Mondmaskers worden na 30 september waarschijnlijk afgeschaft

26 september 2022

De verplichting van Italië om mondmaskers te dragen aan boord van bussen, trams, treinen, metro’s en veerboten loopt op vrijdag 30 september af en wordt, tenzij er op het laatste moment nog iets anders wordt beslist, in principe niet verlengd.

Het wordt immers onwaarschijnlijk geacht dat de vertrekkende regering van Mario Draghi de verplichting tot het dragen van mondmaskers nog zal verlengen tijdens haar laatste dagen in functie.

mondmasker1

Covid-gerelateerde beslissingen zullen worden overgelaten aan de nieuwe regering.

Italië trok gisterennaar de stembus. Volgens de peilingen heeft Georgia Meloni van de Fratelli d’Italia (FdI) uitzicht op een overwinning.

De geboren Romeinse zou de eerste vrouwelijke premier van het land kunnen worden.

Covid-informatie voor reizigers

Fratelli d’Italia boekt forse overwinning

26 september 2022

Het waren welllicht de meest voorspelbare parlements- en senaatsverkiezingen sinds jaren. Voor het eerst in lange tijd waren de verschillende voorafgaande peilingen het er allemaal over eens dat de rechtse coalitie rond de Fratelli d’Italia (FdI) van partijleidster Georgia Meloni een flink overwinning zou boeken.

Dat gebeurde ook. De voorheen piepkleine partij haalt 26 tot 29 procent van de stemmen binnen. Bij de vorige verkiezingen was dat amper 4 procent.

fratelli_italia

Met de stemmen voor de Lega van Matteo Salvini en Forza Italia van Silvio Berlusconi erbij, ziet het er zelfs naar uit dat het rechtse blok afstevent op een absolute meerderheid van 45 procent of meer.

De linkse partijen krijgen een pak slaag. Zelfs in het historische centrum van Rome, waar de Partito Democratico (PD) al vele jaren de plak zwaait, is massaal voor Meloni gestemd.

Dat had vrijwel niemand verwacht. Partijleider Enrico Letta kondigde na de nederlaag van de PD zijn ontslag aan.

Alle stemmen zijn nog niet geteld, maar de 45-jarige Georgia Meloni, een geboren Romeinse, eist nu al het leiderschap op in de volgende regering. Ze wordt vrijwel zeker de eerste vrouwelijke premier van Italië. De uiteindelijke cijfers en percentages van de verkiezingen volgen later.

Studiedag over het leven en werk van archeoloog Guido Calza in Ostia (1912-1946)

25 september 2022

Verschillende wetenschappelijke evenementen hebben reeds de aandacht gevestigd op de belangrijkste hoofdrolspelers van de opgravingen in Ostia in de loop van de eerste helft van de 20ste eeuw.

Onder hen Italo Gismondi in 2007, Dante Vaglieri in 2014 of nog Raïssa Calza in 2019. Enkel Guido Calza, de echtgenoot van deze laatste, viel tot nu enigszins tussen de plooien.

Hij was nochtans de hoofdrolspeler in de geschiedenis van deze archeologische site in de loop van de bewuste periode. Hij kwam in 1912 aan op de opgravingen van Ostia als inspecteur, onder leiding van Dante Vaglieri.

Guido Calza (1888-1946) was tevens directeur van de opgravingen op het Forum Romanum en de Palatijn in Rome. Hij hield ook toezicht op de opgraving van de Necropolis van Isola Sacra.

guido_calzaGuido Calza en een beeldengroep van worstelaars, op
8 juli 1938 ontdekt in de buurt van de Schola del Traiano.
(Foto: © Parco Archeologico di Ostia Antica).

T
Tijdens een studiedag die op 28 september van 9.30 tot 17.30 uur wordt georganiseerd op de Academia Belgica, met de steun van het Parco Archeologico di Ostia Antica, wil men deze leemte opvullen door het voorstellen van verschillende beschouwingen over deze archeoloog, die voor altijd zijn stempel op de site van Ostia heeft gedrukt.

De verschillende bijdrages die tijdens de studiedag worden voorgesteld, brengen de persoonlijkheid van Guido Calza naar voor door middel van zijn verwezenlijkingen en zijn idee van de archeologie.

Het is dus niet zozeer de geschiedenis van Ostia, als wel de geschiedenis van een man en zijn tijdperk die men hier zal proberen te schetsen.

