en dat door de deelnemers ondertekend op de dag van het bezoek aan de ingang van Palazzo Spada, Piazza Capo di Ferro 13.

Je kan er ook terecht met een een toegangsbiljet van de Galleria Spada op de eerste zaterdag van de maand van 10.30 tot 13 uur. Voor informatie en reservaties: Gebart Spa – www.gebart.it – tel. +39 06 683 24 09.

Giustizia Amministrativa
Consiglio di Stato
Tribunali Amministrativi Regionali

www.galleriaspada.beniculturali.it

www.gebart.it

Le Sale Segrete del Consiglio di Stato nel Piano Nobile

Praktische informatie

Dit artikel is een bijdrage van clublid ANN DE LATTER

De necropolis aan de Via Ostiense

9 oktober 2019

In Rome, een stad die al vele eeuwen lang druk bewoond is, loopt je vrijwel permanent en letterlijk bovenop het verleden. Toch blijft het verbazend hoe dicht de oudheid soms onder je voeten aanwezig is. Recent werd ter hoogte van de Piramide van Cestius aan Piazzale Ostiense tijdens het plaatsen van een lantaarnpaal op amper een meter diepte een skelet uit de Romeinse oudheid ontdekt. Voorbijgangers konden zien hoe de bijgeroepen archeologen de nodige vaststellingen deden. Tegen de avond werd het skelet verwijderd en konden de arbeiders hun werk voortzetten.

Het skelet werd voor onderzoek overgebracht naar een gespecialiseerd labo, maar volgens de eerste bevindingen zal het behoorlijk moeilijk worden om de ouderdom precies vast te stellen. Het geraamte is wellicht afkomstig van een relatief kleine necropolis uit de tweede eeuw waarvan in 2012 in de onmiddellijke omgeving een deel werd blootgelegd tijdens de aanleg van een nieuwe tramlijn.

Toen werden de werkzaamheden wel langere tijd stilgelegd en behalve een aantal skeletten en een heleboel botresten werden honderden voorwerpen ontdekt, waaronder ook amforen en grafstenen. Het eenzame skelet dat nu werd blootgelegd is eigenlijk een zeer vreemde ontdekking omdat in de directe omgeving geen enkele andere grafvondst aanwezig was. Het vermoeden bestaat dat de dode of zijn tombe destijds werd gestolen en door omstandigheden op deze plek moest worden achtergelaten. Sommige mysteries uit het verleden raken nooit opgelost.

Deze kleinere necropolis heeft niets te maken met de veel grotere begraafplaats die in 1917 werd ontdekt in Parco Schuster, vlakbij de basiliek San Paolo fuori le Mura (Sint-Paulus buiten de Muren). Die begraafplek (foto boven en de beelden hierna) zou later de naam ‘Sepolcreto di Via Ostiense’ krijgen. Eerder werden in de directe omgeving van de Via Ostiense en de Via delle Sette Chiese tijdens werkzaamheden in een wijngaard omstreeks 1858 en 1872 ook al graven blootgelegd.

Ook tijdens wegenwerken in de periode 1897-1897 werden ten oosten van de Via Ostiense talloze grafrestanten ontdekt. Die werden toen zonder meer grotendeels vernietigd. De vondsten werden zelfs niet in kaart gebracht of gedocumenteerd. Het waren toen duidelijk andere tijden.

Op een kleinere opgraving na, in 1933, zou het echter ruim honderd jaar duren, tot 2017, voordat de Sovrintendenza Capitolina in Rome samen met een studententeam antropologen en archeologen van de universiteit van Valencia de site deftig zou onderzoeken. Dat onderzoek is nog altijd niet helemaal afgerond.

De site bleef na een eerste oppervlakkig onderzoek zowat een eeuw onaangeroerd omdat vele andere projecten in Rome prioritair waren en er inzake archeologische opgravingen in Rome (en bij uitbreiding elders in Italië) altijd een acuut geldgebrek heerst. Enkele belangrijke vondsten die men hier in de periode tussen 1917 en 1920 bovenhaalde, werden wel overgebracht naar de Capitolijnse Musea, maar daar bleef het bij.

Studenten en stagiairs graven nu tot 2020 onder leiding van stadsarcheologen telkens één maand per jaar intensief op deze site. De rest van hun tijd wordt besteed aan het analyseren en catalogiseren van de talrijke artefacten die hier al gevonden zijn of nog op ontdekking wachten. Deze necropolis bevat zonder twijfel vele belangrijke getuigenissen uit het verleden en de inhoud en de structuur van de begraafplaats is nooit goed in kaart gebracht. Werk is er dus genoeg.