De dag zal afgesloten worden met de presentatie van het boek Ad Ostium Tiberis, door Carlo Pavolini en Alessandro d’Alessio. De studiedag is voor iedereen gratis toegankelijk.

Het programma van de studiedag kan je hier downloaden (PDF-formaat)

ad_ostium_tiberis

Deze ontmoeting vindt plaats in het kader van het onderzoek te Rome, uitgevoerd door Grégory Mainet (ULiège) tussen januari en juli 2022, dankzij de postdoctorale beurs AB-FNRS die aan hem werd toegekend voor het project L’invention d’Ostie dans la première moitié du XXe siècle. La discipline archéologique face aux enjeux politiques, économiques et culturels de son temps.

Academia Belgica
Via Omero 8, Rome
Tel. +39 06 203 986 31
https://www.academiabelgica.it/

guido_calza2

Op 1 oktober staking bij Ryanair en Vueling in Italië

24 september 2022

Het cabinepersoneel en de piloten van de Ierse luchtvaartmaatschappij Ryanair en het Spaanse Vueling Airlines, kondigen voor zaterdag 1 oktober een staking aan.

De actie wordt gecoördineerd door de vakbonden Filt Cgil en Uiltrasporti en duurt respectievelijk 24 uur (bij Ryanair) en vier uur (van 13 tot 17 uur) voor Vueling.

ryanair

De Italiaanse burgerluchtvaartautoriteit ENAC herinnert luchtreizigers eraan dat ook tijdens stakingen vluchten gegarandeerd moeten zijn van 7 tot 10 uur en van 18 tot 21 uur.

Ondanks die wettelijke verplichting ondervinden reizigers op dergelijke dagen in de praktijk heel wat hinder en moet er worden afgerekend met aanzienlijke vertragingen.

Europese Erfgoeddagen op 24 en 25 september in Rome

24 september 2022

Duurzaam cultureel erfgoed: een nalatenschap voor de toekomst, is het thema van de jaarlijkse Europese Erfgoeddagen die vandaag 24 en morgen 25 september worden georganiseerd.

Rome sluit zich daarbij aan met een programma vol activiteiten die archeologische vindplaatsen combineren met een aantal bekende en minder bekende musea.

erfgoeddagen2
Zoals altijd zijn er naast de gebruikelijke en meer bekende ronndleidingen ook unieke dingen te beleven, waarbij je plekken bezoek die in gewone omstandigheden niet of zeer zelden toegankelijk zijn.

Zo is er een bezoek mogelijk aan de Porta del Popolo. Na een korte topografische en historische inleiding buiten het poortgebouw, wordt het bezoek voortgezet in het monument zelf.

Bezoekers krijgen de kans om naar het panoramische terras te klimmen en van daaruit te genieten van het fantastische en unieke uitzicht op Piazza del Popolo, de Tridente (de Via del Babuino, de Via del Corso en de Via di Ripetta) en, aan de andere zijde, de Via Flaminia.

Zo zijn er nog wel andere leuke en vrij unieke plekken te bezoeken, die je laten afdwalen van de reeds lang gebaande toeristische paden.

De volledige programmalijst en de praktische informatie vind je op deze pagina:

https://tinyurl.com/bdfa6scw

erfgoeddagen

Muntschat van Arras voor het eerst te bekijken in Velzeke

23 september 2022

Tegelijk met de voorstelling van het nieuwe boek van de populaire jeugdauteur Marc de Bel opent in het Archeocentrum Velzeke (Oost-Vlaanderen, België) ook de nieuwe tentoonstelling Romeinse muntschatten.

Dat is geen toeval. Voor het eerst kan het publiek eendeel van de fameuze ‘schat van Arras’ waarover het boek gaat, met eigen ogen aanschouwen en zich verdiepen in de fabelachtige wereld van de muntschatten.

Het verhaal van de vondst van de schat van Arras, is uitzonderlijk. Alle elementen van een spannend verhaal zijn aanwezig en auteur Marc de Bel weeft er in zijn jongste boek op zijn gekende, meesterlijke manier een romantische verhaallijn door.

velzeke1

Seizoenarbeiders uit Kruishoutem ontdekten zowat honderd jaar geleden in een steenbakkerij in Noord-Frankrijk één van de belangrijkste Romeinse goudschatten ooit.

Al meteen na de vondst wilde iedereen wel zijn deel van de koek. Arbeiders nemen munten mee naar huis. Ze werden verstopt, weggegeven, verruild, verspeeld, verkocht, … over de hele wereld.