Het staat wel vast dat door wegenwerken die in het verleden in de hele omgeving werden uitgevoerd, een gedeelte van de eeuwenoude necropolis onherroepelijk vernietigd is. Tijdens de eerste opgravingen, nu een eeuw geleden, werden gelukkig wel reeds schitterende vondsten veilig gesteld. Die bevinden zich nu zoals verteld in de Capitolijnse Musea.

Uit die eerste opgravingscampagne leerden archeologen ook dat de skeletten en de menselijke resten die toen werden opgegraven gedurende al die eeuwen vrijwel perfect bewaard zijn gebleven. Vandaag omschrijven de aanwezige archeologen de site als één van de best bewaarde begraafplaatsen uit de oudheid.

De Romeinse necropolis, die naast de oude Via Ostiensis liep, bevat talrijke graven, vaak fraai versierd met stucwerk, kleurrijke fresco’s en kundig uitgevoerde vloermozaïeken. Ze vormen een prachtige blauwdruk van het leven in Rome tijdens de late Republikeinse periode tot in de vierde eeuw. Het gaat dus om een erg oude necropolis die bovendien bijzonder lang in gebruik bleef.

De vele funeraire inscripties die al werden gevonden geven ook aan dat het een begraafplaats voor zowat alle delen van de bevolking was. Er bevinden zich overleden ambachtslieden en handelaars maar ook slaven en doden met Oosterse of Griekse namen. De gevarieerde afkomst van de doden wordt ook duidelijk in de kwaliteit van de fresco’s, die variëren van kleine meesterwerkjes tot erg eenvoudige uitvoeringen. De belangrijkste vondsten die op deze necropolis worden gedaan krijgen na reiniging en restauratie een (voorlopig?) plekje in de vlakbij gelegen Centrale Montemartini.

De site is onder begeleiding en na reservatie maandelijks te bezoeken in het kader van Archeologia in Commune dat nog heel wat andere archeologische sites regelmatig uitzonderlijk openstelt. De eerstkomende rondleidingen zijn op 12 oktober (begeleidster Marina Marcelli) en 13 november (rondleiding door Christina Carta). Er is een maximum van 25 deelnemers per keer.

Il Sepolcreto della Via Ostiense
Viale Ostiense 195

Praktische informatie

Romeinendag op 4 november in Museum Het Valkhof in Nijmegen

8 oktober 2019

In samenwerking met Romeinse Limes Nederland organiseert RomeinenNU de jaarlijkse Romeinendag. Dit jaar vindt die plaats op maandag 4 november in Museum Het Valkhof in Nijmegen. Deze dag is bedoeld voor alle professionals en geïnteresseerden die zich bezig houden met de Romeinse tijd in Nederland. Het definitieve programma van de Romeinendag wordt binnenkort bekendgemaakt.

Een ode aan Frida Kahlo in Rome

8 oktober 2019

Nadat Rome de voorbije jaren al kon kennismaken met de multimediale tentoonstellingen rond Vincent Van Gogh en de Franse Impressionisten, is het nu de beurt aan de bekende Mexicaanse kunstenares Frida Kahlo. Al is dit evenement toch nog wel iets anders aangepakt.

Van 12 oktober 2019 tot 29 maart 2020 kan je terecht bij Frida Kahlo – Il Caos dentro, een mix van multimedia, originele en fotografische werken van Kahlo en haar echtgenoot-kunstenaar Diego Rivera. De tentoonstelling vindt plaats in de evenementenruimte SET aan de Via Tirso 16. Kijk ook helemaal onderaan deze nieuwsbrief waar je een uitnodiging vindt voor een exclusief evenement dat morgen plaatsvindt als voorsmaakje op deze tentoonstelling.

frida3

‘De chaos binnenin’ is een fotografische en interactieve reis, met een sterke zintuiglijke impact die de bezoeker volledig wil betrekken bij het terugvinden van het leven, de geschiedenis en de creativiteit van Kahlo door het gebruik van multimedia. De samenstellers van de tentoonstelling willen de bezoekers laten kennismaken met de transgressieve wereld van Frida Kahlo; een complex universum waarin pijn en extase zich vermengen en de basis vormen waarop haar fascinerende werken vorm krijgen.

Naast de multimediale kunstwerken presenteert de tentoonstelling ook honderden persoonlijke foto’s, auteurportretten, brieven, dagboekpagina’s, kleding en juwelen geïnspireerd door de kunstenares. Je komt ook terecht in de meest representatieve uithoeken van het historische Frida Kahlo-huis in Mexico-Stad. In haar kindertijd woonde ze in Casa Azul, eerst bij familie en later bij haar man Diego Rivera. Vandaag is het de thuisbasis van een museum dat aan haar werd gewijd.

De grootste fotografen die Frida Kahlo ooit vereeuwigden, haar kleding, haar brieven, de films die haar als hoofdpersoon zien, de reconstructie van de ruimtes waarin ze leefde, zoals haar studeerkamer en slaapkamer: het zit allemaal in deze fascinerende tentoonstelling die in een meeslepende realiteit de bezoekers in contact brengen met de stijl en het leven van de iconische kunstenares. Il Caos dentro bezoeken is een reis maken in de wereld van Frida Kahlo. Je kan thematische routes volgen om jezelf volledig onder te dompelen in het universum van Frida en haar werk. Het is een nieuwe manier om je kennis van de Mexicaanse kunstenares te vergroten.

De tentoonstelling is opgevat als een pad dat de bezoeker langs de belangrijkste gebeurtenissen in het leven van de kunstenares leidt. Bezoekers zullen de ontwikkeling van haar creatieve stijl als schilderes ontdekken, maar ook de gezondheidscomplicaties waarmee ze te maken kreeg, haar grote politieke en sociale passie en de sentimentele aspecten met betrekking tot haar liefdesaffaires.

Deze ‘zintuiglijke en sensorische tentoonstelling’ zoals ze wordt omschreven, werd samengesteld door experts en kenners van Frida Kahlo en haar werk. Ze presenteert vooral een visie op het leven en de liefdes van de kunstenares door middel van haar levendige brieven, haar openhartige foto’s en haar meeslepende en boeiende werken, die technologisch in uitzonderlijke perspectieven te zien zijn. Tegelijk krijgt de bezoeker een dieper inzicht in de relaties van Frida met haar man, de kunstenaar Diego Rivera.

frida2

Een kunstenaar is een dromer, een visionair die weet hoe hij het beste kan uitdrukken wat anderen niet zien. Dan zijn er personages die iconen worden en Frida Kahlo, een sterke en vastberaden vrouw, is er zo eentje. Ze wordt een mythe, eerst in Mexico, dan in de rest van de wereld. Gelukkig heeft ze meer dan één herinnering aan zichzelf nagelaten. In Kahlo’s werken kan men nog steeds de essentie van haar ziel zien. Dit is één van de redenen van het voortdurende en enorme succes.

Niet alleen de met veel talent aangebrachte penseelstreken blijven van haar, maar het lijkt er vaak op dat ze in elk werk haar diepste gedachten gevangen heeft gezet. De tentoonstelling mag dan wel gewijd zijn aan de grote koningin van de Mexicaanse kunst, Frida Khalo wordt hier vooral gevierd als vrouw en dan pas als kunstenares.

Frida Kahlo. Il Caos dentro
Van 12 oktober 2019 tot 29 maart 2020
SET Spazio Eventi
Via Tirso 16, Rome

Alle dagen open
Van maandag tot vrijdag van 9.30 tot 20 uur
Zaterdag en zondag van 9.30 tot 21 uur
(toegang tot 30 minuten vóór sluiting)

Online ticketvoorverkoop

Download hier de informatiebrochure

info@navigaresrl.com

Ticketbureau / groepen en scholen: prenotazioni@mostrafridakahlo.it

www.mostrafridakahlo.it

www.spazioeventitirso.it

FRIDA KAHLO

De Mexicaanse kunstenares Frida Kahlo werd geboren in Coyoarán op 6 juli 1907. Na een verkeersongeval in 1925 (waarvan zij nooit geheel herstelde) begon ze te schilderen. In 1929 trouwde ze met de schilder Diego Rivera. Zij werd beroemd door haar aangrijpende zelfportretten, waarin fysiek lijden en soms een zekere wreedheid opvallende elementen zijn. Haar stijl verraadt invloed van de Mexicaanse volkskunst. Frida Kahlo overleed op 13 juli 1954.

DIEGO RIVERA

De schilder en schrijver van Indiaans-Spaanse afkomst Diego Rivera werd geboren in Guanajuato op 8 december 1886. Samen met José Clemente Orozco en David Alfaro Siqueiros is hij één van de grondleggers van de moderne Mexicaanse kunst geweest. Hij werd vooral beïnvloed door de volkskunst van de graficus José G. Posada (1851-1913) en door de ideeën van de arts Murido (1887-1964), bekend als Atl, die pleitte voor een politiek en sociaal georiënteerde gemeenschapskunst.