Vandaag komen ze nog steeds tevoorschijn op veilingen van Sotheby’s. Sommige medaillons en munten halen daarbij astronomische bedragen.

Een deel van de schat van Arras bevindt zich in de afdeling Munten van de Koninklijke Bibliotheek van België (KBR) in Brussel. Die werd nooit eerder aan het publiek getoond.

velzeke2Foto: KBR

De Provincie Oost-Vlaanderen kon een bruikleen krijgen en vanaf nu tot 18 december kan iedereen komen kijken naar negentien prachtige gouden munten in het Archeocentrum Velzeke.

De eigen collectie van het Archeocentrum bevat eveneens enkele magnifieke Romeinse muntschatten, onder andere gevonden in Velzeke zelf. Ze zijn te situeren in het licht van de onrust in de derde eeuw nna Chr.

velzeke3Foto: Dirk Wollaert.

Een ander bijzonder verhaal is de vondst van de schat van Grotenberge. Iemand vindt in zijn moestuin, boven de grond, een metalen klomp van meer dan 10 kg zwaar. Na onderzoek blijken het meer dan 2 300 aan elkaar geklitte Romeinse zilvermunten te zijn.

Naar aanleiding van de tentoonstelling en de verschijning van het nieuwe boek, kunnen fans van Marc de Bel op zaterdagnamiddag 24 september terecht in het Archeocentrum Velzeke. De auteur signeert er zijn boek dat ook ter plaatse kan aangekocht worden.

Archeocentrum Velzeke

Ponte del Risorgimento wordt gerestaureerd

22 september 2022

Het stadsbestuur van Rome heeft de restauratie van de Ponte del Risorgimento goedgekeurd, één van de historische bruggen over de Tiber.

De werken zijn nodig om de veiligheid en de stabiliteit van de brug te kunnen blijven garanderen.

De brug situeert zich in het noorden van de stad en verbindt de Piazzale delle Belle Arti met de Viale Giuseppe Mazzini.

Ze vormt een zeer belangrijke schakel tussen de wijken Flaminio en Prati, waardoor ze dagelijks te maken krijgt met intensief stadsverkeer.

Ponte_Risorgimento (5)

ingrepen hebben vooral betrekking op het herstel van de dragende constructies in gewapend beton. Bij sommige delen is het betonnen oppervlak verdwenen, waardoor de metalen wapeningsstaven bloot kwamen te liggen. Die krijgen nu te maken met corrosie.

Op de brug zelf moeten verschillende delen van het wegdek worden vervangen. Ook de travertijnbekleding is aangetast.

Sommige delen van de brug zijn beschadigd door vegetatie. Daarom worden ook speciale behandelingen tegen mos en onkruid uitgevoerd.

De Ponte del Risorgimento is ongeveer 160 m lang, de opritten inbegrepen, en 21 m breed. Ze bestaat uit één segmentboog met een overspanning van 100 m.

De boogbrug werd gebouwd in de periode tussen 1909 en 1911 volgens een ontwerp van ingenieur Giovanni Antonio Porcheddu, die werkte voor de Turijnse concessionairis van het betonbureau van François Hennebique.

Ponte_Risorgimento (3)

Dat was een Franse architect die als eerste experimenteerde met gewapend beton en een patent had op zijn constructiesysteem.

Daardoor was de Ponte del Risorgimento de eerste brug in Italië met een constructie van gewapend beton.

Ponte_Risorgimento (2)

Toen ze in gebruik werd genomen was het de brug met de grootste overspanning van alle betonnen boogbruggen ter wereld.

De brug heeft zijn naam te danken naar de Italiaanse eenwording, in Italië bekend als de Risorgimento. In 1911 werd de vijftigste verjaardag van het koninkrijk Italië gevierd.

Italiaanse voert als eerste Europese vrouw bevel over het ISS

21 september 2022

De Italiaanse astronaut Samantha Cristoforetti (45) wordt binnenkort de eerste Europese vrouw die het bevel voert over het International Space Station (ISS). Cristoforetti neemt op 28 september de leiding over van de Russische kosmonaut Oleg Germanovitsj Artemjev.

De overdracht gebeurt tijdens een ceremonie, waarbij symbolisch een sleutel wordt overhandigd. De ceremonie wordt live vanuit het ruimtestation uitgezonden op ESA Web TV, via de website van het Europese Ruimtevaartagentschap ESA.

AstroSam (2)

Samantha Cristoforetti wordt de vijfde Europese commandant van het ISS en treedt daarmee in de voetsporen van haar landgenoot Luca Parmitano en van de eerdere ESA-astronauten Frank De Winne (België), Alexander Gerst (Duitsland) en Thomas Pesquet (Frankrijk).

Ze is ook de eerste Europese vrouw die deze functie bekleedt. Na de Amerikanen Sunita Williams en Shannon Walker, wordt ze tevens de derde vrouwelijke ISS-commandant ter wereld.

De commando’s van het ISS worden toegekend op basis van gezamenlijke beslissingen van NASA (Verenigde Staten), Roscosmos (Rusland), JAXA (Japan), ESA (Europa) en CSA (Canada).

De ESA wordt in dit selectieproces vertegenwoordigd door de Belg Frank De Winne, tegenwoordig hoofd van het European Astronaut Centre en ISS-programmamanager.

Samantha Cristoforetti, geboren in Milaan, werd op 23 november 2014 de eerste Italiaanse vrouw in de ruimte. Cristoforetti, die in Italië zeer populair is en van de pers en het publiek de troetelnaam AstroSam kreeg, is een voormalige luchtmachtpiloot.

AstroSam (3)

Ze heeft ook het record voor de langste ononderbroken ruimtevlucht door een Europese astronaut op haar naam staan, namelijk 199 dagen en 16 uur.

Het werk in het ruimtestation wordt gecoördineerd door de vluchtdirectie in de controlecentra op aarde. De commandant van het station is verantwoordelijk voor de prestaties en het welzijn van de bemanning aan boord.

De bevelhebber onderhoudt tevens de communicatie met de teams op aarde en grijpt in bij noodgevallen. Omdat Samantha het commando overneemt in de laatste weken van haar verblijf aan boord, zal één van haar belangrijkste taken zijn om te zorgen voor een vlotte en uitgebreide overdracht aan de volgende bemanning.

De Europese en Amerikaanse ruimtevaartorganisaties vinden het onaanvaardbaar dat Rusland het internationaal ruimtestation ISS gebruikte om politieke boodschappen te verspreiden. Ze reageren daarmee op een foto van drie Russische kosmonauten aan boord van het ISS.

Die poseerden in juli met de vlaggen van de zelfverklaarde Volksrepublieken Loegansk en Donetsk, twee provincies in Oekraïne. Het is nog steeds niet helemaal duidelijk hoe de vlaggen aan boord geraakten.

Een dergelijke politieke stellingname druist fundamenteel in tegen de belangrijkste missie van het ruimtestation, namelijk het bevorderen van wetenschappelijk en technologisch onderzoek voor vreedzame doeleinden, klonk het boos bij de NASA.

Ook Josef Aschbacher, de baas van het Europees ruimtevaartagentschap ESA, verklaarde dat het onaanvaardbaar is dat het ISS een platform wordt om politieke en humanitaire crisissen op aarde uit te spelen. Het ruimtestation moet volgens hem een symbool blijven voor vrede en inspiratie.

AstroSam (1)

Op dit moment zijn ook nog één Europese en drie Amerikaanse astronauten aan boord van het ISS. De NASA had eerder verklaard dat de oorlog in Oekraïne geen gevolgen zou hebben voor de samenwerking met Rusland in het ISS.

De Russen maakten eerder bekend vanaf 2024 te willen stoppen met het ISS-project. Een dag later kwamen ze al terug op die uitspraak en werd verklaard dat het land het ruimtestation ten vroegste in 2028 zou willen verlaten.

Dat is in ieder geval eerder dan de geplande einddatum van de andere deelnemers aan het internationale ruimtestation. De Verenigde Staten, Europa, Canada en Japan willen het ISS-project pas rond 2030 afronden.

De verwachting is dat tegen die tijd commerciële ruimtestations beschikbaar zijn, waar astronauten van de betrokken overheden dan een plekje kunnen huren.

De Russen willen een eigen ruimtestation lanceren, het Russian Orbital Space Station (ROSS), maar of dat reeds in 2028 zal lukken is nog maar de vraag. Het laatste eigen Russische ruimtestation, de MIR, hing tussen 1986 en 2001 in de ruimte.

Filmproducent koopt huis van Pasolini en schenkt het aan de stad Rome

20 september 2022

Het huis aan de Via Giovanni Tagliere 5 in de wijk Rebibbia in Rome, waar de vermoorde filmregisseur, dichter, schrijver en intellectueel Pier Paolo Pasolini (1922-1975) in het begin van de jaren ’50 woonde, werd op een veiling gekocht door filmproducent Pietro Valsecchi.