Van 1907 tot 1910 verbleef Diego Rivera in Europa, waar hij in 1911 opnieuw naartoe trok en in Parijs, onder invloed van Pablo Picasso, enige tijd in kubistische stijl werkte (ziekubisme). In 1921 keerde hij terug naar Mexico, werd in 1922 lid van de Communistische Partij en stichtte met Siqueiros een Revolutionaire Werkgemeenschap.

In 1922 vervaardigde hij samen met anderen de eerste belangrijke muurschildering van die tijd in de Escuela Nacional Preparatoria in Mexico-Stad. In de periode 1923-1929 volgden muurschilderingen in het ministerie van Opvoeding, in 1923-1927 in de landbouwschool van Chapingo, en in 1929 in het paleis van de Cortez in Cuernavaca. Zijn thema’s zijn: de paradijselijke Indiaanse maatschappij uit de oertijd, de gruwelen van de Spaanse verovering en kerstening, de dictatuur van de inheemse oligarchie en de revolutie.

In de jaren 1930-1934 voerde Diego Rivera verschillende opdrachten uit in de Verenigde Staten, zoals in de School of Fine Arts in San Francisco (1931), in het Institute of Arts in Detroit (1932) en in het Rockefeller Center in New York (1933, vernietigd). Vanaf 1929 werkte Rivera, bijgestaan door een groot aantal medewerkers, tevens aan een reeks muurschilderingen in het Palacio Nacional.

Hij maakte ook een aantal grote mozaïeken, onder andere aan de Lerma-fontein (1952, Mexico-Stad), en aan de buitenwand van de nieuwe universiteit (1953) van Mexico-Stad. Naast zijn monumentale werk vervaardigde hij een groot aantal portretten, voornamelijk van kinderen en van vrouwen uit de society. Zijn woonhuis in Mexico-Stad is thans het Diego Rivera-museum; ook in het huis waar hij woonde met de kunstenares Frida Kahlo wordt werk van hem bewaard. Hij overleed in Mexico-Stad op 25 november 1957.

Als opwarmer voor de Frida Kahlo-expo is er op dinsdag 8 oktober op Piazza del Popolo in Rome een evenement rond de Mexicaanse kunstenares. De echte fans worden verwacht in Mexicaanse of Frida Kahlo-stijl. Aanvang: 18 uur (er wordt aangeraden om op tijd te komen). Deelnemers krijgen een exclusief voorsmaakje van de tentoonstelling.

frida1

San Giuliano dei Fiamminghi start nieuw concertseizoen

7 oktober 2019

De Koninklijke Belgische Kerk en Stichting Sint-Juliaan-der-Vlamingen en de Vlaamse Culturele Kring van Rome beginnen binnenkort in de gelijknamige kerk aan de Via del Sudario 41 voor het 22ste opeenvolgende jaar aan een nieuwe reeks barokmuziekconcerten. De naam en de faam van deze concerten zijn inmiddels in heel Rome gekend. Zowel Romeinen als mensen die in Rome wonen of werken en toevallige bezoekers hebben hun weg gevonden naar San Giuliano. Hierna vind je de affiche, met daarop het programma en de data voor het nieuwe seizoen.

congiu3

Om veiligheidsredenen zijn er telkens slechts 85 zitplaatsen beschikbaar. Staande luisteraars worden niet toegelaten. Wie een concert wil bijwonen moet vooraf online boeken via de website of kan terecht op de kantoren van de Stichting (geopend op dinsdag, woensdag en donderdag van 9.30 uur tot 11.30 uur, Via del Sudario 40, 00186 Rome, tel. +39 06 687 25 50. Het eerstvolgende concert heeft plaats op dinsdag 8 oktober om 20.30 uur. Plaats van afspraak is nog steeds in de kerk Sint-Juliaan-der-Vlamingen aan de Via del Sudario 41.

Om valse reservaties te voorkomen wordt 5 euro gevraagd, te betalen bij de boeking. Wanneer de boeking online gebeurt krijg je automatisch een bevestigingsbericht van de betaling dat de reservatie bevestigt, samen met het toegangsbewijs op naam en met vermelding van het aantal gereserveerde plaatsen. De plaatsen zijn niet genummerd. De toegangsbewijzen worden verstrekt tot alle plaatsen (85) ingenomen zijn en moeten bij de ingang van de kerk getoond worden. Je kan zowel reserveren voor één concert als meteen voor de hele reeks van het nieuwe seizoen.

congiu1

De concerten werden de voorbije jaren telkens druk bijgewoond, zowel door landgenoten die in Rome wonen of werken als door toeristen die in de buurt zijn. Inmiddels hebben ook heel wat muziekliefhebbende Romeinen de populaire concertreeksen ontdekt.