Die liet meteen daarna weten dat hij het Casa Pasolini aan de stad Rome zou schenken. Rome heeft plannen om van het huis een gedenkplek, een poëziehuis of een klein museum voor Pasolini te maken.

Pasolini woonde hier in een klein appartement op de eerste verdieping. Italië viert dit jaar de honderdste geboortedag van Pasolini met een hele reeks speciale evenementen. In Rome wordt dit jaar hulde gebracht aan de filmmaker met tentoonstellingen in Palazzo Barberini, het MAXXI en het Palazzo delle Esposizioni

casa_pasolini

De verkoper van het huis is onbekend. De nieuwe eigenaar, Pietro Valsecchi (69), is een Italiaanse film- en televisieproducent. In 1991 richtte hij samen met Camilla Nesbitt het Italiaanse productiehuis Taodue op. Hij won in het verleden verschillende prijzen voor zijn producties.

Het stadsbestuur van Rome noemt de schenking van Pietro Valsecchi een gebaar van liefde voor de stad en de grote intellectueel Pasolini. De stad bekijkt hoeveel geld nodig is om de plek een publieke bezienswaardigheid te maken.

Pasolinifans hopen dat het huis op termijn kan uitgroeien tot een klein museum, misschien zoals in navolging van bijvoorbeeld het Casa Museo Alberto Moravia aan de Lungotevere della Vittoria in Rome, dat ook is ingericht als ‘huismuseum’ van de schrijver.

pasolini (6)
In het huis aan de Via Giovanni Tagliere ontstonden de karakters en personages die Pasolini beschrijft in ‘Ragazzi di vita’ (1955) en ‘Una vita violenta’ (1959). Hij beschrijft in een passage ook een situatie die op dat moment overduidelijk op zichzelf van toepassing is.

Abitammo in una casa senza tetto e senza intonaco, una casa di poveri, all’estrema periferia, vicino a un carcere. C’era un palmo di polvere d’estate, e la palude d’inverno. Ma era l’Italia, l’Italia nuda e formicolante, coi suoi ragazzi, le sue donne, i suoi “odori di gelsomini e povere minestre”, i tramonti sui campi dell’Aniene, i mucchi di spazzature. E, quanto a me, i miei sogni integri di poesia”.

Vrij vertaald: We woonden in een huis zonder dak en zonder pleisterwerk, een huis van arme mensen, aan de uiterste rand, in de buurt van een gevangenis. Er was een handvol stof in de zomer en een moeras in de winter. Maar het was Italië, het naakte en tintelende Italië, met zijn jongens, zijn vrouwen, zijn “geuren van jasmijn en eenvoudige soepen”, de zonsondergangen over de velden van de Aniene, de stapels afval en mijn eigen intacte dromen vol poëzie.

Van Gogh-tentoonstelling wordt najaarstopper in Rome

19 september 2022

Eén van de belangrijkste tentoonstellingen die dit najaar in Rome te zien zijn, wordt de grote expo die wordt gewijd aan de Nederlandse schilder Vincent van Gogh (1853-1890).

De tentoonstelling is vanaf 8 oktober 2022 tot 26 maart 2023 te bezoeken in Palazzo Bonaparte en pakt uit met een aantal van de beroemdste werken van de kunstenaar waaronder zijn beroemde Zelfportret.

van_gogh (1)

Vincent van Gogh, Zelfportret, 1887.
olieverf op karton, 32,8 x 24 cm.

(Foto: © Kröller-Müller Museum,
Otterlo, Nederland)

Vincent van Gogh, geboren op 30 maart 1853 in Nederland, was een kunstenaar met een extreme gevoeligheid en een behoorlijk gekweld leven. Zijn aanvallen van waanzin, de lange verblijven in Saint-Paul-de-Mausole, een klooster in Saint-Rémy-de-Provence, niet ver van Arles, waarin een psychiatrisch ziekenhuis is gevestigd, de episode van het afgehakte oor, evenals het nog steeds wat mysterieuze einde van zijn leven dat op 29 juli 1890 stopte met een schot in de borst (het is nooit volledig duidelijk geworden of het om een zelfmoord of moord ging), blijven tot de verbeelding spreken.

Ondanks een leven doordrenkt van tragedie, schilderde van Gogh die slechts 37 jaar zou worden, een indrukwekkende serie meesterwerken, vergezeld van sublieme geschriften (de beroemde ‘Brieven’ aan zijn broer Theo), waarmee hij een unieke stijl uitvindt die hem tot één van de beroemdste schilders in de kunstgeschiedenis heeft gemaakt.

De tentoonstelling in Rome reconstrueert aan de hand van zestig werken en vele biografische getuigenissen het menselijke en artistieke verhaal van de schilder en toont zo de universele grootheid van de Nederlandse kunstenaar aan. De tentoonstelling is een realisatie van Arthemisia en wordt georganiseerd in samenwerking met het Kröller Müller Museum in Otterlo (Nederland) en werd samengesteld door Maria Teresa Benedetti en Francesca Villanti.

vangogh_banner

Het is van 2010 geleden dat er in Rome nog eens een grote overzichtstentoonstelling rond de schilder Vincent Van Gogh te zien was. In het tentoonstellingscircuit was dat toen één van de grootste publiekstrekkers van het jaar.

Twaalf jaar geleden waren er ruim zeventig werken van de Nederlandse meester te zien, naast bijna veertig schilderijen van beroemde tijdgenoten en voorbeelden voor Van Gogh, waaronder Millet, Cézanne, Pissaro, Seurat en Gauguin.

Vóór die memorabele expo was het al 22 jaar geleden dat er nog eens een tentoonstelling over en rond Vincent van Gogh in Rome neerstreek en de organisatoren hadden een ongelooflijke inspanning gedaan om de beste Van Gogh’s wereldwijd samen te krijgen in Rome. Dat was ook behoorlijk goed gelukt.

Evenementen rond de uit het Nederlandse Zundert afkomstige schilder kunnen in Rome steevast rekenen op zeer veel belangstelling. Ook de multi-mediale reizende tentoonstelling Van Gogh Alive – The Experience die in 2017 te bekijken was in Palazzo degli Esami aan de Via Girolamo Induno in Trastevere kende veel succes.

Ook elders in Rome kan je – zonder twijfel in veel rustiger omstandigheden – werk van Van Gogh bekijken. In de Galleria Nazionale d’Arte Moderna e Contemporanea (Viale delle Belle Arti 131 ) bevindt zich ondermeer L’Arlesiana, een vrouw uit Arles, en het fraaie ll Giardiniere, de Tuinman.

In mei 1998 werden deze doeken samen met een werk van Cézanne gestolen uit het museum. Na twee maanden werden ze onbeschadigd teruggevonden. Sindsdien zijn ze – wat beter beveiligd – opnieuw te bekijken in de voormelde Galleria.

impressionisti (1)

Palazzo Bonaparte bevindt zich in het stadshart, op de hoek van de Via del Corso en Piazza Venezia. Het gebouw opende na een langdurige restauratie in oktober 2019 de deuren en startte toen meteen sterk met de indrukwekkende tentoonstelling Impressionisti Segreti.

Palazzo Bonaparte werd gebouwd door Giovanni Antonio De Rossi voor markies Giuseppe Benedetto. Het gebouw kwam achtereenvolgens in handen van de familie d’Aste, de familie Rinuccini en de familie Misciatelli. Het enorme pand heet officieel eigenlijk Palazzo Misciatelli, maar wordt in de volksmond steevast Palazzo Bonaparte genoemd, vooral omdat anders niemand weet welk gebouw wordt bedoeld. Palazzo Bonaparte is niet te verwarren met Palazzo Primoli aan Piazza Ponte Umberto I, waar het Museo Napoleonico gevestigd is.

In 1972 kwam Palazzo Misciatelli/Bonaparte in handen van verzekeringsmaatschappij Assitalia (later INA Assitalia) waarvan de activiteiten in 2013 volledig werden opgenomen in Generali Italia SpA, de huidige eigenaar. Dat is vandaag de grootste verzekeringsmaatschappij van Italië.

Het gebouw wordt beheerd in samenwerking met het Italiaanse bedrijf Arthemisia dat gespecialiseerd is in het organiseren van tentoonstellingen.

De naam Bonaparte op het dakgedeelte bleef tot vandaag bewaard. Het gebouw kreeg deze naam omdat Letizia Ramolino, de moeder van Napoleon Bonaparte, na de val van het Franse keizerrijk in dit gebouw ging wonen. Ze is er in 1836 ook gestorven.

impressionisti (2)
Het gerestaureerde Palazzo Bonaparte is ook op zichzelf een bezoek meer dan waard. Zowat 3.000 m² fraaie mozaïeken, schitterende fresco’s en stucwerk, worden samengebald in een barokke omgeving met renaissance-trekjes, ontworpen door Giovanni Antonio De Rossi.