Het Collegio Musicale San Giuliano dei Fiamminghi is het vaste gastensemble. De artistieke leiding berust bij Massimiliano Faraci, tevens organist van de kerk en klavecimbelist. Het initiatief is 22 jaar geleden ontstaan op initiatief van rector Pater Hugo Vanermen, vandaag nog steeds de bezieler van deze concertcyclus.

congiu2

Als je Rome bezoekt, probeer dan zeker eens een concert mee te maken. Je kan de datum nu al in je agenda schrijven. Vergeet niet tijdig te boeken. Het openingsconcert gaat door op 8 oktober. Er zijn daarna nog concerten op 12 november en 10 december en volgend jaar op 14 januari, 11 februari, 10 maart, 14 april, 12 mei en 9 juni.

De kerk Sint-Juliaan-der-Vlamingen bevindt zich in hartje Rome, aan de Via del Sudario 41, dat is vlakbij het Largo di Torre Argentina.

Meer informatie over de concertreeks krijg je bij rector Pater Hugo Vanermen mSC., tel. +39 06 687 25 50, e-mail: hugo.vanermen@mclink.it of vind je op de website www.sangiuliano.org.

Romeinse vondst in Noorwegen

6 oktober 2019

De voorbije zomer is door archeologen van het Norwegian University of Science and Technology (NTNU) een Romeinse bronzen ketel opgegraven die de restanten van een persoon uit circa. 150-300 na Chr. bevat. Dat schrijft Archeologie Online. Nadat het lichaam was gecremeerd, werden de overblijfselen in een bronzen vat gelegd. Dit werd vervolgens bedekt of gewikkeld in berkenschors voordat het werd begraven onder enkele honderden kilo’s steen.

De vondst gebeurde in de regio die tegenwoordig Gylland wordt genoemd. Hier wordt momenteel onderzoek gedaan in verband met de aanleg van een nieuwe snelweg. De ketel uit Gylland behoort tot een type bronzen vat met de naam Østlandskjele, wat ‘oostelijke ketel’ betekent. Dit soort vaten kwamen vanuit de Romeinse provincies van het Rijngebied naar Scandinavië als gevolg van handel of een uitwisseling van geschenken.

De vaten werden in massa geproduceerd en waren bedoeld als export naar het Scandinavische gebied. In Scandinavië werden ze vaak als urnen gebruikt. Hoewel ze in massa werden geproduceerd, is deze kom een zeldzame vondst. De laatste soortgelijke ontdekking gebeurde in 1950 en nationaal zijn er slechts een vijftigtal vaten van dit specifieke type gevonden.

Geïmporteerde goederen zoals bronzen vaten kwamen veel voor bij de hogere klassen van de samenleving. De ontdekking in Gylland getuigt van de macht en voorspoed in deze regio in de Romeinse tijd. Dit kan worden verklaard door de locatie van de regio, met toegang tot veel belangrijke landbronnen.

De ketel was in behoorlijk slechte staat toen hij werd gevonden, vermoedelijk vanwege de druk van de honderden kilo’s aan stenen, maar ook omdat hij al aardig aangetast was voordat hij in het graf werd geplaatst. Sporen van reparaties zijn op verschillende plaatsen zichtbaar. De bodem van de begraafplaats is nog niet bereikt, daarom zijn nieuwe ontdekkingen niet uitgesloten.

https://archeologieonline.nl

In de voetsporen van Ovidius – gratis tickets

5 oktober 2019

2019 was het jaar van Ovidius, dat begon met een grote tentoonstelling in Rome waar met archeologische artefacten zijn verhalen werden gevisualiseerd. Het jaar van Ovidius is echter nog niet gedaan. Binnen enkele maanden staan bij S.P.Q.R. nog een paar activiteiten op het programma waarbij deze Romeinse dichter de hoofdrol zal spelen.

Zo is er een bijzondere lezing op komst naar aanleiding van de tentoonstelling Ovidius in Metamorfose. Die heeft plaats van 21 november 2019 tot 16 februari 2020 in de Leuvense Universiteitsbibliotheek. Uiteraard gaan we die tentoonstelling op een ander tijdstip ook bezoeken met een deskundige gids. Daarover later meer nieuws.