De architect heeft er twintig jaar aan gewerkt, van 1657 tot 1677. Een bezoek aan Palazzo Bonaparte is dan ook een ontdekking, die begint met het grote atrium, de trap en de fraaie vloer met het monument van Canova, die overigens ook de open haarden van de negen kamers ontwierp.

Van Gogh
Palazzo Bonaparte
Piazza Venezia 5, Rome

Informatie en reserveringen: tel. +39 06 87 15 111

Klik hier voor online ticketreservaties

https://www.mostrepalazzobonaparte.it

De catalogus wordt uitgegeven door Skira.


vangogh_banner

VINCENT VAN GOGH – ACHTERGROND

De Nederlandse schilder, tekenaar en graficus Vincent Willem van Gogh werd geboren in Groot-Zundert op 30 maart 1853. Hij was de oudste zoon van een dominee. Drie van zijn ooms waren kunsthandelaar en reeds in 1869 kwam Vincent in het Haagse filiaal van de kunsthandel Goupil als leerling, van waaruit hij naar Londen en Parijs werd gezonden.

Na enkele jaren maakte zijn interesse in de romantische schilderkunst, vooral Jean-François Millet, plaats voor een fanatieke belangstelling voor theologie. Hij verliet de kunsthandel, werkte enkele maanden als hulpprediker in Engeland en keerde eind 1876 naar Nederland terug met het plan theologie te studeren. Hij haalde het staatsexamen niet en ging praktisch, als prediker, werken in de Borinage.

De daaropvolgende moeilijke jaren waren beslissend voor zijn leven. Hij werkte als een bezetene en leefde als de armste mijnwerkers. Juist hierdoor maakte hij zich onmogelijk; in de zomer van 1880 werd hij ontslagen. Zijn fanatisme richtte zich nu op het geheel beheersen van de tekentechniek.

Het jaar 1881 bracht Van Gogh grotendeels door bij zijn ouders in Etten en tekende, nog enigszins stijf, vooral boerenfiguren. Van december 1881 tot september 1883 woonde hij in Den Haag, studeerde er bij zijn neef Anton Mauve (maar was in feite toch autodidact) en leefde samen met Sien, de (ongehuwde) moeder van een kind en in verwachting van een tweede, die vele malen model heeft gestaan voor zijn tekeningen.

In deze Haagse periode ontstonden zijn eerste oorspronkelijke werken, vooral – soms met waterverf verlevendigde – tekeningen van mensen en landschappen. Ernstige conflicten leidden tot een breuk met Mauve en Sien. In september 1883 zocht hij een toevlucht in het arme Drentse land, waar enkele donkere, sombere landschappen ontstonden.

Van december 1883 tot november 1885 woonde hij weer bij zijn ouders, thans te Nuenen. Deze Nuenense periode is de belangrijkste van zijn verblijf in Nederland. Hij hield zich diepgaand bezig met theoretische studies, zijn werk verhevigde zich, hij trachtte, nadrukkelijk, zich met zijn motieven te vereenzelvigen.

Hij wilde ‘boerenschilder’ worden en weigerde aandacht te schenken aan het palet van de impressionisten, waarop zijn broer Theo, kunsthandelaar in Parijs, met wie hij reeds sinds zijn negentiende jaar regelmatig correspondeerde en die hem zeer na stond, hem opmerkzaam maakte.

Van Gogh wilde zich uitdrukken door middel van donkere aardkleuren en schilderde hier het meesterwerk van zijn Hollandse periode, De aardappeleters (foto hieronder).

van_gogh (2)
Vervolgens kwam hij opnieuw in moeilijkheden met zijn omgeving (zo verbood de pastoor de bevolking model te staan voor van Gogh) en de schilder vertrok naar Antwerpen. Daar werkte hij weliswaar in de academie, maar zijn modellen vond hij in het havenkwartier.

Van Gogh ontdekte er het werk van Rubens en bestudeerde Japanse houtsneden, een bezigheid die hij voortzette tijdens zijn verblijf in Parijs (maart 1886 – februari 1888). Daar maakte hij ook kennis met het werk van de impressionisten en volgde tijdelijk het neo-impressionisme.

Het was echter vooral de schilderwijze van Paul Gauguin die hem sterkte in de mening dat het impressionisme slechts een doorgangsstadium in een ontwikkeling was. Zijn eigen werk werd helderder, soms stralend van kleur, vrijer van toets en kernachtiger en het kreeg voor het eerst enige waardering.

Van Gogh vertrok in februari 1888 naar Arles in de Provence om er in het sterkere licht en de eenvoudige omgeving nieuwe inspiratie te zoeken. De eerste stukken die hij hier schilderde zijn de tedere landschappen met bloeiende bomen die doen denken aan Japanse landschappen. Een doek zoals Schepen op het strand van Saintes-Maries verraadt duidelijk hoe gegrepen hij was door de Japanse kunst.

De periode in Arles, die een hoogtepunt vormt in van Goghs werkzaamheid ondanks tijden van depressie, duurde tot mei 1889. Hij had er met Gauguin een kunstenaarscentrum willen stichten en van oktober tot eind december 1888 hadden de vrienden er inderdaad samen gewerkt, maar de relatie eindigde in een dramatische breuk.

Van Goghs geestelijke evenwicht, toch al uitermate labiel, raakte nog meer verstoord. Driemaal werd hij opgenomen in het plaatselijke ziekenhuis tot hij, niet meer terug durvend naar zijn eigen huis, toevlucht zocht in de inrichting voor zenuwpatiënten van dr. Peyron in Saint-Rémy.

Ook hier bleef hij werken, soms ook buiten, en er ontstonden werken die behoren tot de beste van zijn oeuvre. Ze zijn grootser en somberder dan de in Arles geschilderde doeken en zijn zeer duidelijk symbolisch bedoeld. De genres waren voornamelijk landschap en stilleven. Net als vroeger varieerde hij vaak op eigen werk.

Kort voor zijn vertrek uit de inrichting schilderde van Gogh nog enkele stukken die aan de eerste, rustige tijd in de Provence herinneren. Daarna reisde hij naar Parijs en bracht de laatste twee maanden van zijn leven door bij dr. Gachet (in het naburige Auvers. In deze korte periode ontstonden een naar verhouding onbegrijpelijk groot aantal werken, deels met zeer hevige accenten en van ongelijke kwaliteit.

van_gogh (5)

Algemeen wordt aangenomen dat Van Gogh zichzelf op 27 juli 1890, 37 jaar oud, in de borst schoot met een revolver. De Amerikaanse kunstkenners Steven Naifeh en Gregory White Smith concluderen in hun biografie Van Gogh: The Life uit 2011 echter dat van Gogh geen zelfmoord heeft gepleegd.

Het dodelijke schot zou gelost zijn tijdens een onduidelijk voorval met een groepje jongeren die de schilder al dagen hinderlijk volgden. De oudste van hen zou een wapen van zijn vader in zijn bezit hebben gehad. De biografen wijzen er op dat het vuurwapen nooit is gevonden en dat uit het medisch rapport blijkt dat de schootsafstand minstens 5 m moet zijn geweest. Verder werd het pistool van schuin boven de linkerborst afgevuurd, wat een onwaarschijnlijke positie is voor een (rechtshandige) zelfmoordenaar.

De omstandigheden die tot van Goghs dood leidden zijn nooit helemaal opgehelderd. Vast staat wel dat de schilder in de dagen die verliepen tussen zijn verwonding en overlijden, de hoop heeft uitgesproken dat de kogel zou worden verwijderd. De plaatselijke artsen waren echter geen chirurgen en durfden de kogel niet uit zijn buik te verwijderen. De infectie werd Vincent fataal. Een half jaar later overleed ook Theo. Beide broers liggen begraven op de begraafplaats van Auvers-sur-Oise.

Vincent van Gogh wordt vandaag beschouwd als één van de grootste kunstenaars van de negentiende eeuw. Bewust week hij af van de natuurgetrouwe weergave van de aanschouwde werkelijkheid terwille van de symbolische uitdrukkingswaarde.

De invloed van zijn werk is van uitzonderlijke betekenis geweest voor de ontwikkeling van de schilderkunst in Europa en de Verenigde Staten. Ongeveer 850 werken en een even groot aantal tekeningen zijn met zekerheid van hem bekend.

De belangrijkste verzamelingen zijn die van ir. V.W. van Gogh, de erfgenaam van zijn broer Theo, sinds 1973 ondergebracht in het Rijksmuseum Vincent van Gogh in Amsterdam, en die in het Rijksmuseum Kröller-Müller in Otterlo.