In het kader van het Ovidiusjaar en deze tentoonstelling vindt op zaterdag 23 november om 20 uur in de Leuvense stadsschouwburg de opvoering Vivam! Ik blijf leven! plaats. Het is een hommage aan Ovidius, met onder andere Michaël De Cock, Gerda Dendooven, Joke van Leeuwen, Carmien Michels, Jeroen Olyslaegers, Maud Vanhauwaert en Peter Verhelst. Stadssopraan Noémie Schellens, Tine Reymer en Capella Nova zingen. Classicus Patrick De Rynck cureert.

Deze eenmalige en exclusieve voorstelling is vrijwel uitverkocht. S.P.Q.R. kon echter nog een tiental tickets bemachtigen. We geven aan vijf geïnteresseerde clubleden graag vijf duotickets (waarde 40 euro) voor deze voorstelling weg. Daar moet je echter wel wat voor doen.

Schrijf in navolging van de grote dichter Ovidius zelf een kort (of langer) gedicht, enkele versregels, een poëtisch stukje tekst, … en bezorg het ons vóór 5 november via chris@spqr.be. Het thema mag je zelf kiezen. Je mag het schrijven in het Nederlands of Italiaans maar ook in het Latijn. Een deskundige jury kiest de vijf mooiste inzendingen. Dat worden de winnaars van de tickets. Veel succes!

Gallo-Romeins weekend in Wervik op 5 en 6 oktober

4 oktober 2019

Het Gallo-Romeins Weekend in Wervik (Belgie) is een tweejaarlijks evenement waarbij door gebruik te maken van re-enactmentgroepen en living history  het verleden weer tot leven komt. Als thema voor de veertiende editie werd gekozen voor ‘Tempus Fugit’ of ‘de tijd vliegt’.

Bezoekers kunnen kennismaken met de evolutie van een Romeinse legionair tussen circa 1000 voor Christus, toen de Latijnen zich vestigden in de streek rond Rome, en 476 na Christus, het einde van het West-Romeinse rijk. Daarnaast tonen Keltische groepen hoe het er aan toeging van de Bronstijd tot de IJzertijd. Er zullen ook Frankische groepen aanwezig zijn, die de Romeinse macht in onze streken overnamen.

Van bij aanvang besloten de organisatoren om dit festival zo historisch correct mogelijk te brengen. Dit is ook de belangrijkste eis die aan de deelnemende groepen wordt gesteld. Het domein is daarom ook opgedeeld in twee delen. Het hoofdgedeelte waar de meeste groepen onderdak vinden en een kleiner gedeelte met infostands en meer alternatieve benaderingen. Deze keuze heeft ervoor gezorgd dat het Gallo-Romeins Weekend een educatief verantwoord evenement is waarbij de bezoeker heel wat opsteekt over het dagelijkse en militaire leven uit die periode.

Bescheiden gestart in 1996 (in 1996, 1997, 1998 en 1999 was het een jaarlijks evenement) is het Gallo-Romeins Weekend uitgegroeid tot het grootste in zijn soort binnen de Benelux en Noord-Frankrijk. Tot en met 2017 werd het weekend georganiseerd door de vzw Viroviacum Romanum en vanaf 2019 is de dochter- vzw Gallo-Romeins Weekend de organisator. Viroviacum Romanum (die in 2013 de Romulusprijs van S.P.Q.R. ontvingen) zal zich in de toekomst richten op workshops, lezingen, tentoonstellingen, daguitstappen en  het opvolgen van archeologische opgravingen in Wervik.

De vzw Gallo-Romeins Weekend bestaat uit een groep enthousiaste, onbezoldigde mensen die zich inzetten om de IJzertijd en de Romeinse periode visueel te laten herleven. Inspiratie en motivatie komen van het gegeven dat Wervik een Keltische woonplaats was en tijdens de Romeinse periode een belangrijke vicus. Op de Tabula Peutingeriana, beter gekend als de Peutingerkaart, staan alleen Tongeren en Wervik als enige Vlaamse steden vermeld.

Voor deze veertiende editie verhuist het Gallo-Romeins Weekend van locatie. Het stadsdomein Oosthove wordt verlaten voor het recreatie-eiland De Balokken. De toegang gebeurt via het Nationaal Tabaksmuseum, Koestraat 63 in 8940 Wervik.

Het volledige programma en alle praktische informatie vind je op de website  www. galloromeinsweekend.be.